Dag 91, maandag 12 maart 2012.

Calaf (Spanje)

Het is onbewolkt en zonnig. We hebben hier inderdaad rustig geslapen. Geen lawaai zoals de Spaanse meneer had verwacht bij het benzinestation. Na het ochtendritueel rijden we Calaf uit en nemen de C25 die ons via Manrese en Vic naar Girona stuurt. Deze C125 wordt van kilometers voor Calaf tot iets na Girona compleet vernieuwd. De totale lengte van vernieuwing bedraagt ± 200 km.  Dit wordt niet in delen gedaan. Ze pakken die 200 km. in één keer aan. Dat levert soms wel eens een probleem op, maar over het algemeen gaat het goed en kun je normaal doorrijden. De prachtige omgeving waar je rijdt maak alles weer goed.

Bij Girona worden we toch weer de tolweg opgestuurd. Als je eenmaal in zo’n vangnet zit kom je er niet meer uit. Zonder problemen gaan we er bij de volgende afslag weer af (€ 91,00 uitgespaard) en volgen de NII naar Perpignan in Frankrijk. Hier aangekomen zoeken we een Hymerdealer  op in Saleilles. We hebben nog steeds een rechter koplamp die niet wil branden. Tegen 13:00 uur komen we daar aan. Alles is er stil. Dan zien we het bordje dat ze op maandag zijn gesloten. En het is vandaag Lundi.

We rijden door maar de navigator denkt: ik heb m’n diensturen er op zitten, jullie zoeken het verder zelf maar uit. Of met andere woorden: de navigator heeft wat moeite om de juiste weg te kiezen. Er is waarschijnlijk veel veranderd hier aan de wegen en dat zit nog niet in zijn geheugen.

Omdat we in deze omgeving vaker zijn geweest zet Piet de navigator uit en rijdt op eigen kracht verder. Via de D900 en de D6009 rijden we naar Beziers.  Vandaar via de D612 naar Agde en via de D912 naar Marseillan Plage.  We rijden automatisch naar Rue des Campings en we stoppen bij camping Europ 2000. Hier hebben we minimaal 5x onze vakantie met veel plezier doorgebracht. Er is veel veranderd. Er zijn veel meer houten Mobile Homes bijgekomen en er is nu ook een aparte afdeling voor campers. De camping is nog dicht. Dat wisten we want Marc, de eigenaar, gaat pas op 1 april of later open.

In deze campingstraat, met minimaal 10 campings, zijn maar een paar campings open. Wij gaan op zoek naar de nieuwe camperplek die vorig jaar is geopend.  We komen daar om half zes aan. Er staan zeker al 20 campers. Via een betaalautomaat kan je aangeven hoeveel dagen (nachten) je wilt staan. 1 nacht € 4,00, 2 nachten € 6,00 en 3 nachten € 10,00. We boeken voor 3 nachten en krijgen een bon, nee geen bekeuring, met daarop een code. Elke keer als we het terrein met de camper verlaten of weer binnen komen moeten we de code intoetsen. De slagboom gaat dan automatisch omhoog.

We zoeken een plek uit. In de camper is het om 18:00 uur 266 graden.

De avond brengen we in gepaste stemming door. We hebben nog geen tv, de Efoy en de kachel blijven uit en het blijft nog lang warm in de camper. Antoinette gaat vroeg naar bed. Piet puzzelt nog een tijdje en volgt Antoinette. Het was een lange reis vandaag maar met veel variatie en we zijn weer in onze oude vertrouwde omgeving. Of valt dat tegen?

Dag 92, dinsdag 13 maart

Plaats Onbekend

Ben je in Frankrijk en wat denk je? Ja, heel goed, het is onbewolkt en zonnig. We hebben een goede rustige nacht gehad. Helaas hoorden we niet, zoals op camping Europ 2000, de branding.

Om half elf gaan we met de camper naar Marseillan. Met de camper mag je hier nergens meer parkeren. Zelfs niet bij de supermarkt van Champions. We parkeren de camper in een buitenwijk en lopen naar het centrum. Daar is nu ook markt. We lopen de markt over, gezellig, en kopen mosselen en oesters uit Bassin de Thau, een fles Picpoul de Pinet (witte wijn, heel veel dozen hebben we in het verleden van deze wijn meegenomen) brood, olijven, kaas, ui en prei.

We lunchen bij “ons” restaurant Brasserie du Soleil. Allebei eten we mosselen. Antoinette gewoon en Piet met spekjes en kaassaus. Alle twee smaken heerlijk. Bij de mosselen nog een halve liter Picpoul  en Crème Bruléé toe. Vroeger serveerde ze hier gegratineerde oesters en Piet kon daar z’n vingers bij op eten. Helaas staan ze nu niet op de kaart en behoudt Piet zijn vingers.

