Dag 98, maandag 19 maart 2012.

Brioude

Het is geheel bewolkt. De temperatuur in de camper is 91 graden.

In onze caravantijd zijn we een keer in Clermont-Ferrand geweest en dat vonden we toen tegenvallen. Van diverse mensen gehoord dat het toch een mooie stad moet zijn. Vandaag dus richting Clermont-Ferrand.

We nemen de N102 en daarna de D909. Bij het dorpje Lempdes sur Allagnon volgen we een bord met een camper er op en onder de camper een waterput. Dit houdt in dat je er schoon water kunt tanken en vuil water kunt lozen. Er is dus een sanizuil. De sanizuil is net buiten een camping. Water en toilet kan je gratis lozen en voor schoon water moet je € 2,00 euro betalen. Eindelijk een plek waar je voor een normale prijs water kunt vullen zonder dat je gebruik hoeft te maken van de camping.

Als we de weg weer vervolgen zien we na een paar kilometer een heuse sneeuwschuiver, je weet wel eentje met zo’n grote vooruit stekende punt. Zoiets als een “groter dan” teken >. Aan de onderkanten van die punt zie je de sneeuw nog zitten. In de hele omgeving geen sneeuw te zien. Voor ons dus een klein raadseltje waar we al discuserend niet uitkomen. Inmiddels rijden we Issoire binnen. Even voorbij het politiebureau zetten we de camper aan de kant van de weg. Het is hier toegestaan om op het tro… trot… trott… de stoep te parkeren. Als we de camper verlaten begint het net een beetje te

regenen. Hierdoor ziet Issoire er een beetje triest uit. Ook zien we dat het maar 5 graden is.  Omdat het lunchtijd is en we veel Fransen een lunchgelegenheid in zien duiken volgen wij hun voorbeeld. In Brasserie Le Globe vinden we de juiste gelegenheid en we eten er heerlijk. Het is heel druk, geen tafeltje meer vrij, waardoor het binnen gezelliger is dan buiten.

In Cermont-Ferrand is het droog. Het is  er gigantisch druk. Je wordt links en rechts gepasseerd, en als ze even denken daar kan ik nog net tussendoor dan benutten ze die kans ook. We besluiten om Clermont-Ferrand weer te verlaten. Een camperplek is er niet en alle parkeerplaatsen zijn zo vol dat je geen kans hebt om met je camper daar te overnachten. Ook deze keer is Clermont-Ferrand een tegenvaller voor ons. Wie weet een volgende keer. Drie maal scheeps is……………….

We kijken in de boeken en zien ten noord-westen van Clermont-Frrand een klein plaatsje, Manzat, liggen. Er is van alles qua sanitair aanwezig. Dus, op naar Manzat.

In Manzat vinden we een groot eenvoudig terrein. Het ligt inderdaad achter het politiebureau. Behalve dat ouders hun kinderen halen en brengen voor de sporttraining in het andere gebouw, is het op het terrein erg rustig. De grote zware vrachtwagens die door het dorp razen hoor je wel.

Het is een rustige avond. Het regent en het is in de camper erg fris. We doen de kachel even laag aan. Wat een naam voor een dorp, Manzat. Antoinette gniffelt.

Dag 99, dinsdag 20 maart

Plaats Onbekend

Het is geheel bewolkt. Vannacht hebben we hier alleen gestaan. Maar onder het toeziend oog van de politie kan er eigenlijk weinig gebeuren. We hebben ons dan ook geen moment angstig gevoeld. Het water van de provisorische waterzuil is nog niet aangesloten. Gelukkig hebben we genoeg water.

We rijden richting Digoin. In Bellerive-sur-Allier stopen we bij een Mc Donald’s voor een kopje espresso maar vooral om mails en tweets binnen te halen. Half twee rijden we eindelijk weer eens in de zon. Rond twee uur komen we in Digoin aan. Er staan al 15 campers. 1 Nederlander met een oude Concorde. Dus niet zo’n moderne die bijna anderhalf keer zo groot is als een touringcar. We zoeken een plek uit met uitzicht op La Loire.

We lopen naar het stadje. De eglise Notre Dame heeft op de toren van de kerk een nest met 2 ooievaars. Dit hadden we hier in deze streek niet meer verwacht. We kopen nog een brood dat harder blijkt te zijn dan we verwacht hadden.

