Dag 100, maandag  9 december 2013

Altura

De 100ste dag dat we onderweg zijn. Het zegt verder niet veel natuurlijk. Toch is het leuk om bij ronde getallen, zoals 100, even stil te staan. En bij deze hebben we dat even gedaan.

We beginnen de dag met de huishoudelijke activiteiten. Water halen en tanken legen. Helaas hebben ze de waterkraan afgesloten en zelfs de kraan eruit gedraaid. Dat is een strop. Gelukig hebben we gisteren nog aardig wat water getankt maar nu kan dat niet meer. We hebben voldoende water op voorraad. We kunnen de kerstdagen halen maar moeten dan zuinig met het water om gaan. Dat doen we toch al. Douchen is bij ons: lijf nat maken inzepen en afspoelen. Dat gebruikt maar weinig water. En het is zo’n heerlijke warme douche!

‘s Middags zien we een kleine bestelauto het terrein op rijden. Het is de wasserette. Maandag, woensdag en vrijdag  komen ze langs. De was die op maandag wordt opgehaald, wordt woensdag weer terug gebracht. Woensdag halen en vrijdag terugbrengen en vrijdag halen en maandag terugbrengen. Het is een goede service voor maar € 1,80 per kg.

Vandaag dus een huishoudelijke beschrijving. We beleven nu weinig en zitten regelmatig in de zon. Misschien moeten we ons wel verplaatsen maar het is hier nog zo lekker. Na de Kerst gaan we richting Spanje en daaraanvolgend naar Marokko. De komende verslagen kunnen dus best sumier zijn.

Dag 101, maandag  10 december 2013

Altura

Na het ochtendritueel gaan we naar de kapper. We laten allebei ons haar knipen.

Daarna doen we boodschappen bij de Intermarché.

Zitten nog een uurtje buiten maar het is te fris. Er staat een koude wind en de zon verschuilt zich achter de nevel.

Piet maakt de dakluiken en de zonnepanelen schoon. Er ligt veel stof (zand) op.

Door de zonnepanelen regelmatig schoon te maken blijven ze meer stroom produceren.

‘s Avonds komt er meer wind en af en toe waait het stevig.

Het is een kort verslag vandaag. Het frapante is: al doe je zo’n dag niet veel, toch vliegt hij voorbij.

Dag 102, woensdag  11 december 2013

Altura

Het is vandaag 11-12-13. Grappig vinden wij dat. Het zal deze eeuw niet meer voorkomen dat een datum zo een volgorde heeft. Zal ook wel een speciale naam voor zijn.

De wind is vannacht gaan liggen, misschien wel vroeg in de ochtend. De camper ziet er “stoffig/zanderig” uit. Bij de naden in de wanden of bij de schanieren ziet

ziet het oranje/geel van het opgehoopte zand. De hele zijwand heeft trouwens een oranje/gele gloed.

Antoinette borsteld de zijwanden zo goed mogelijk af en Piet doet de voorkant.

Het dak zit ook weer dik onder het zand. Het is zonde van het schoonmaakwerk gisteren.

We wandelen door het dorp richting de N125. Bij de markthal gaan we even naar binnen. Ondanks dat er niet veel drukte is vinden we het altijd leuk om even binnen te kijken.

Via de drukke N 125 lopen we richting Manta Rota en bij de rotonde gaan we Altura weer in. Bijna alle huizen die we zien zijn vakantiehuizen of aparte-menten. Velen hebben ook nog een zwembad. Het moet hier in de zomer erg druk zijn.

We lopen naar het strand en gaan een klein stukje langs de vloedlijn. Er staat een frisse wind.

Terug bij de camper zien we dat er al een aantal campers al zijn vertrokken. Ook zien we er nog diverse weg gaan. Allen opzoek naar een nieuwe omgeving met weer mooie natuur en cultuur.

Dag 103, donderdag  12 december 2013

Altura

Het is bewolkt.

We lopen naar het postkantoor om te horen of er al pakjes (boeken) zijn binnen gekomen. Nee, nog niet.

In de markthal kopen we vlees bij de slager en wat boodschappen bij de kleine supermarkt. We zien dat van land af donkere wolken aankomen.

Rond half twaalf komen Annemie en Paul langs gefietst, op weg naar Intermarché. Ze gaan om twee uur weer weg en wij duizelen van al hun goed bedoelde informatie over Marokko. Maar, we zijn weer enorm wijzer geworden!