Na de lunch willen we via de D912 naar Sête rijden. Jammer genoeg is deze weg helemaal verdwenen. Deze weg liep langs het strand en tussen weg en strand stonden neus aan kont, net olifanten, campers. De weg is 13,5 km. lang dus kun je nagaan hoeveel campers er stonden.  Velen bleven ook ‘s nachts staan. Het zal natuurlijk heel veel problemen hebben gegeven. De situatie was: strand, weg, smal natuurgebied met heel veel riet en dan spoorlijn. Nu is het: strand, nieuwe aanleg van een soort duin, fietspad, zandstrook, weg en spoorlijn. De weg is nu dus naast de spoorlijn. Voor velen van u natuurlijk niet interessant maar voor ons een wetenswaardigheidje.

Halverwege deze nieuwe D912 is een grote parkeerplaats voor campers. Er staan er ook veel. Helaas zijn er nog geen voorzieningen voor water e.d.

We rijden door naar Sête en bezoeken daar de Auchan (supermarkt). We weten dat deze niet in het centrum is dus makkelijk bereikbaar. Denken we. Het is er enorm druk Met moeite kunnen we de camper parkeren. Ook hier verbodsborden voor campers. We vinden een plek en gaan gauw naar binnen voor een paar boodschappen, o.a. Rouille voor bij de mosselen. Rouille is een saus waarvan de smaak moeilijk is te omschrijven. Het is wel pittig. Bij de mosselen is het voor ons een delicatesse. In Nederland niet verkrijgbaar.

Terug is Marseillan Plage rijden we nog even naar het centrum en ontdekken dat ook hier heel veel is verboden voor campers. Sommige straten mag je niet in en in de meeste straten mag je met je camper er niet parkeren.

Als we weer op onze camperplek staan is het nog erg warm. We zetten de stoelen buiten en genieten, met een drankje, nog even van de zon. Als we de temperatuurmeter buiten op het tafeltje zetten is het in de zon 39 graden.

De avond houden we rustig. Antoinette lezen en Piet aan het verslag. Vandaag hebben we gezien dat, net als bij ons in Nederland, het een en ander aan het veranderen is. Het oude vertrouwde van vroeger moet plaats maken voor het commerciële van nu. Maar doe je de middenstand niet een klein beetje te kort door overal de campers te verbieden?

Dag 93, woensdag 14 maart

Plaats Onbekend

Het is onbewolkt en zonnig. Na ons ochtend ritueel lopen we even naar bureau de toerisme voor informatie over free internet. Bij deze VVV kunnen we internetten of een code krijgen voor je iPhone/laptop. Beide kosten € 5,00 per uur. Dit vinden we wat aan de dure kant. In heel Portugal kon je voor niets  of een luttel bedrag internetten zo lang je wilt. Soms is een consumptie verplicht. We lopen het dorp in. Posten ansichtkaarten voor  de thuisblijvers die geen internet hebben en gaan automatisch door naar camping Europ 2000. Naast hetgeen we gisteren al vermeld hebben zijn de  paden nu van beton, is er een speelplaats voor de kinderen bijgekomen en is om het hele terrein nieuwe omheining geplaatst.

We lopen naar het strand. Veel strandopgangen zijn nu afgesloten met grote betonblokken of grote keien. Op het strand is het nu heerlijk rustig. De zee kabbelt, we zien heel veel grote schelpen op het strand liggen en we kuieren door het rulle zand richting haventje van Marseillan Plage. Vanaf de haven is het nog een klein stukje naar de camper. Hier gebruiken we de lunch.

Na de lunch rijden we naar  Cap d’Agde. De wandelboulevard wordt verbreed. Het tentje waar we met ouders/schoonouders een aantal keer oesters hebben gegeten is nog niet open. Men is wel druk bezig om alles op tijd klaar te krijgen want er wordt druk geboend en geschilderd.

Via een kleine boulevard lopen we terug naar de camper. We zien aan de walkant veel oesters zitten. Sommige zien we zelfs water spugen. Ook zien we (grote) vissen zwemmen en af en toe schiet er een krabje onder een grote kei.

We halen in Agde bij een hele grote Super U nog wat boodschappen. Het is fantastisch om door zo’n grote supermarkt te lopen. Je kijkt je ogen uit. Helaas hebben we die nog niet in Nederland.

Als we weer op de camperplek staan in Marseillan Plage gaan we heerlijk in de zon zitten met een glaasje wijn.

De oesters die we gisteren hebben gekocht zijn moeilijk te openen. Als ze eenmaal open zijn zit er wat schelpgruis in en dat smaakt niet zo lekker. De mosselen zijn wel heerlijk maar bremzout. En de PicPoul dan: ja, de PicPoul de Pinet is echt lekker!

