Dag 39, woensdag 9 oktober 2013

Bragança

Zoals op elke camperplek vetrekken ‘s morgens campers naar andere plaatsen en komen ‘s middags weer campers op deze plaats aan. Wij blijven nog 1 nacht staan.

Via de citadel wandelen we naar de stad. Het straatje in de Joodse wijk dat heel schuin naar beneden loopt heeft zoveel indruk gemaakt dat we dat nog een keer willen lopen.

In het Capitool reisboek lezen we dat er een oude overdekte markt is met allerlei lekkere etenswaren. Zoals kaas, worst, fruit en groenten. Maar er is ook vis.

We zoeken en zoeken maar vinden geen overdekte (lekkernij) mercado. Uiteindelijk bij Buro Tourismo gevraagd. En wat denk je?

Er is helemaal geen overdekte markt meer. Alleen het Shoppingcenter is in de stad. De normale supermercado’s, o.a. Pinco Doce, zitten aan de buitenkant van de stad. Dat is jammer!

Bij de camperplek is en kleine supermercado waar we het hoognodige aanschaffen voor vandaag. Morgen maar naar een grote supermarkt want de voorraad is bijna op.

‘s Middags gaat Antoinette in de zon voor de camper zitten lezen. Piet blijft in de koele camper en handelt nog een aantal zaken af betreffende zijn nicht. Nog steeds? Ja, nog steeds.

We staan naast een veldje met een paar appelbomen. Verderop, richting kasteel, staan olijfbomen en deze olijfbomen zitten net zo vol met olijven als bij de France Passion boer in Millas in Frankrijk.

Die appelbomen zijn waarschijnlijk van een ± 70 jarige Portugees. Op een bepaalde tijd laat hij zijn hondje uit en als hij terugkomt wil hij ook wat van de appeloogst mee nemen. Dat was gisteren zo en dat is vandaag weer zo. De appels die nog in de bomen hangen, hangen vrij hoog. De man haalt nu halsbrekende toeren uit om die appels uit de bomen te halen.

Antoinette die alles gade slaat kan met moeite haar lachen inhouden. Ze durft geen foto te maken maar stikt van het lachen.

Vandaag doen we verder niets. Het is een lekkere luie dag en zo zullen er de komende tijd nog velen volgen.

We hebben vandaag niet veel beleefd. Er valt nu ook niet veel te schrijven. En ook dat zal de komende tijd wel voorkomen.

Dag 40, donderdag 10 oktober 2013

Bragança

Het is zonnig en fris. We maken vandaag een rit door de bergen en valleien via de N217 naar Izeda. Het is een enorme slingerweg naar Izeda. Maar wel een hele mooie weg.

We rijden langs boomgaarden vol met tamme kastanjes. Maar ook druivenranken en olijfbomen, prachtig. Een herder zittend in de berm kouwend op een strootje terwijl zijn hond de kudde schapen in de gaten houdt.

We passeren een kar die getrokken wordt door een ezel. 2 Mannen op de bok en de kar vol met haardhout.

In Izeda komen we op een groot plein, er is een sanizuil, verder niets. We staan daar helemaal alleen, het ziet er wel vriendelijk uit.

Als we op dat plein iets naar bovenlopen zien we een standbeeld van 2 stieren. Klaar om met elkaar te vechten. Maar ja, het is een standbeeld, veel beweging zit er niet in.

Antoinette geeft de camper aan de binnenkant een schoonmaakbeurt en Piet haalt van de voorkant alle aangereden insekten weg.

De middag houden we net als de Portugezen een siësta. We houden dat vol tot half vijf. Daarna gaan we het bergdorp verkennen. Izeda heeft een rijke historie voor wat betreft het persen van olijven. De restanten daarvan zijn hier en door in het dorp nog te zien.

Er zijn 2 kleine mercado’s. Geen van beiden heeft brood. We lopen nog wat straten door, allemaal geplaveid met van die hobbelende klinkerstenen, maar er is weinig te beleven. Als we dan voorbij het standbeeld van de stieren komen gaat net de lagere school uit. Het is inmiddels half zes. Bij de stieren zitten een aantal dames op de rand van het standbeeld. Druk pratend en sommige met een handwerkje in de hand. We groeten de dames en ze groeten vriendelijk terug.

Als we weer bij de camper zijn horen we het geluid van een toeter. We denken eerst dat het de bakker is. Maar het is een dame met zelfgemaakt geitenkaas. Ze stopt ter hoogte van de dames en bijna alle dames kopen een geitenkaasje. Antoinette gaat kijken en neemt een half kaasje mee.

In de camper natuurlijk meteen uit proberen. Zo’n vers geitenkaasje hebben we nog nooit gegeten. En heerlijk zacht.

De hond die overdag regelmatig zijn blafkunst laat horen is de avond stil. De avond is net als de nacht erg rustig.

Dag 41, vrijdag 11 oktober 2013

Izeda

We kopen brood bij de rijdende bakker. Die kwam net op tijd aan toeteren.

