Dag 79, maandag 18 november 2013

Ferragudo

Het is zonnig maar er staat een harde stormachtige wind. Af en toe gaat er een zandstorm voorbij waardoor we niet buiten kunnen zitten.

‘s Middags maken we een wandeling door de buitenwijk van Ferragudo. Landinwaarts staan hier flats bewoond door Portugezen en dichter bij de kust staan apartementen voor verhuur aan touristen en voor bewoning van o.a. Engelsen en Nederlanders. Het is een saaie wijk.

De rest van de dag brengen we in en om de camper door. Treffen alvast wat voorbereidingen voor ons vertrek morgen. Veel hoeven we hiervoor niet te doen want grote afstanden rijden we niet.

Aan het eind van de middag gaat de wind liggen en een zes uur daarna gaan wij ook liggen. Een kort verslag van een lange dag maar we vervelen ons nog lang niet.

Dag 80, dinsdag 19 november 2013

Ferragudo

We starten de motor en rijden het terrein af. Bij de autowasserette tanken we schoon water en bij de Lidl halen we nog wat boodschappen.

We rijden naar Carvoeiro maar kunnen de opgegeven camperplek niet vinden.

Carvoeiro lijkt ons een mooi stadje. De moeite waard om er nog eens terug te keren. Nu rijden we naar Silves. Hier zijn alle camperpleken vol. Het lijkt we een Nederlandse kolonie.

Verderop is een nieuwe camperplek gekomen met elektrapalen + waterkraan en een wasmachine met droger. Ook kun je tanken legen en vullen.

We overleggen wat we gaan doen. Of hier blijven staan en gezellig Silves bezoeken of naar Barragem do Arade 6 km. verderop.

We besluiten om eerst naar Barragem do Arade te gaan. Barragem do Arade is een stuwmeer. Langs de rivier do Arade, die daar heen loopt, is een lange strook waar je met je camper kunt staan. Iets verder en een stuk hoger is ook een plek waar een stuk of 10 campers kunnen staan. Boven sta je volgens ons het prettigst. 2 Jaar geleden hebben we daar ook gestaan. Beide plekken zijn gedoogplekken.

Als we op de camperplek boven komen staan er 3 enorme grote safariwagens en 2 camperbusjes, waarvan 1 Nederlander. We gaan op het zelfde plekje staan als 2 jaar geleden. Dat houdt in: ‘s morgens weinig of geen zon en ‘s middags langer zon dan de andere.

We zetten de stoelen buiten en raken in gesprek met de “safaririjders”. Het is puur toeval dat ze alle drie hier staan. Ze kennen elkaar niet en ze gaan alle drie naar Marokko. Het zijn een Zwitser, Pool en een Duitser.

De Zwitserse dame vindt de Atlantische Westkust van Marokko minder. Men wil je daar op campings hebben en sta je daar eenmaal dan blijkt de camping zeer slecht geoutilleerd. Dus goed uitkijken. Zij gaan via Ceuta en nemen de binnenroute naar het zuiden. Morgen gaan ze naar een andere locatie.

De Duitser achter ons heeft in zijn safariwagen een watertank van 600 ltr. Het systeem is zo gemaakt dat hij het toilet spoelt met het douchewater. Lijkt ons een vernuftig systeem.

Dag 81, woensdag 20 november 2013

Barragem do Arade

De Zwitserse safariwagen rijdt om 9 uur weg, richting Marokko. Ze worden door de achterblijvers uitgezwaaid.

Tot de lunch zitten we in de zon. De frisse wind proberen we zo veel mogelijk te ontkomen.

Aan het begin van de middag wandelen we om het stuwmeer heen tot aan de dam. Althans dat is de bedoeling. De weg bestaat uit losse steentjes. De ondergrond is wel hard maar niet geasfalteerd. Soms loop je vrij steil omhoog, het is boven dan wel even uitblazen. Als we weer naar beneden lopen zien we een kleine boomgaard met citroenbomen. De huizen die er in de buurt staan zijn nog niet afgebouwd en dus onbewoond.

Op een bepaald moment is er een zijweg naar rechts. Deze weg loopt met de vorm van het stuwmeer mee. Het wordt wel wat ruiger en we gaan ook steeds hoger. Na een kwartiertje loopt de weg dood. Er zijn geen aanwijzingen dat we hier verder kunnen lopen.

We moeten hier vlak bij de stuwdam zijn. We keren om en besluiten, in verband met de tijd, om terug te lopen naar de camper. In de zon loopt het heerlijk en is het lekker warm. Zodra je in de schaduw loopt voel je dat het een stuk kouder is.

