Dag 70, maandag 20 februari

Plaats Onbekend

Het was een rustige koude nacht. Het ijs zit weer op de dakluiken. Binnen is het 5º C. en we doen even de kachel aan. Na ontbijt en camper rijklaar maken lopen we eerst even naar de mercado municipal. Hier kopen we 2 kaki’s.

We rijden naar de solar-dealer. Hier moeten we even wachten op de technicus die bezig is met het plaatsen van een zonnepaneel op de camper van een Nederlander. Als we aan de beurt zijn geven we aan dat we een los zonnepaneeltje willen hebben. Alleen om de laptop, de iphones en andere batterij/accu verslindende apparaten op te laden. De technicus gaat met een grote ladder naar het de camper en kijkt wat voor zonnepanelen wij nu op het dak hebben. Als hij weer beneden staat zegt hij dat het een verouderd systeem is en dat er nieuwe panelen geplaatst moeten worden en daardoor ook nieuwe bedrading + regelkastje. We vragen een offerte voor de prijs. Hij schrijft alle onderdelen op een kladblaadje en brengt dat naar de receptie voor prijsberekening. Als we de offerte krijgen staan er 2 zonnepanelen op van elk 100 watt die ook bij slecht weer nog laden. Wij hebben nu 2x 85 watt. Het verschil is dus niet groot. De prijs wel. De totaalprijs van de offerte is op een tientje na € 1.000,00 (duizend euro). We besluiten om het niet te doen, tenslotte hebben we de Efoy ook nog. Dat we een los paneeltje willen is voor de technicus schijnbaar geen optie.

We rijden weer terug naar de zuidkust. Voor een groot gedeelte via de weg die we heen zijn gereden want die was heel mooi.

We lunchen in Monchique en lopen er nog even rond. De Free Wifi is hier te zwak om gegevens op te kunnen halen. ± 5 km. voorbij Monchique is een waterbron. Hier vullen we de watertank van de camper met 30 ltr. fris water. Via mooie binnenwegen rijden we richting Tavira. Als we door Loulé rijden zien we dat hier carnaval gevierd wordt. Veel straten zijn versierd. We zoeken naar een geschikte overnachtingplaats maar kunnen deze niet vinden. We rijden door naar Tavira. Ook daar is geen camperplek meer. De ene camperplek die in het boek staat is opgeheven en de andere in het boek van Facile en route ligt 12 km. buiten Tavira. Staat wel bij Tavira maar Olhão ligt dichterbij. We rijden dus naar Fuzeta en komen daar na 18:00 uur aan. De camper gedoogplek is achter de camping en er staan borden dat het verboden is voor campers. Toch staan er zo’n 13 campers en wij zetten de onze er ook bij.

We staan tegen de duinrand aan. Erg mooi. Omdat het te laat is om het eten te bereiden gaan we in het stadje wat eten. Geen Haute Cuisine en met de wijn gaat het bestellen niet volgens regel.

In de camper drinken we nog wat. Een klein beetje verreist gaan we op tijd naar bed. Het is hier rustig en lang niet zoveel lawaai als een paar km. verder in Olhão.

Dag 71, dinsdag 21 februari

Plaats Onbekend

Het was een warme rustige nacht. Het is zonnig maar er zijn wel windvlagen in de lucht.

We lopen het stadje in. Er is een leuke bedrijvige vissershaven. De vissers, en waarschijnlijk ook de oud vissers, hebben hele gesprekken. De een zal het beter weten dan de ander. Het is in elk geval mooi om naar te kijken. De haven ligt aan een soort riviermonding waar alle bootjes naast elkaar een lange rij vormen. We zien hier dat de vloed opkomt. Een catamaran die net nog op het droge lag, ligt nu al te pootje baaien.

We lopen verder het stadje door en drinken later bij de camping een kopje espresso. Ook kunnen we hier de mails en tweets ophalen. Een dame, beheerster?, kijkt boos onze richting op. We zijn volgens haar geen gasten van de camping maar halen toch hun mails op. Als de koffie op is vertrekken we maar weer snel.

Van Nico en Henny hebben we een mail binnengehaald met onze postgegevens. Piet belt met Nico om nog het een en ander door te nemen maar alles is keurig geregeld.

‘s Middags komen er wat meer windvlagen voor de zon. Het is flink kouder met die wind.

‘s Avonds lezen we en kijken tv. Het is hier rustig en heerlijk om naar dromenland te gaan.

Dag 72, woensdag 22 februari

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig.

Na het ontbijt lopen we het stadje in en kopen bij het postkantoor postzegels. In het stadje zoeken we naar ansichtkaarten maar kunnen de juiste niet vinden. Een paar naaste familieleden die geen email adres hebben sturen we af en toe een ansichtkaart.

