Dag 56, maandag 6 februari

Plaats Onbekend

Vandaag is Mike jarig. Ook van hieruit feliciteren wij hem van harte en later op de dag bellen we naar Engeland om hem mondeling te feliciteren.

Een heel verschil met gisteren. Toen was het 5,2º in de camper vandaag is het 15,2º in de camper. Toch een verschil van 10º C. Het was dan ook een warme nacht. Verder is het onbewolkt en zonnig.

Na het ochtendceremonieel rijden we naar Pereira. Een dorpje waar volgens de dames in het zwembad van Alvor een Belgisch boertje ruimte aanbied om te overnachten.

Pereira is snel gevonden. Het ligt heel landelijk in een mooie omgeving. Helaas kunnen we het boertje niet vinden. Waarschijnlijk is de naam van het dorpje niet goed uitgesproken of niet goed ontvangen. We weten het niet en rijden door naar Silves. Onderweg zien we veel sinaasappelboomgaarden.

In Silves komen we op een grote parkeerplaats terecht. Het zijn in feite 2 parkeerplaatsen met in het midden een overdekt zwembad. In totaal staan er meer dan 100 campers. We kiezen voor parkeerplaats 1 en zetten daar de camper neer. 80% van de campers komen uit Nederland. We lopen naar het centrum dat er heel gezellig uitziet. Leuke smalle straatjes met veel restaurantjes. We gaan lunchen bij Barbinha. Zij hebben een bord buiten staan waarop zij een compleet menu aanbevelen voor € 7,50. We eten er voortreffelijk. Antoinette een Portugees stoofpotje en Piet spare ribs. We drinken er een fles heerlijke huiswijn bij. Totale kosten € 16,50. De andere wijnen hebben soms vreemde prijsverhoudingen. Zo kan een halve fles wijn € 4,50 kosten en een hele fles van dezelfde wijn kost dan € 14,00.

We zijn er niet achter gekomen waar dit prijsverschil in zit.

Na de lunch lopen we verder en komen bij een vijver die omringd is met bomen waarvan de bovenkant in een bol in gesnoeid. Als we de bomen nader bekijken zien we dat deze, achter de buitenbladeren, vol hangt met sinaasappelen. Nieuwsgierig naar de smaak plukt Antoinette er één en komt tot de ontdekking dat die heel erg zuur is. Nog niet rijp. Er naast hangt een sinaasappel die al helemaal beschimmeld is, overrijp.

Als we terug komen bij de camper waarschuwt een Hollandse dame ons dat we onder een pijnboom staan waar veel rupsenzakken in zitten. De vorige mensen die op deze plaats stonden hadden een hond die er 3 dagen ziek van is geweest. We verplaatsen direct de camper. Een aantal Nederlanders spelen Jeu de boule en vragen of Piet ook mee wil doen want ze komen een man te kort. Piet zegt eerst de boules te moeten zoeken en verplaatst het aanbod naar de volgende dag. We zitten nog even buiten in de zon, dat zowaar erg heet is, en gaan rond 17:00 uur naar binnen.

We bellen met Mike en feliciteren hem van harte met zijn verjaardag. We updaten ons gesprek van de vorige keer en vragen Mike om weer wat foto’s van Chloe te sturen die heftig haar gebit aan het wisselen is.

De avond gebruiken we om foto’s bij het verslag van week 8 te plaatsen en om te puzzelen. Het is een warme avond. De temperatuurmeter geeft 19º C. aan.

Dag 57, dinsdag 7 februari

Plaats Onbekend

Onbewolkt en zonnig. Na het ontbijt staan we buiten met enkele Nederlanders te praten. Zij vinden dat we uitzonderlijk mooi weer hebben. Antoinette vraagt aan een man “staan jullie hier al lang”. “Nou”, zegt de man bescheiden, “ruim 3 weken”. Ruim 3 weken op deze soms overvolle parkeerplaats. We moeten er niet aan denken. “Maar”, vervolgt de man, “wij zijn niet op vakantie hoor, wij leven hier en we komen voor het klimaat”. Waarschijnlijk zullen ze nog wel drie of meer weken blijven staan. De ochtend doen ze  huishoudelijke werkzaamheden: schoonmaken, boodschappen doen (er is een Lidl in de buurt) enz. De middag spelen ze een spelletje jeu de boule en ’s avonds televisie kijken.

Ja, in feite doen wij precies hetzelfde alleen verplaatsen wij ons regelmatig zodat we ook nog dorpen en steden kunnen bekijken. Dat hebben zij misschien al 10 jaar lang gedaan.

We lopen weer Silves in en informeren bij een electrozaak naar solarpanelen. We willen de randapparaten apart opladen zodat de accu’s niet belast worden. De IPhones vallen wel mee maar de laptop (vr)eet stroom.