Na 2½ uur wandelen komen we weer bij de camper aan. Het is inmiddels kwart over vier. We kunnen nog heel even in de zon zitten.

De Nederlandse camperaar komt vragen of wij via de sateliet Radio 2 kunnen ontvangen. En dat kunnen we. Zij kunnen wel afstemmen op Radio 2 maar hebben daar geen geluid bij. En ja, een radio zonder geluid is niet interressant.

Piet kan niets voor ze doen. De reciever zal gereset moeten worden. De avond zitten we in onze knusse huisje en buiten is het pikdonker. Er is helemaal niets te zien.

Dag 82, donderdag 21 november 2013

Barragem do Arade

We worden wakker van een motor geluid. Kijken op de klok en zien dat het nog maar 7 uur is. De safaribuurman achter ons heeft zijn agregaat aangezet, scheisse! Wat een herrie en wat onbeschoft om dat zo vroeg op de dag te doen.

We gaan om 815 uur uit bed en zetten de kachel even aan. Het is 8o in de camper. Om 11.30 uur wordt de agregaat uit gezet. De tijd dat deze agregaat draaide had ook in de middaguren gekund. Het is nu weer heerlijk stil op deze camper-plek.

‘s Middags wandelen we een andere, maar ook kortere, route dan gisteren. De frisse wind maakt dat we vandaag niet buiten kunnen zitten. We brengen dan ook de rest van de dag in de camper door.

Rond 23 uur krijgen we een klein regenbuitje. We zitten droog en zien niets van de buitenwereld. Alsof we alleen op de wereld zijn. Dat is natuurlijk niet zo. Er staan hier zowiezo al 5 camperaars. Doordat het donker is zien we ze niet maar ze zijn er wel.

Dag 83, vrijdag 22 november 2013

Barragem do Arade

Zonder agregaatgeluid worden we wakker. Hebben heerlijk geslapen. Wel 2 regenbuitjes gehoord vannacht. Die waren net zo intensief als gisteravond. Dus kort en weinig water.

De meter van de zonnepanelen staat nu lager dan 80%. We zetten de efoy aan. We doen dit omdat we een paar randapparaten willen opladen. Ook doen we dit omdat het de hele dag bewolkt blijft. De zonnepanelen zullen dan weinig of niets of niets laden.

De camperbus van de Nederlanders rijdt weg. Even daarna rijdt ook de Belgische camperbus weg. Er blijft weinig over. 2 Safariwagens en een Engels echtpaar.

Wij veranderen onze plannen ook en in het begin van de middag vertrekken wij van Barragem do Arade. We rijden naar Silves. Het eerste parkeerterein is opgeheven. Althans, er staan geen campers meer. De camperplekken voorbij het zwembad zijn allen bezet. Er staan veel Engelsen en Nederlanders. Zo te zien is er veel sociale controle want iedereen let op iedereen.

Er is verderop een betaalde camperplek bijgekomen. Waarshijnlijk dit jaar voor het eerst open. Het terrein bestaat uit kleine (kiezel)steentjes en is verdeeld in vakken. Naast je camper heb je nog voldoende ruimte om te zitten. Er zijn stroompalen met voor elk vak een aansluiting. Aan elke stroompaal zit een waterkraan. Je kunt vanaf je staanplaats je watertank vullen. Moet je wel een lange slang hebben natuurlijk. Ook is er vrij Wi-Fi en kun je tegen betaling gebruik maken van een wasmachine en een droger. Antoinette maakt meteen gebruik van deze faciliteiten en wast het beddengoed. Na afloopt blijkt dat de droger niet zo goed zijn best heeft gedaan want het onderlaken is nog vrij vochtig. We hangen het te drogen in de doucheruimte.

Sacha mailt haar cijferlijst van haar eerste rapport. Opa is jaloers dat hij nooit zulke hoge cijfers heeft gehaald. Ze heeft een echte talenknobbel en dat heeft opa lang niet. Engels een 10, Frans een 9 en Nederlands een 9. Volgens ons kan ze naar de Havo.

De gratis Wi-Fi is zwak. Er moeten veel te veel campers gebruik van maken. Eric belt dat Marina haar vader, woont in Letland, is overleden. Volgende week gaat ze voor het regelen en bijwonen van de begrafenis even naar huis. We wensen Marina veel sterkte.

Later in de avond horen we dat het regent. We hebben alle rolgordijnen en luiken dicht dus je ziet buiten niets. Dat is het heerlijke van reizen met de camper, je leeft in je eigen wereldje en geniet van alles wat er omheen gebeurt.

Ook van de regen!

Dag 84, zaterdag 23 november 2013

Silves

We worden wakker met veel regen. De lucht ziet grijs tot donkergrijs en het ziet er naar uit dat het vandaag niet meer droog wordt.