Piet gebruikt de dag om het verslag af te maken en te verfraaien met foto’s. Antoinette leest en puzzelt en maakt af en toe een wandelingetje.

We hebben nu een dag waarin we niet veel beleven. Er valt dan ook niet veel te schrijven.

De avond vullen we met tv kijken. Vooral het nieuws willen we blijven volgen. Ook kijken we waar we morgen naar toe zullen gaan.

Ieder met haar/zijn eigen neus in de boeken besluiten we om morgen naar Castro Marim te gaan. En met dat gegeven in het achterhoofd sluiten we toch een mooie dag weer af.

Dag 73, donderdag 23 februari

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig.

We maken ons klaar om naar Castro Marim te rijden. Niet dat daar zoveel voor gedaan moet worden maar je moet toch zorgen dat alles in de camper weer vast staat en niet door de camper rolt tijdens het rijden. Ook de koelkast moet omgeschakeld worden van gas naar 12 volt.

De route loopt langs Altura. We hebben daar wel eens het een en ander over gelezen op internet dus besluiten we even af te slaan en Altura te bekijken. We komen bij een plek waar een kleine 20 campers staan. We bedoelen hiermee niet dat er 20 kleine campers staan, want ze zijn niet klein, maar dat er iets minder, 17, 18 of 19, dan 20 campers staan. Piet knoopt een gesprek aan met 2 Nederlanders die voor hun camper staan en hoort van deze Nederlanders dat er ook nog een grote plek is waar wel 80 campers staan. We rijden naar de grote plek en zien dan dat we ons hier beter thuis voelen dan op de eerste plek. Het grote terrein is vol. Er kan geen camper meer bij. Wij zetten de camper, zoals zo velen al hebben gedaan, op de parkeerplaats tegen het camperterrein aan. Een mooie plek, ook weer tegen de duinen aan.

Als de camper staat lopen we het onverharde camperterrein op om te kijken of er hier nog plek is. Het staat helemaal vol maar wel lekker met een goede afstand tussen de campers. De herkomst van de campers is gemêleerd. Er staan Zweden, Engelsen, Fransen, Duitsers, Nederlanders en een enkele Portugees. Bij een Nederlandse Mercedes bus knopen we een praatje aan met de eigenaar en vrouw. De bus is al 30 jaar oud en heeft 6 zonnepanelen op het dak. De koelkast krijgt zijn stroom van de zonnepanelen. De mensen zijn feitelijk Marokko-gangers.

Door familie omstandigheden zitten ze nu in Portugal. Wij geven aan ook graag naar Marokko te willen. Ze raden ons dat ook aan en geven ons diverse tips waar we erg blij mee zijn.

We verkennen de directe omgeving en zien dat we maar één duintje van het strand af staan. Het is 50 mtr. duin, 30 mtr. strand en dan water, heerlijk. Het lijkt Marseillan-plage in Zuid Frankrijk wel.

Om half twee komt de bakker toeterend het terrein op. Daarna komen nog wel 3x “zigeuners” met kistjes aardbeien venten.

Altura is eigenlijk een vakantiedorp/stad. De bungalows en appartementen zijn voor de toeristen. Het merendeel staat nu leeg.

Er zijn veel Nederlanders in Altura. Niet alleen met de camper maar ook zijn er veel die een appartement of huis gehuurd hebben voor een aantal maanden. We hoorden al: 4 weken, 3 maanden en 6 maanden. Sommige Nederlanders voelen zich hier helemaal thuis en zijn blij geen koude winter mee te hoeven maken.

Bij een koffietentje halen we onze mails en tweets binnen. ‘s Avonds gebruiken we nog steeds geen Efoy. Zo als het er nu naar uitziet kunnen we het makkelijk met de zonnepanelen redden. Zelfs als de laptop regelmatig aan is. Komt waarschijnlijk door het zonnige weer. Dit is een goede reden om er op te proosten en daarna sluiten we een heerlijke dag af.

Dag 74, vrijdag 24 februari

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig.

Het was moeilijk om in slaap te komen. Een paar honden, in de tuinen van de vaste bewoners of vakantiegangers, hadden stevige gesprekken met elkaar. Heel luid en langdurig bespraken zij hun dag. Het werd zelfs zo erg dat de honden daar geen brood van lusten.  Uiteindelijk waren de blaffers tegen één uur stil.

Vannacht werden we om 04:00 uur gewekt door de telefoon. Van ons alarmsysteem thuis was de internetverbinding uit gevallen, en dan gaat hij de baas bellen om te zeggen dat er iets niet in orde is. Het enige dat je dan kunt doen is melden dat je het bericht hebt ontvangen en voor de rest maar afwachten. Als je dan om half vijf net weer in slaap bent, gaat de telefoon weer. Nu met de melding dat de internetverbinding weer hersteld is. De meldingen kunnen nu weer doorgegeven worden.