Als we bij de camper aankomen komt net de Concorde-eigenaar met zijn twee hondjes aanlopen. We raken aan de praat en hij vertelt dat de Concorde een watertank heeft van 500 ltr. Ook heeft hij een wasmachine en een droger aan boord. In verband met z’n werk (iets met campers) is hij in de wintermaanden 5 maanden vrij en gaat dan met vrouw en hondjes naar het zuiden. Komend jaar in november zijn de plannen om naar Sicilië te gaan.

Als we binnen aan een drankje zitten zien we de Bimobil een plek zoeken. Deze Bimobil stond naast ons in het bergdorp Monsaraz. (Een bimobil is een auto met laadbak waarop dan een camper/caravan unit wordt gemonteerd.)

Opeens wordt het enorm druk. 6 Enorme caravans en 2 busjes, allen met Engelse en Ierse kentekens, komen het terrein opscheuren. Het blijken gipsy’s te zijn. Het zijn grote families en iedereen loopt overal langs zonder rekening te houden met de privacy van andere camperbewoners. Niemand is daar echt blij mee. In een mum van tijd is er al afgesproken dat als er iets gebeurt de Franse camperaars de gendarmerie gaan bellen. Zij kunnen zich dan goed verwoorden. Voor de aanwezige Duitsers, Belgen en Nederlanders is dat geen doen. Wat een vooroordeel al naar deze mensen!

De zigeuners staan eerst in een kring achter ons. Nadat ze ontdekt hebben dat even verder een stroompaal is, en nog gratis ook, rijden ze, weer met veel bombarie, daar naar toe. De mensen die al aangesloten staan worden ontkoppeld en de zigeuners voorzien zich zelf van stroom. Of de al aangeslotenen later ook weer aangesloten zijn weten we niet maar uit 1 stopcontact steken 5 3-weg stekkers. De camperplek is nu stamp- en stampvol. De Gipsy’s blijven vrij rustig. Een paar kinderen vissen in de Loire maar vangen niets.

Om half elf doen we de Efoy aan. De zon heeft vandaag weinig geschenen waardoor de zonnepanelen hun werk niet konden doen. Aan het begin van de avond heeft Piet de Efoy-tank gewisseld. Waarschijnlijk is er iets fout gegaan want het apparaat komt maar moeilijk op gang. Pas om kwart voor twaalf begint hij de accu’s op te laden. We laten hem de hele nacht maar aanstaan zodat we morgen weer volop stroom hebben. De Efoy maakt bijna geen geluid. Buiten kunnen de andere camperaars er niets van horen. Binnen horen wij een heel zachte zoem. Je kunt er goed bij in slaap vallen. En dat doen we dan ook.

Dag 100, woensdag 21 maart

Plaats Onbekend

Een bijzondere dag vandaag. Het is de honderdste dag dat we op reis zijn en het is het twee en dertigste jaar dat we getrouwd zijn.

Het weer houdt geen rekening met al die feestelijkheden want het is half bewolkt en er is maar een klein beetje zon. We kijken op de display of de Efoy zijn werk goed heeft gedaan vannacht. Per ongeluk het verkeerde knopje in gedrukt en alle 12 volt apparaten worden uitgeschakeld. Alle apparaten moeten nu weer opnieuw ingesteld worden. Voor we opnieuw gaan instellen kijken we toch of de huishoudaccu’s vol zijn. En ja, ze zijn vol! Het meeste werk om opnieuw in te stellen is de reciever voor de tv. Ook dit lukt en we kunnen onze reis aanvangen. Ons einddoel vandaag is Autun.

In Digoin gaan we nog even langs bij de Intermarché voor wat boodschappen. Als we weer bij de camper zijn zien we verderop een garage. We rijden erheen en vragen of ze de kapotte lamp kunnen vernieuwen. De monteur bekijkt het een en ander en geeft aan dat zonder demontage van enkele (spatbord)onderdelen het hem niet lukt. Jammer. We bedanken de monteur en rijden verder. We rijden weer langs de Intermarché en zien verderop op de parkeerplaats  van een groot ongebruikt gebouw dat daar de Gipsy’s zijn neergestreken. We vervolgen onze weg naar Autun. Het is inmiddels zonnig geworden. In Autun is de camperplek aan de rand van een meertje en tegenover een McDonald’s. Daar lunchen we eerst en halen onze mails en tweets binnen. Van Nico en Henny ontvangen we de felicitaties en gegevens over post die is binnen gekomen. Antoinette gaat bij het meer zitten lezen en Piet kruipt achter zijn laptop.