Ooievaars zweven klep-perend rond. We zien drie ooievaarsnesten die bezet zijn door drie echtparen.

Na de lunch in de camper gaan we naar het zwembad. Niet om te zwemmen maar om te internetten en week 8 van de verslagen te versturen. De laptop krijgt geen verbinding met Free WiFi. De IPhones wel. Er komt een dame naar ons toe waar wij van denken dat ze de bestelling komt opnemen. Antoinette is haar voor en besteld bij haar 2 espresso’s. De dame geeft aan dat ze niet voor de bestelling komt maar dat het tot 15:00 uur lunchtijd is en dat er dan geen laptops op tafel mogen. We respecteren de regel en stoppen meteen, bieden ons excuus aan en lopen terug naar de camper.

Antoinette gaat lekker wandelen en Piet wacht tot 15:00 uur voor de aanvang van de jeu de boule wedstrijd. Volgens zeggen is er een echtpaar dat lid is van een jeu de bouleclub en daardoor heel goed speelt. Als om 3 uur alle spelers aanwezig zijn, zijn er acht spelers. Te veel om 4 tegen 4 te spelen. Het spel duurt dan te lang. De groep wordt in tweeën gedeeld en zo spelen we 2 tegen 2. Piet speelt samen met Herman tegen Christien, de clubspeelster, en Paul. We spelen 3 sessies en Herman en Piet winnen daar 2 van. Dus de winnaars. De andere groep speelt maar 2 sessies.

Tegen half vijf loopt Piet met laptop weer naar het zwembad en komt halverwege Antoinette tegen die net is uitgewandeld.

Ook nu geen verbinding met de Macbook pro. Na verloop van tijd gaat Antoinette naar de camper om het eten voor te bereiden. Piet blijft doorgaan met verbinding zoeken. Veel aanwezigen die ook met een laptop hier zitten hebben volgens Piet wel verbinding. Na nog een half uur proberen geeft Piet het op. Als hij weg wil lopen vraagt een Engelsman of Piet wel verbinding had. Maar Piet moet bekennen geen verbinding te hebben gehad. Ook deze Engelsman krijgt geen verbinding. Toch wel een beetje een opluchting voor Piet dat hij niet de enige is.

Antoinette heeft van Mike een emailbericht ontvangen waar een aantal foto’s van Chloe bij zitten. Erg mooi die grote mensentanden.

De avond puzzelen en lekker luieren. Toch weer een heerlijke dag. Alleen die verbinding met Free Wifi  GGGGrrrrrrrrrrr.

Dag 58, woensdag 8 februari

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig. De nacht was weer fris. Een tak van een boom waar de voorkant van de camper tegenaan komt, horen we de hele nacht piepen.

We doen boodschappen in Silves en rijden meteen door naar Barragem de Arade. Een mooie route die ook weer langs diverse boomgaarden voert. Boomgaarden met sinaasappelen, mandarijnen en citroenen. Als we in Barragem de Arade aankomen staan er al ± 10 campers. We hebben moeite om de camper met de voorkant voldoende horizontaal te zetten. Het lukt niet helemaal.

We lopen naar de waterdam en zien een stuwmeer dat volgens ons niet meer als zodanig wordt gebruikt. De omgeving, inclusief stuwmeer, ziet er prachtig uit. De weg loopt een beetje steil omhoog, volgen de weg links en komen bij een plateautje waar 3 campers en 1 caravan staan. Allemaal Engelsen. Het is een fantastische plek met een schitterend uitzicht op de stuwdam. We halen onze camper op en zetten deze bij de Engelse op het plateau.

We gaan wandelen en lopen 2 uur door de omgeving. Een mooie route over asfalt en niet te vermoeiend. Als we terug komen gaan we bij de camper in de zon zitten. Er staat een ijskoude wind! In de zon, uit de wind is het uit te houden.

Er lopen 2 honden, een kleine magere en een grotere volwassen hond. Waarschijnlijk moeder en zoon. Ze zijn van het soort Ierse setters (dus ook Engels sprekend? Haha!). Zo op het eerste gezicht lijkt het dat de honden bij de Engelse mensen horen maar een Engelse dame komt vertellen dat het zwerfhonden zijn en dat zij ze nu tijdelijk “geadopteerd” hebben. Ze nemen ze niet mee. Geven wel af en toe eten.

Er komt nog een Engelse camper bij. Het lijkt nu wel een Engels kamp. Wij zijn de enige niet Engelstalige.

De avond verloopt rustig. Er is een heldere sterrenhemel en de maan schijnt. Soms lijkt het wel of dit het heerlijke avondje is, maar dat duurt nog zooooo lang.