We maken afspraken om samen naar Algecira te rijden en samen de oversteek te maken. In Marokko in Martil nemen we een camping en aclimatiseren daar één of twee dagen. Daarna gaat ieder zijns weegs.

De middag doen we niet veel. Mailen kleindochter Sacha omdat ze afgelopen zaterdag een doelpunt heeft gemaakt met korfballen. Fantastisch!

Dag 104, vrijdag  13 december 2013

Altura

Het idee is om vandaag in bed te blijven. Vrijdag de dertiende brengt bij velen ongeluk. Toch gaan we het bed uit en gaan net als andere dagen genieten van deze dag.

Het lijkt vanmorgen wel een Duitse invasie! Veel Duitse campers komen het terrein oprijden en zoeken een plekje.

We lopen weer naar het postkantoor. Ook vandaag geen pakje voor ons. “misschien maandag” zegt de postdame in het Engels. Een teken dat het postkantoor op zaterdag is gesloten. Bij de kleine supermarkt in de hoofdstraat kopen we broodjes.

Als we naar de camper lopen zien we de zon doorbreken. Heel anders dan gisteren toen er een grote donkere wolk aan kwam.

Op het camperterrein zien we de schade die een Zweedse camper drie dagen geleden heeft opgelopen. De schade loopt links onder voor naar achter en sommige stukken zijn er slecht aan toe. Een opbergkastje is tot de helft helemaal weggeslagen. Oorzaak: een oude Portugese man die niet uitkeek en later nog ontkende dat het zijn schuld was.

De Zweedse mensen gaan vanmiddag naar huis.

Als we in de camper ziten horen we regendruppels op het dak vallen. In het begin is het niet veel maar later is er toch een flinke bui.

Voordeel van die bui is dat het dak weer aardig schoon spoelt.

De huishoudaccu begint al aardig af te zwakken. De zonnepanelen kunnen hun werk, zonder zon, niet optimaal doen. We moeten dus ons “geheime wapen” inzetten. De Efoy gaat aan. Nu maar afwachten of het systeem weer snel op pijl is.

Dag 105, zaterdag  14 december 2013

Altura

Geen wolkje aan de lucht. Na 2 dagen wolken ziet het er vandaag weer goed uit. Helder blauw en boven zee de zon die onze camper al aardig begint op te warmen.

Vandaag een actieve dag. We gaan op de fiets naar Castro Marim waar markt is.

We proberen eerst door de duinen te fietsen maar daar lopen we vast. We keren om en gaan dan toch maar een stuk via de drukke N125.

Bij de kruising van Praia Verde slaan we links af naar Castro Marim. We fietsen door São Bartolomeu en Três Azeitonas naar Castro Marim. Daar aangekomen is de markt snel gevonden. We zetten de fietsen op slot tegen een palmboom en lopen de markt over. Aan het begin van de markt verkopen ze weer de gefrituurde brooddeeg stengels gerold in kaneel en suiker. Piet kan de verleiding niet weerstaan en koopt zo’n ongezonde hap.

De markt bestaat uit een deel bloemen en planten, ze verkopen olijfboompjes vol olijven, een deel kleding met vooral sokken, en een deel allerlei met o.a. worst- en kaaskramen. Apart van de markt is ook nog een gedeelte waar je kunt eten en drinken. Het ziet daar blauw van de rook. De barbecue's draaien volop. Op de meeste barbecue's liggen kippen te braden. Alsof ze liggen te zonnen, zo mooi bruin en lekker zien ze er uit. We kopen ze niet want we hebben afgesproken om in Monte Gordo een patatje met kroket te eten.

We kijken nog even waar hier de sanizuil is. Ook deze vinden we weer snel. Als we eerdaags water nodig hebben weten we dat we dat hier kunnen halen.

Door een paar smalle straatjes fietsen we Castro Marim uit. 1 Straat loopt nogal steil omhoog waardoor Piet moet afstappen om het laatste stukje te lopen. Antoinette redt het wel om al trappend boven te komen. Knap hoor!

Via de N122 rijden we in kolonne, er rijden 6 fietsers voor ons, naar Vila Real De Santo Antonio. Daar aangekomen heeft de kolonne zich verspreidt en rijden wij door naar de Lidl. Kopen een paar kleine boodschappen en vervolgen onze weg naar Monte Gordo.