Na het avondeten heeft Piet contact met Nico betreffende de post en wat daarvan wel en niet weggegooid kan worden. De avond is verder rustig. Geen tv, geen kachel en geen Efoy. Even na elven krijgt Antoinette weer buik/darmklachten. We doen de kachel maar even aan want ze heeft het koud. Als Antoinette een beetje doorgewarmd is gaat ze met 2 paracetamol tabletten naar bed. Ze valt snel in slaap. Piet puzzelt nog een tijdje en gaat dan ook naar bed. Dat snel in slaap vallen lukt hem niet zo

Dag 101, donderdag 22 maart

Plaats Onbekend

Het is geheel bewolkt. Na ontbijt en ons ochtendritueel gaat Antoinette lezen en Piet kruipt weer achter z’n laptop.

Na de lunch lopen we naar de overkant en versturen bij McDonald’s het verslag van week 14. Het gaat allemaal zo snel dat we vergeten de bijlage er bij te plaatsen. Een extra mail dus voor de bijlage. Als alles is verstuurd en binnengehaald brengen we de laptop naar de camper en gaan we een wandeling maken langs het meer. Halverwege zien we een enorme hoeveelheid kraaien. Ze zijn druk doende met het vernieuwen of herstellen van hun nest. De ene kraai kraait nog harder dan dat de andere kraai kraait. (deze zin graag 4 keer snel achter elkaar lezen, zonder fouten).

We lopen verder langs het meer en komen bij een parkeerplaats waar ook campers mogen staan. Deze parkeerplaats hoort bij het kerkhof. Het is hier rustiger dan op de plek waar wij staan maar er is geen Free Wifi punt in de buurt. We lopen via een Romaans theater naar het centrum van Autun. We bezoeken kathedraal St. Lazaré. Op een groot plein drinken we op een terras een biertje en wandelen daarna voldaan terug naar de camper. Autun is niet gebouwd op een vlak stuk aarde. Alle wegen lopen steil omhoog of naar beneden. Als we dan bij de camper aankomen zijn we erg moe, lees bek af.

De avond brengen we daarom rustig door met tv kijken, lezen en puzzelen. En nu vallen we beiden wel snel in slaap.

Dag 102, vrijdag 23 maart

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig. Na het ontbijt rijden we naar Beaune. Vorig jaar zijn we hier een keer doorheen gereden en we vonden dat zo een mooie stad, dat we nu besluiten om er een of twee nachten te blijven.

De route naar Beaune is geweldig. Bijna alles wat er in Frankrijk is te zien is op deze route aanwezig. Je ziet bergen, wel niet zo groot als in de Alpen of Pyreneeën, maar ze zijn er. Er is bos en er zijn weilanden. Weilanden waar de Franse boeren, je weet wel met die alpinopetjes, hun producten opnverbouwen: graan, gras enz. Er zijn grote wegen, de tolwegen, kleine wegen, de N wegen en er zijn nog kleinere wegen, de witte D wegen op de kaart. En ………. voor Piet het allermooiste aan deze route: er zijn enorm veel druivenvelden. Kaarsrechte rijen met druivenranken vormen de Côte d’Or van deze streek. Het is een route Grand Cru. De wijnen die men hier kan kopen zijn over het algemeen vrij duur. Een fles wijn kost gauw € 50,00.

Als we Beaune binnen rijden tanken we eerst diesel en halen daarna boodschappen bij de supermarkt. De camperplek is hier ook dichtbij. Er staan al 4 campers als wij het afgebakende terrein op rijden. Officieel mogen hier 5 campers staan.

Na de lunch gaan we het stadje in. We lopen door het historisch centrum waar veel Caves zijn gehuisvest. Drinken op een terras een biertje en bezoeken een tentoonstelling van Dali. In Frankrijk kennen ze niet zoals in Portugal korting voor 65 plussers. We betalen de volle mep, € 7,00 per persoon (valt nog mee), en bezoeken de 3 kamers waar de schilderijen van Dali hangen.