De bakker komt hier ook om half negen toeteren. Maar door de wakker houders van afgelopen nacht waren wij te laat voor de bakker.

Na het ontbijt lopen we naar de Mercado municipal. Bij een c@fe merken we dat we internet verbinding hebben. Snel halen we alle mails en tweets binnen. Een Nederlandse vrouw haalt hier ook haar emails binnen. In een gesprek vertelt ze dat ze per jaar een half jaar in Portugal zit en een half jaar in Nederland. Ze huurt een groot appartement bij een particulier voor weinig geld. Behoort nu zelfs tot de familie van de verhuurster.

We lopen door naar de Mercado en kopen daar 3 (slip)tongetjes en 2 karbonades. Brengen deze snel naar de camper, het moet in de koelkast.

We halen voor het eerst deze reis de fietsen van hun drager. De fietsen zijn erg smerig. We moeten ze eerst ontdoen van een dikke laag stof (straatvuil). We fietsen met een omweg naar een Intermarché en halen daar een paar boodschappen.

Na de lunch in de camper gaan we een eind fietsen. We hebben geen plattegronden van de omgeving en fietsen richting Monte Gordo. Onderweg komen we een Nederlands echtpaar tegen en vragen of zij de weg weten. Mevrouw vertelt dat zij een mooie route weet naar Castro Marim, die gaan zij nu fietsen en voor Monte Gordo geeft ze aan: eerste weg rechts, daarna via bospad richting Monte Gordo en je komt dan uit op de boulevard. Ook zei de vrouw nog dat we hen wel mogen volgen. En zij vertrekken richting Castro Marim. Wij aarzelen nog even of we de drukke N 125 nog een stukje moeten volgen. We besluiten om de richting van het echtpaar te volgen, die al uit het zicht zijn verdwenen. Na een paar kilometer over deze ook drukke weg zien we het echtpaar weer. Zij twijfelen om een onverharde weg (fietspad) op te gaan. Wij nemen het besluit om het wel te doen en zij volgen ons. We komen door een prachtig natuurgebied. We zien flamingo’s en andere bijzondere vogeltjes waar we de naam niet van weten. Er zijn hier ook zoutpannen en 2 enorme zoutbergen. Je fietst hier echt in de natuur. Het “fietspad” komt uit op de N 122, tussen Castro Marim en Vila Real de Santo Antonio. We volgen de N 122 richting Vila Real op een naast de weg gelegen onverhard pad. Dwars door Vila Real gaan we richting Monte Cordo. Een mooie route over een verhard fietspad. In Monte Gordo komen we bij de boulevard uit. Ook deze fietsen we helemaal uit en aan het eind slaan we een bosweg in. Einde bosweg rechts af richting de N 125. Op de N 125 links af richting Altura. We rijden Altura in en nemen al fietsend afscheid van het echtpaar en bedanken ze voor de prachtige rit. Zij nemen een andere weg naar hun appartement en wij gaan naar het c@fe en drinken daar een koud pilsje. Ook halen we wat mails en tweets binnen. De route die we gefietst hebben was ± 35 km. lang.

De (slib)tongetjes die we vanmorgen op de Mercado hebben gekocht zijn over heerlijk. Dat komt natuurlijk ook door de bakkunst van Antoinette. Echte Haute Cuisine in de camper in Portugal.

De avond kijken we tv en horen het trieste nieuws over prins Friso.

Om kwart voor elf moet de Efoy aan. We zitten heerlijk knus in ons campertje en kijken terug op een heerlijke fietsmiddag. Gaan we komende dagen zeker nog een keer doen.

Dag 75, zaterdag 25 februari

Plaats Onbekend

Er zijn sluierwolkjes maar het is zonnig. Na het ontbijt fietsen we naar de Intermarché voor brood en halen bij het c@fe onze mails en tweets binnen. Als we terug zijn bij de camper zijn de sluierwolkjes alweer verdwenen. Na de lunch gaat Piet achter de laptop en Antoinette gaat naar het strand. Zij zoekt een leespannetje in de duinen en ligt daar heerlijk uit de wind haar boek te lezen. Ook wandelt Antoinette nog even met haar blote voeten door de branding. De temperatuur van het water valt best mee.

Als Antoinette weer terug is bij de camper zet ze de stoelen buiten en zitten we nog een uurtje in de zon. Rond vijf uur nemen we een glaasje wijn. De zon begint zijn kracht te verliezen en daardoor wordt het fris. We gaan naar binnen.

‘s Avonds lekker luieren. Vanavond hoeft de Efoy niet aan. Hoe dat kan is ons een raadsel. De ene dag geen stroomvretende laptop gebruikt en de Efoy moet aan en de andere dag wel een paar uur de laptop aan maar niet de Efoy. Dat laatste is natuurlijk het beste.