Dag 59, donderdag 9 februari

Plaats Onbekend

Als we wakker worden is het onbewolkt en zonnig. Het was een koude nacht (7,2º in de camper) en we staan nog in de schaduw.

De (leuke) plekjes voor campers beginnen al aardig vol te raken. Het is nu begin februari, hoe zal het zijn in juli/augustus?

Antoinette gaat in de zon zitten en leest haar boek. Piet gaat verder met het verslag. De middag gebruiken we om samen te luieren. Lezen, puzzelen en lekker niets doen. Vooral dat laatste is moeilijk.

Er komt een camper met Pools kenteken het terrein oprijden. Hij komt vlak bij ons staan. Hij wil zijn camper op een bepaalde manier neerzetten zodat hij ook over de stuwdam kan uitkijken. Diverse malen gaat hij met zijn camper langs de onze. Soms scheelt het maar een haar of de campers raken elkaar. Als de Poolse camper uiteindelijk op de blokken staat haalt de Poolse meneer minimaal 20 5 ltr. flessen water uit zijn camper en legt ze onder zijn camper. Als na 2 uur alles in en uitgeladen is hebben wij het idee dat die hier nog wel een paar weken blijft.

Rond half twee komt er, luid toeterend, een bakker het terrein oprijden. We lopen er heen. Een Engelsman koopt een brood. Hij verteld dat hij deze in stukken snijd en dan besmeerd met (blikje) sardientjes. Dit is dan het eten voor de honden.

Wij kopen bij de bakker broodjes en 2 baconbollen. Deze baconbollen zijn niet voor herhaling vatbaar. Er zit geen bacon in maar een soort rundervet. De bol zelf lijkt wel een gummibal.

De avond brengen we net als de middag door. Lezen, puzzelen en luieren. De zon is alleen verruild door de maan. ………………..En we zitten nu binnen.

Dag 60, vrijdag 10 februari

Plaats Onbekend

Onbewolkt en zonnig. De zwerfhonden waren onrustig aan het begin van de nacht. Waarschijnlijk omdat er 2 campers zijn bij gekomen.

Als we weg willen rijden zien we dat de Pool zijn vuil water langzaam in een plastic bak laat lopen. Hij zal deze later wel aan de rand omkiepen zodat het water de berg afloopt. We willen er niet aan denken wat hij met zijn toilettank gaat doen.

We rijden naar Silves voor een sanitaire camperstop. Daarna gaan we naar het zwembad om nog een poging te wagen voor het versturen van het weekverslag. Ook nu weer geen verbinding. Piet blijft proberen en dat wordt uiteindelijk beloont. Snel wordt het verslag van week 8 verstuurd. We kijken nog even op de site van de belastingdienst om informatie te krijgen hoe we uitstel van aangifte kunnen krijgen voor onze belastingformulieren. Als dit mogelijk is hoeven we geen haast te maken om voor 1 april thuis te komen. Dan kunnen we begin april thuis komen i.p.v. half maart.

Bij de camper praten we nog even met wat Hollanders en vernemen dat in Silves een wasserij is die eventueel ook je wasgoed strijkt.

We besluiten om toch door te rijden richting Pêra cq Armação de Pêra. Ook besluiten we om naar een camping te gaan om daar de was te doen.

We komen eerst bij camping Canelas, tussen Pêra en Armação de Pêra. Als we het terrein op lopen passeert ons een auto. Piet ziet op het kenteken dat deze auto gekocht is bij Botman in Medemblik.

De camping heeft kleine plaatsen. De meeste vrije plaatsen zijn nu zonder zon. Er zijn veel Nederlandse caravans en wat campers. Ook de Engelsen bezetten een deel van de camping. We vinden de plaatsen te klein en erg schaduwrijk. Voor de zomer heerlijk maar nu willen we graag zon.

We rijden door naar camping Armação de Pêra, een kleine 2 km. verder langs dezelfde weg. Ook niet wat we bedoelen maar besluiten 2 nachten te boeken. Bij de receptie horen we dat 3 nachten goedkoper is dan 2 nachten. Voor 2 nachten moeten we € 34,50 betalen en voor 3 nachten € 31,50 inclusief stroom. We trappen er in en boeken voor 3 nachten. Later zien we op de prijslijst, die we mee krijgen, dat ze voor de 2 nachten het zomertarief heeft berekend en voor de 3 nachten het winter, dus goedkopere, tarief. Omdat dit de tweede keer is tijdens deze trip dat we een camping bezoeken weten we van prijzen weinig af. Maar wat maakt het ook uit. We hebben 3 overnachtingen en kunnen de was doen.