We rijden via de N511. Dit is een lange brede weg met aan beide zijden van de rijbaan een fietspad en naast het fietspad is dan weer een bos.

De weg rijdt fantastisch. Heerlijk voor de wind en in het zonnetje. 2 Jaar geleden kwam er geen eind aan deze weg en nu zit je zo in Monte Gordo.

Aan het eind van de N511 is aan de rechterkant de camping van Monte Gordo. Piet loopt even over het terrein heen en ziet dat 80% uit Nederlanders bestaat.

We fietsen door en komen op de boulevard van Monte Gordo. Eten bij Ed & Willem, ik heb die naam niet verzonnen, een portie patat met 2 kroketten. Het smaakt ons goed.

We rijden de boulevard af. Aan het eind slaan we links af het bos is en fietsen langs een stukje natuurreservaat compleet met vogelbespiedkooi. Daarna langs een apartementenwijk weer naar de N125. Van de N125 rijden we Altura in en kijken bij de kleine supermarkt of ze nog brood hebben. Helaas het brood dat wij willen is op. Gelukkig hebben we nog voldoende.

Op het camperterrein zien we dat de Duitse buren zijn vertrokken. De Nederlander die daar naast stond komt nu op de plek van de Duitser staan, dus naast ons.

Gisteravond is aan de andere kant een Belg komen staan. We denken dat de afstand tussen hun camper en de onze nog geen meter is. En er zijn nog voldoende ruime plekken op het terrein. We snappen dit niet.

We gaan nog een uurtje in de zon zitten. Heerlijk als je dat een paar dagen hebt moeten missen.

Voordat we gisteravond naar bed gingen hebben we de Efoy weer uit gedaan. Vandaag met de volle zon op de zonnepanelen is het systeem weer op peil. We kunnen dus weer volop stroom gebruiken.

Van Nico en Henny hebben we via de mail foto’s ontvangen met daarop het kappen en kortwieken van de bomen bij de buren. We zien dat het in de achtertuin enorm veel licht meer geeft. De zonnepanelen op het dak zullen er blij mee zijn.

Dag 106, zondag  15 december 2013

Altura

Net als gisteren is het weer zonnig.

Voor het eerst zien we op dit terrein, en in Portugal, de S.O.S. wagen. Dat een een grote bestelauto vol met accessoires voor camper en caravan. De Portugese eigenaar verkoopt van alles en repareert wat stuk is. Tegen de cabine van de bestelauto heeft hij een complete werkbank. Je kan bij hem terecht voor levels, extra toilettank, rubberringen voor tank, ledverlichting, automatische digitale schotels, te veel om op te noemen.

We hadden al wel van de man gehoord maar gezien hadden we hem nog nooit. Als je iets wil hebben dat hij niet op voorraad heeft zorgt hij dat het er binnen een week is. Waar je ook staat, in de Algarve.

Onder een bank in de camper hebben we onze voorraad keukenpapier enz. liggen. Ook ligt daar ons kerstboompje. Omdat we papier nodig hebben pakken we meteen maar het kerstboompje. Over anderhalve week is het al Kerst.

We fatsoeneren het boompje door de takjes weer omwijd te spreiden en hangen de balletjes, die er af waren gevallen, weer in. Dan het belangrijkste van de boom. De stekker gaat in het stopcontact en ............ de lampjes doen het niet.

Na wat prutsen en zoeken blijkt dat 1 lampje het niet doet. In de lamphouder maken we weer verbinding d.m.v. een alluminium rolletje en dan doen de overgebleven lampejes het ..............wel.

Als we even verbinding hebben met de MiFi (free WiFi) valt ineens de verbinding weg. Ons tegoed is op. Als we morgen van het postkantoor de bestelde boeken halen kunnen we meteen de MiFi opwaarderen.

De Zweedse mensen die anderhalve week geleden terug gingen naar Zweden i.v.m. een begrafenis komen ook weer het terrein oprijden. De Zweedse Jeux de Boules club is dan weer compleet. Hun Concorde staat nu aan het begin van het terrein.

De zon was heerlijk vandaag. Als het frisse windje weg viel was het echt warm. Tegen half vijf is de zon bezig onder te gaan en wordt het buiten fris.

Nog 1 week dan gaan de dagen weer lengen en kunen we nog langer van die heerlijke zon genieten. Maar ja, over veertien dagen gaan we naar Marokko en is het toch weer vroeg donker.