Niet alleen wij hebben vandaag geen bijzondere dingen beleefd, ook de honden hebben vanavond niets te vertellen. Zo kunnen we dus heerlijk in slaap komen.

Dag 76, zondag 26 februari

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig.

Op het grote onverharde terrein naast ons is het wisselen van de wacht, lees camper. De een gaat weg en de ander neemt al heel snel zijn plaats weer in. Wij staan prima en blijven hier nog een paar dagen staan.

Piet neemt zijn plaats achter de laptop weer in en Antoinette zet de stoelen buiten en gaat lezen. Na een uurtje lezen maakt ze een rondje langs de campers. Vraagt hier en daar waar een watertap is maar niemand kan haar een bevredigend antwoord geven.

Ze ontmoet ook het echtpaar dat we in Sagres spraken en waar de camper (B584) vorig jaar van was uitgebrand. We hebben dit toen niet in het verslag gemeld. Het echtpaar, Limburgers, trekt zich nergens iets van aan en gaat gewoon zijn gang. Regels bestaan niet. In Fuzeta waar wij vorige week ook buiten de camping stonden hebben zij ook buiten de camping gestaan. Hij gaat gewoon de camping op en maakt gebruik van allerlei faciliteiten, zoals douchen toilet enz. Zij hangt hier aan een openbaar gebouwtje haar wasrek met wasgoed op. Twee weken geleden stond hij op een plek met tafel en stoelen buiten. Daar is hij door de politie weggestuurd. Hier kan hij, door het ophangen van de was, ook weggestuurd worden. Niet alleen hij maar ook alle andere campers. Wij dus ook. Het leukste is dan zijn motto: niet op elkaar letten en niet met elkaar bemoeien. Ja, ja!

Om 12 uur fietsen we naar Monte Gordo. Het ligt binnendoor zo’n 8 km. vanaf de camper. Via N 125 en het bospad komen we op de boulevard van Monte Gordo. Voor dat we rond gaan wandelen kijken we eerst bij een stel vissersboten die op het strand liggen. Het is er aardig druk. Een paar vissers zijn nog druk bezig hun netten in orde te maken voor de volgende vangst. Als we vanaf het strand weer naar de fietsen lopen ziet Antoinette op de strandtent een bijzondere vlag wapperen. Ze maakt Piet er op attent en deze weet niet wat hij ziet. Op de vlag staat 650 jaar Hoorn en Hoorn moet je voelen. Hoorn is de geboorteplaats van Piet en hij heeft er 31 jaar gewoond. Erg leuk om dat hier in zuid Portugal te zien.

We fietsen nog een stuk verder de boulevard over en slaan dan links af naar een wat rustiger deel van Monte Gordo. Hier zetten we de fietsen in een fietsenrek met wel 3 keer de stalen kettingen om de stangen en fietsenrek. We hopen dat de fietsen zo voldoende verankerd zijn tegen diefstal.

We lopen de boulevard over en horen eigenlijk alleen maar Nederlands praten. Er zijn heel veel senioren van 75+ die met elkaar een praatje maken. Of elkaar uitnodigen voor een middagje bridgen. We gaan lunchen bij “Le Tropical”. En of het toeval is of niet maar dit is een Nederlands georiënteerd restaurant. Bediening is een Nederlander en er zijn Nederlandse producten verkrijgbaar. Het is er gezellig en diverse mannen komen om de wedstrijd Feyenoord – PSV te kijken. Na het eten lopen we nog even verder over de boulevard en slaan dan een zijweg in om via een winkelstraat weer bij de fietsen te komen. We fietsen de zelfde weg terug naar Altura.

We halen de stoelen uit de camper en gaan nog een tijd heerlijk in de zon zitten. Dat is hier wel toegestaan. Niet overal en zeker niet met tafels.

Een Duitser zei gisteren dat het vandaag zou aan regenen. Gelukkig heeft hij ongelijk. Het was een stralende dag en heerlijk fietsweer.

Het zakje uiensoep, dat vanavond op het menu staat, is geen succes. Het stokbrood wel. We kijken alleen het nieuws van 8 uur op de tv en houden verder een rustige luie avond. In de verte horen we de branding rollen, heerlijk!

Deze week was erg variabel. Sommige dagen waren rustig en beleefden we weinig. Er valt dan ook niet veel te schrijven. Andere dagen beleefden we veel meer en konden daar dan ook meer over schrijven.

Als je op een plek langer blijft staan doe je heel andere dingen dan dat je reist, per camper of fiets. Vaak houd je je rustig en geniet je lekker van de zon en gewoon van het niets doen. En …… als je niets doet valt er niets te schrijven. Dit wil Piet even kwijt ter verduidelijking van de dagen waar weinig is beleefd.