Er staan op deze camping natuurlijk ook veel Nederlanders. De grootste groep worden gevormd door Engelsen. Soms met enorme campers. Compleet met voortent en 1 of 2 bijtenten. Zij hebben hier een jaarplaats en gaan 1 à 2 keer per jaar naar Engeland om het een en ander te regelen.

Na het installeren van de camper lopen we naar het strand. We zien daar dat bij het ene bootje de netten worden ontdaan van de gevangen vis en dat bij het andere bootje de vissers aan het boeten zijn.

We ontmoeten een echtpaar. Zij Hollands en hij Portugees. Zij hebben elkaar in hun tienertijd ontmoet op Rhodos. Hij vertelt dat je op het strand gratis Free WiFi hebt. En laat het een en ander zien. Onder andere een flight programma waarmee je kunt zien welke vliegtuigen overvliegen. De dame vertelt dat dit de laatste generatie vissers is die op deze manier vissen. De kleine bootjes worden nog met behulp van een tractor uit het water getrokken het strand op. Soms een heel eind. Als we weer richting camper lopen komen ze met hun auto voorbij en stoppen. Hij wil nog even kwijt dat hij in Nederland ook in de automatisering heeft gezeten.

De avond kijken we tv en drinken een glaasje whisky. Ook dag 60 was weer net zo fantastisch als de vorige 59.

Dag 61, zaterdag 11 februari

Plaats Onbekend

Omdat het onbewolkt en zonnig is, waar hebben we dat eerder gelezen, houden we vandaag wasdag. Dekbedhoezen, onderlaken en kleding, alles wordt gewassen. Er is nu volop zon en er staat een aardig briesje. Om half tien beginnen we en om half een ligt alles weer schoon en droog op bed of in de kast. We hebben geen droger gebruikt. Wind en zon hebben enorm hun best gedaan.

Na lunch wandelen we eerst richting Pêra. Er is daar een Aldi. Als we bij de eerste rotonde komen denkt Piet dat de rit verkeerd is ingeschat en dat Aldi vele malen verder is. We keren terug. Lopen weer naar de Fishersbeach en drinken daar op het terras bij een strandpaviljoen een pilsje. We zien de mensen van gisteren weer even. Ze vertelden dat de zuurkool die ze bij de Aldi gekocht hadden heerlijk smaakte. Dat is onze rede om naar de Aldi te gaan.

Onderweg naar de camping kopen we een paar broodjes en wat lekkernijen.

Voor de camper drinken we een portje. We eten er een van de lekkernijen bij: een supervet ham/kaasbroodje. Gelukkig kunnen we nu geen cholesterolgehalte meten anders sprong de waarde boven de camper uit.

Rondom de camper staan bloeiende amandelbomen. We zien bij de “vaste” Engelse gasten dat ze ook een wasmachine, centrifuge en andere elektrische apparaten hebben. Er zijn erbij die een klein autootje uit Engeland hebben mee genomen, Engels kenteken en stuur rechts. Maar er zijn er ook die een klein autootjes in Portugal hebben gekocht compleet met Portugees kenteken en stuur links. Het zijn leuke boodschappen-autootjes en om hier en daar naar toe te rijden.

We drinken nog een glaasje port en genieten nog even van de zon. Even later verdwijnt de zon achter de hoge (eucalyptus)boom verderop en gaan wij naar binnen.

Zappend brengen we de avond door. Nick tegen Simon is nu niet een programma waar je eens heerlijk voor gaat zitten. En als sportlief-hebbers zitten we niet op de eerste rij.

Dag 62, zondag 12 februari

Plaats Onbekend

Het is zondag en de zon schijnt weer volop. Hoe kan het ook anders?

Antoinette gaat lekker in de zon zitten lezen. Piet legt de laatste hand aan week 9 van het deboerontour verslag.

Om 14:00 uur lopen we naar het strand om daar in een restaurant de lunch te gebruiken. Op het terras zit een gemengd gezelschap zodat je allerlei talen hoort. Antoinette eet gegrilde zwaardvis en Piet eet gegrilde sardina’s. 

Na de lunch wandelen we nog een eind over de boulevard. We zien hoe een boot door een tractor naar het water wordt gesleept zodat die boot het water op kan om te vissen. We lopen verder en kopen bij een Ecomarché nog wat broodjes en vlees. Daarna lopen we terug naar de camping.

We merken dat het steeds later donker wordt. Vanavond is het om 18:45 uur donker op de camping.

Deze dag hebben we niet veel gedaan. Vandaar dat er ook niet veel tekst is. Toch is het een heerlijke dag geweest.

Morgen gaan we de camping weer verlaten. We willen richting Galé en Albufeira rijden. We hopen daar een plek te vinden is waar we weer vrij kunnen staan.  Een camping is toch niet alles voor ons. Wel handig voor de was.