’s Avonds de gebruikelijke dingen en dan wordt het alweer de laatste nacht in Marseillan Plage.

Dag 94, donderdag 15 maart

Plaats Onbekend

We wijken van de beginregel af. Het is bewolkt en er is mist. Dus geen zon!

Via Agde rijden we naar Pezenas. Daar vinden we de camperplek op Promenade du Pré St. Jean. Er staat hier al één camper en we staan vlak naast een Jeu de Boule terrein.

Als we het stadje in lopen breekt de zon door. In de binnenstad en in het historisch centrum is het erg stil. Veel winkels zijn nog dicht  of men is bezig met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen.

We betreden een winkeltje met Engelse producten.  Zien een leuke klok voor de keuken, met olijven in een schaaltje enz.

Na de lunch in de camper wandelen we naar het historisch centrum. Hier begon voor Piet zijn tik voor voordeuren. Ook nu zien we er weer veel en bekende, die thuis al in een lijst hangen, en nieuwe deuren worden weer gefotografeerd voor misschien wel een lijst met een nieuwe collectie. Op een terrasje in de zon drinken we een pilsje. Heerlijk! Als we terug komen bij de camper zijn op het veld naast ons diverse mannen aan het Jeu de boulen. Een pracht gezicht hoe ze met veel fanatisme de ballen naar het juiste punt gooien.

De avondmaaltijd bestaat uit allerlei lekkere hapjes en een glaasje port. Heerlijk allemaal!

We zien even verderop een zwerver met zijn hond. De hond krijgt wat eten maar is waarschijnlijk zo verwend dat hij het niet op eet. De man neemt zijn maaltijd wel tot zich in de vorm van een blikje bier. Daarna rijdt hij in zijn jeep weg.

En de avond? Nou ja, lezen en verslag maken. Het lijkt saai maar dat is het niet. We genieten enorm.

Dag 95, vrijdag 16 maart

Plaats Onbekend

Het is half bewolkt. OP deze drukke parkeerplaats hebben we een rustige nacht gehad. Heel in de verte hoorden we wel het geluid van de snelweg maar dit was niet storend. De zwerver komt met zijn maat en zijn hond het terrein op rijden en parkeert zijn jeep weer vlak bij ons. Of de hond al heeft ontbeten weten we niet maar de mannen gebruiken nu hun ontbijt. Ieder een halve liter bier.

Antoinette gaat het stadje in en haalt bij de paardenslager een pond paardenbiefstuk en bij de boulanger 2 warme stokbroden.

Daarna beginnen we onze reis met als einddoel Mende. We rijden een mooie route door de Midi Pyreneeën en komen langs het kunstenaarsdorp Couvertoirade, dat we al een bezocht hebben, en rijden verder door de Gorges du Tarn richting Millau. In Roquefort sur Saulzon stoppen we bij de VVV voor aanvulling van ons water.

Na de lunch vervolgen we onze reis naar Mende. Het is hier vandaan nog 114 km. We rijden de enorme brug bij Millau onderdoor, stijgen later 888 mtr. en komen zo Mende binnen. We volgen via de navigator de route naar de camperplek. Als we daar aankomen is alles afgesloten. De parkeerplaats met camperplek is geheel vernieuwd en omdat er nog wat laatste werkzaamheden moeten worden uitgevoerd mogen we het terrein niet betreden (waarschijnlijk moet het officieel geopend worden). We rijden naar Florac en passeren col “De Montmirat” en zakken achter een grote vrachtwagen af naar beneden. Om 16:00 uur staan we op de camperplek in Florac. We nemen na deze toch wel wat vermoeiende reis even een drankje en gaan daarna het dorp verkennen. Het is, net als in zo veel Franse dorpen en steden, erg rustig. Winkels, café’s en restaurants zijn vaak wel open maar ze hebben, waarschijnlijk om kosten te sparen, geen licht aan. Voor ons Nederlanders is het dan net of ze gesloten zijn. En een café of restaurant ga je niet in als het er donker is en als er geen klanten zitten.

De avond verliep het zelfde als gisteravond: lezen en verslag maken.

Dag 96, zaterdag 17 maart

Plaats Onbekend

Het is geheel bewolkt. We zagen gisteren dat we bijna zonder diesel zitten. Na het ochtendritueel gaan we terug naar Mende. Die rit hebben we net gered met de nog overgebleven diesel. We hebben het vermoeden dat de motor meer gebruikt tijdens zo’n kronkelige bergroute. We tanken bij een Hyper U. We zien nu dat hier minstens 10 camperplekken zijn. Na het tanken halen we wat boodschappen bij de Hyper U en lopen daarna naar Mc Donald om te internetten. Je weet niet wat je ziet als je hier binnen komt. Het is stamp en stamp vol. Na even in de rij te hebben gestaan bestellen we een wrap met geitenkaas. We hebben geen hoge pet op van het voedsel van Mc Donalds (kleffe broodjes) maar deze wraps waren erg lekker. Na het eten versturen we week 13 van het verslag en halen mails en tweets binnen.