Alle bordjes met uitleg, die naast de schilderijen hangen, kunnen we niet vertalen en daarom zijn we snel de drie kamers door. De dame die ons de entreebewijzen verkocht verbaasd zich over het feit dat we nu al alles hebben gezien. In de souvenirshop is het voor ons niet veel beter. Alle artikelen van Dali zijn erg duur. We zijn blij dat we zelf een aantal foto’s hebben gemaakt.

Het is een warme dag. Gemiddeld 26 graden. Nergens in Beaune is Free Wifi te vinden. Alle Wifi punten zijn goed beveiligd. We zien wel dat er morgen hier in het historische centrum een markt is. Daar verheugen we ons op. We besluiten om dan ook de kathedraal en Hotel-Dieu te bezoeken.

We lopen terug naar de camper en gaan daar bourgondisch borrelen met kaas en port. Heerlijk allemaal!

De avond brengen we rustig door. Er zijn diverse campers bijgekomen. Sommige staan dicht op elkaar maar hebben geen last van elkaar. Men respecteert hier de mede camperaar.

Tegen twaalf uur gaan we naar bed. Het is hier ook buiten erg rustig, geen verkeerslawaai, dus slapen we snel.

Dag 103, zaterdag 24 maart

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig. Zouden we weer in de Algarve zitten? Onbewolkt en zonnig.

Na het ontbijt gaan we naar de markt. De hoofdstraten van het historisch centrum staan vol met marktkramen. Het doet allemaal heel gezellig aan. Kopen brood, olijven, gegrilde kip en een stuk gegrild vlees. We zien een leuke citroën HY als spaarpot / fotolijst. Net als die VW bus die we thuis al hebben. We kopen de HY. De food afdeling van de markt staat bij de markthallen en de non-food van de markt staat een beetje buiten het centrum maar wel binnen de muren. Het is erg gezellig. En we zien heel veel leuke dingetjes. Als je niet uitkijkt breng je zo hier je hele AOW naar toe. We zien een paar dieren van metaal. In vorm gelast. Kraanvogels, eenden, kippen en konijnen. Sommige groter dan een meter. Erg mooi maar moeilijk om mee te nemen. We kopen nog een metaal plaatje met daarop het proces van olijfolie. Ook nog een thermometer met de zelfde afbeelding.

We lopen naar de camper om het gekochte daar veilig te stellen en gebruiken daar meteen de lunch.

Na de lunch weer terug naar het historisch centrum. Camperplek en centrum liggen op loopafstand van elkaar en met dit mooie weer is het heerlijk wandelen. Om twee uur gaat Hotel-Dieu open. Wij dachten dat dit een wijnmuseum zou zijn. We hebben dat verkeerd gelezen in een boek. Het is vroeger (1400 – 1500 en later) een ziekenhuis geweest. Na de honderdjarige oorlog werden veel inwoners van Beaune het slachtoffer van armoede en honger. Kanselier Nicolas Rolin en zijn vrouw stichtten hier in 1443 een hospitium. De bouw was geïnspireerd op de architectuur van de Noord-Franse ziekenhuizen. Het gebouw is nu een uniek overblijfsel uit de middeleeuwen, waarbij vooral de geometrische veelkleurige Bourgondische dakpannen de aandacht trekken.

Bij binnenkomst betaal je de entree en in de volgende kamer krijg je een apparaat waarop alles van het museum te beluisteren is. Je kunt je wel voor 5 talen aanmelden. Wil je een apparaat met Spaanse tekst krijg je die. Wil je met Italiaanse tekst, krijg je die. Of zoals wij met Nederlandse tekst, krijg je die. Ook krijg je een blaadje mee waarop alle punten staan die je kunt bezichtigen. Deze punten komen overeen met de punten van het apparaat. Alles wordt door Nicolas Rolin en zijn vrouw zelf verteld. Ze hebben dit fantastisch in elkaar gezet.

Punt 1 is de binnenplaats. Hier zie je de daken van de gebouwen met de geglazuurde dakpannen. Het is een prachtig gezicht.

Punt 2 is de Grote Zaal der Armen. Hier laten ze zien hoe vroeger de armen van Beaune verpleegd werden. Allemaal heel indrukwekkend.