Als het iets minder hard regent haalt Antoinette het electrische kacheltje uit de garage en zet hem aan. Nu we op een stroompaal staan aangesloten is dit een mooie oplossing en het spaart gas. Het wordt niet te warm in de camper. Het is gewoon behaaglijk.

Als het in het begin van de middag droog is verlaten veel camperaars wandelend het terrein. Ze lopen allemaal richting stad. Ook wij volgen hun voorbeeld.

Lopen eerst nog over het terrein van de vrije camperplekken. Er staan al campers te wachten om ook op dat terrein te kunnen staan.

We lopen door naar de stad. Het is vrij rustig. Natuurlijk zijn we weer op het verkeerde tijdstip de stad in gegaan. Alle winkels zijn dicht en er zijn weinig mensen op straat. Het is siësta tijd. Maar het is droog en daarom zijn we gaan wandelen.

We lopen naar boven richting kasteel. Zien hier bekende plekken. Er is een hoekhuis (restaurant) dat aan de buitenkant helemaal betegeld is met roze tegels. Van dit huis hebben we in 1991 tijdens onze vliegreis naar Albufeira al een foto gemaakt. We maken er weer een foto van. Kunnen we thuis zien of er in die 22 jaar veel verandert is. Op een kasteelmuur loopt een ooievaar naar een ander nest om daar takjes te pikken voor haar/zijn eigen nest. We zien haar/hem een paar keer heen en weer lopen. Koddig gezicht!

We gaan weer terug naar de camper. Als we 10 minuten in de camper zitten begint het weer te regenen. Wat geweldig dat we 2 uur door het stadje konden lopen met droog weer.

Het wordt steeds drukker op het camperterrein. De Engelsen komen cat after cat binnen (ik denk dat Sacha dat beter verwoord zou heben). Tjonge wat veel!

‘s Avonds lekker knus het kacheltje aan en het journaal kijken.

Dag 85, zondag 24 november 2013

Silves

Happy birthday to Chloe, Happy birthday to Chloe, Happy birtttthhhhday to Chlooooeeee, Happy birthday to you.

Vandaag is onze kleindochter Chloe jarig. We hebben haar al gebeld en gefeliciteerd. Ze is 9 jaar geworden.

Ook is onze vriend Nico jarig vandaag. Ook hem al gebeld en gefeliciteerd. Nico is iets ouder dan 9 jaar. Ha ha.

Het is buiten stralend blauw. In de camper is het nog maar 6 graden dus doen we het electrische kacheltje aan.

Piet blijft in de camper om de site bij te werken en Antoinette gaat buiten in de zon zitten lezen. Uit de wind is dit net uit te houden.

Om 13.00 uur lopen we naar de stad. 2 Jaar geleden hebben we hier in een restaurant heerlijk gegeten en dat willen we nu weer doen.

De restaurateur verteld in het Portugees wat de specialieiten van de dag zijn. Toch willen we eerst de menukaart even zien. Ook hier worden we niet veel wijzer van dus nemen we toch maar de specialiteiten van de dag.

We krijgen, zonder dat we het besteld hebben, een mandje met brood, olijven een klein kuipje boter en een kuipje met sardinepate. Even later komt er ook nog een schaaltje tapas op tafel te staan. Allemaal heel smakelijk.

Antoinette kiest een visschotel bestaande uit gebakken kabeljauw en huisgemaakte gefrituurde aardappelschijfjes a la chips. De smaak ervan is goed.

Piet kiest voor mixed meat. Hij denkt dat hij gebakken/gebraden vlees zal krijgen maar niets daarvan is waar. Het is wel gebraden vlees maar heel weinig. Het over grote deel bestaat uit grote stukken (spek)vet dat niet is gebakken. Ook lijkt het dat er varkensoor tussen zit. Dat is een delicatesse hier voor de Porstugezen. Er ligt rijst bij, een ongare aardappel en een hele berg door en door gekookte koolbladeren.

Als drinken hebben we nog een halve karaf huiswijn en een flesje water besteld.

Als Piet het karafje wijn voor driekwart leeg heeft gaat hij afrekenen. De totale prijs voor deze maaltijden, inclusief vooraf en drank bedraagt € 15,00. Voor dat bedrag ga je toch niet vertellen dat je andere meat had verwacht.

Terug lopend naar de camper horen we meerdere ooievaars klepperen. Op de camperplek zitten we nog even in de zon maar al snel wordt het kouder en gaan we de camper in. Daar gaan we nog even FB-en.

Na de broodmaaltijd doen we het kacheltje weer aan en genieten we van een heerlijke avond.