We vervolgen de reis en rijden over Col Issartets op een hoogte van 1181 mtr. In dit gebied komen wolven, “loups”, voor.

St. Flour rijden we binnen om 15:00 uur. Het is een mooi terrein vol met bomen tegen over de gewone parking. Er staat 1 Engels camperbusje.

Piet belt met de leverancier van de reciever, de firma Kemker in Hoorn (Ned.) om te overleggen over het niet werken van de reciever, de ontvanger van de tv. De heer Ron? legt alles precies uit en Piet gaat aan de slag om weer verbinding te krijgen. Het lukt vrij snel. De tv doet het weer als vanouds. Dankzij  meneer Ron? Kunnen we weer tv kijken en is er niets stuk.

We lopen het historisch centrum in. Dit moet volgens onze gegevens auto vrij zijn. We hebben nog nooit zoveel auto’s in een centrum gezien. Doordat de zon zich niet laat zien is St. Flour somber en verlaten. Het is zelfs koud door de wind.

Om 17:00 uur nemen we een wijntje om warm te worden. Daarna gaan we heerlijk aan de spaghetti.

De avond kunnen we weer tv kijken en zien we hoe een familie weer overhaast stappen onderneemt om ergens in Europa een bed and breakfast te beginnen met de nodige problemen.

Wat is zo’n campertje dan heerlijk om mee te reizen!

Dag 97, zondag 18 maart

Plaats Onbekend

Vannacht ging het volgens ons om drie uur regenen. We hoorden druppels op het dak vallen en om dat we onder bomen staan druppelt het nog dikke druppels na. Althans dat dachten we.

Nu we wakker zijn zien we dat op de dakluiken sneeuw ligt. Op de straat is de meeste sneeuw verdwenen. Hier en daar is het nog wit. Toch is de dooi al ingetreden.

Vandaag dus geen zon, wel een zware bewolking met hier en daar bijna zwarte wolken. Als we de zijluiken open doen zijn de drie campers al weg. Beneden in St. Flour gaan we op zoek naar de sanizuil. Als we deze gevonden hebben is hij nog afgesloten en kunnen we geen water tappen.

Van St. Flour rijden we naar Brioude. Het rechter voorlicht dat nu weer sinds 2 dagen spontaan brandt begeeft het weer. Onderweg ondervinden we een weinig hinder van het weer. Er wordt gewaarschuwd voor gladheid en boven op de col Fageole, 1114 mtr., is het mistig met een zicht van minder dan vijftig meter. Na de col worden de wegen weer normaal. In Brioude staan 2 campers en een oude tot camper omgebouwde vrachtwagen. De beide campers verlaten na de lunch de camperplek.

We gaan het stadje in maar het is er stil, alles is gesloten. We bezoeken de kathedraal waar mooie fresco’s zijn. Er staat vooraan een klein huiskamer orgeltje.  Piet ziet liever van die grote orgels met van die mooie grote orgelpijpen. In de kathedraal gaat de telefoon van Piet. Zo stil en snel als Piet kan verlaat hij de kathedraal. We zijn er maar met z’n tweeën, maar toch!). Buiten neemt Piet op en het blijkt Eric te zijn. Hij meldt dat er 50 mtr. van zijn huis gisteravond, na sluitingstijd van de kermis, een 15 jarige jongen is vermoord. Door een leeftijdgenoot doodgestoken met een mes. Vreselijk is dat en dan zo dicht bij je voordeur. Ze zijn er allemaal een beetje ontdaan van.

Wij hebben gelezen dat in Brioude ook een zalmmuseum is. Onderwerpen zijn o.a. hoe zalm zich in de rivieren gedragen en er is een aquarium waar zalmen in zwemmen. Het museum lig aan de rand van het stadje. Als we er aankomen is het gesloten. Op een A4 formaat blaadje staat dat het museum tot 1 april is gesloten.

We lopen het stadje uit en maken door een omgeving een mooie wandeling. 2:15 uur later komen we weer bij de camper aan. Het was een heerlijke wandeling.

De avond, zoals gebruikelijk. Lezen, puzzelen en een tv programma. Om half tien moet de Efoy aan. De kachel blijft uit maar het wordt op een gegeven moment wel fris. En wat is het dan heerlijk om onder de dekbedden weer warm te worden en als een …………………. in slaap te vallen.