Punt 3. Nee hoor, we gaan niet alle 23 punten af. We vermelden nog wel even de volgende punten zonder verdere beschrijving: St. Anna’s kamer, St. Hugo’s kamer, de keuken, de apotheek, Veelluik van het laatste oordeel en een wandkleed als eerbetoon aan Rolins vrouw. Het motief op het wandkleed bestaat uit de verstrengelde letters N en G.  De N is van Nicolas en de G is van zijn vrouw Guigone.

Normaal als Piet zo’n vertelapparaat krijgt in een museum luistert hij niet alles af. Dit wordt zo leuk verteld en is zo interessant dat hij tot het einde gekluisterd aan het apparaat blijft hangen. Als je ooit in de buurt van Beaune komt moet je zeker dit museum bezoeken. Doe dat dan op zaterdag dan maak je de gezellige markt ook nog mee.

Hebben we van dit museum nog een ding te vertellen. Nicolas Rolin en zijn vrouw hebben later nog een wijngaard aangekocht. Ondanks de drukke werkzaamheden die dit met zich meebracht hebben ze het vooral gedaan om van de winst het ziekenhuis te kunnen onderhouden. Het schijnt dat de wijngaard nog steeds bij het ziekenhuis hoort.

Hierna lopen we naar de Notre Dame. Het is een kathedraal als zo velen. Helaas niet bijzonder, ook niet lelijk.

We lopen naar de camper en delen daar een heerlijk biertje. We delen niet omdat de AOW het niet kan trekken maar omdat er maar één biertje koud staat. Het is heerlijk! We hebben ook gratis muziek. In een boom zit een merel zijn/haar mooiste liederen te zingen. We genieten er van.

De avond zoals gebruikelijk: lekker rustig. Er zijn vanmorgen campers vertrokken maar er zijn nu ook weer een aantal campers bij gekomen. Het staat weer vol. En dat om deze tijd van het jaar!

Dag 104, zondag 25 maart

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig! Het is zomertijd. De klok zetten we 1 uur vooruit. Piet moet zijn klokken 2 uur vooruit zetten want die heeft na het passeren van de grens Portugal – Spanje alles laten staan.

Omdat het nu zomertijd is is het warm onder het dekbed. Flauwekul natuurlijk maar het was vannacht wel warm.

De reis gaat vandaag naar Viéville. Een klein gehuchtje met een soort haventje waar je op de parkeerplaats met je camper mag staan.

Als we Beaune verlaten komen we weer op de mooie wijnroute. Het is echt Une Route Grand Cru. We rijden door Nuits de St. George en noteren dit in een boekje. Misschien kunnen we hier een volgende keer overnachten. We vervolgen de wijnroute en passeren na verloop van tijd het vestingstadje Langres. Vaak onze eerste overnachting-plaats op weg met de caravan naar het zuiden.

Op een zone industrial, industrie terrein, in Dijon halen we bij McDonald’s twee espresso’s en ook onze mails en tweets. Er is niet veel nieuws dus verlaten we snel weer Mc Donald’s en Dijon.

Nautique Viéville is niet veel. We rijden door naar Donjeux. Daar staat al een Fransman met zijn camper. We zetten onze camper er voor en staan nu tussen het Marnekanaal en aan de andere kant de spoorlijn en de grote weg. De Fransman spreekt redelijk Nederlands. Hij heeft een paar jaar in Heemskerk gewoond.

Op deze camperplek is gratis stroom en water. We sluiten de elektrakabel aan en kunnen alles weer opladen. We staan hier leuk langs het Marnekanaal. Een paar meter voorbij het kanaal ligt de rivier de Marne.

Hoe langer je hier staat hoe meer lawaai van het verkeer je hoort. Ook de buurman laat meer van zich horen. Hoe slecht hij door zijn ex behandeld is en dat hij zijn kinderen nooit meer ziet.

We zitten een paar uur in de zon. Heerlijk!  We zien met tussenposes twee boten door het kanaal varen. Het water van het kanaal is vies. Het is helemaal groen. Het water in de rivier is helder.

De avond ook weer rustig. We doen de verduisteringsluiken dicht maar vergeten een dakluik dicht te draaien. Het verkeerslawaai blijft daardoor op volle sterkte.

Wij blijven ook op volle sterkte en slapen ons zo week 16 in.