Als we de sanizuil willen gebruiken om water te tappen blijkt dat deze is afgesloten. Piet heeft waarschijnlijk te opvallend de voorkant van de camper schoongemaakt en dat heeft iemand in het bergdorp niet goed gevonden. Het is even balen maar er zijn nog veel meer sanizuilen in Portugal.

Via de N317 rijden we naar Vinhas. Volgens de Portugese verkeersborden moeten we hier links af naar Macedo de Cavaleiros ons einddoel. De navigator stuurt ons rechtdoor via de N15-5. En met wat slingeren gaan we later een echte smalle bergweg op. We komen door de dorpen Valdrez en Salselas. Sommige doorgangen zijn in die dorpen vrij smal en dan is het wel even uitkijken dat je niets raakt.

Onderweg zien we kurkeiken en weer een herder met zijn schaapskudde.

Als we Macedo de Cavaleiros inrijden zien we links een Intermarché. We vullen daar eerst onze voorraad aan.

Om 12:00 uur zijn we op de parkeerplaats van het zwembad in Macedo de Cavaleiros. Deze parkeerplaats is tevens camperplaats voor 5 campers compleet met sanizuil. Er staan een paar auto’s en wij zijn de enige camper.

In het begin van de middag lopen we de stad in. Het is er rustig. Natuurlijk siësta.

Die siësta duurt hier niet zo lang als in Spanje. Om 14:00 uur zijn veel winkels al weer open. Bij een telefoniewinkel kopen we een simcard om Wifi te kunnen ontvangen. De andere kaart was al snel leeg, dit kwam door het uploaden van de  website.

We wandelen verder door de stad en lopen bij een drietal Chinese winkels binnen. Door ons worden ze Lola de Chinesa genoemd.

Op een terrasje neemt Antoinette een kopje expresso en Piet een flesje Super Bock. (Daar is ie weer Klaas). Als Piet tijdens het afrekenen vraagt of hij het glas van Super Bock kan kopen krijgt hij het zo mee.

Bij de camper zitten we nog even in de zon en gaan dan de camper in. Dat is geen overbodige daad. Het parkeerterrein druppelt in no time vol met personen-auto’s. Vrijdagavond zwemavond. Er is geen plekje meer vrij. En sommige staan zo dicht op elkaar dat het moeilijk is de auto uit of in te gaan. Na 22:00 is het terrein leeg en zijn wij de enige nog die daar staan. En dat is rustig, heel rustig. Ja ja.

Dag 42, zaterdag 12 oktober 2013

Macedo de Cavaleiros

It’s Stacey’s birthsday today. So we sing “Happy Birthday to you Stacey”. Have a nice day and a lot of joy with your girlfriends.

Stacey is een stiefdochter van onze zoon in Engeland en ze verstaat geen Nederlands. En Nederlands lezen kan ze ook niet. Vandaar het bovenstaande even in het Engels.

We lopen nog even naar de overdekte markt. Gisteren waren volgens ons de meeste marktkooplui al naar huis. Bij de markt aangekomen is de situatie nog precies het zelfde. Niet alle kramen worden nog gebruikt. We lopen terug naar de camper en willen nog wat water tappen. Maar ook hier is de sanizuil geheel afgesloten van water.

Via de nieuwe A4 rijden we richting Vila Real. Op een parkeerplaats stoppen we even om Stacey te feliciteren via de telefoon.

Als we verder rijden zien we het resultaat van bosbranden. Niet leuk om te zien. Er staat een huis tegen een bergwand waar het vuur tot bijna aan de voordeur is gekomen.

Even voorbij Vila Real gaan we de bergen in. Dat doen we in 2 etappes.

De eerste etappe is een verkeerde beslissing. We rijden een bergrit door kleine bergdorpjes over een heel smalle bergweg. Soms is de breedte maar 2.50 - 2.60 mtr. en de caper is 2.27 mtr. En dat is nog niet alles want die berg weg loopt heel stijl omhoog en slingert zich steeds hoger de berg op. En dan........... staan we op een punt waar we echt niet verder kunnen. Er lopen nog 3 wegen omhoog maar die zijn niet breder dan 2 mtr. Met wat steekwerk draaien we de camper en gaan de zelfde weg weer terug. En nu komen we een paar tegenliggers tegen.

Die mensen zijn heel behulpzaam. Stoppen op tijd of rijden acheruit naar een breder stukje weg om je door te laten gaan. Heel aardig van deze Portugezen.

We rijden weer terug naar Vila Real en doen verder nog een poging om de tweede etappe te rijden. Hoewel op deze weg ook wel stijle en smalle weggedeeltes zijn is het toch beter te rijden dan de eerste etappe. We hebben nu ook tijd om mooie vergezichten te zien. We stoppen bij een onverharde parkeerplaats en zien dat er aan dennebomen plastic zakjes hangen. Boven het zakje is de bast kaal. Volgens ons loopt er hars in de zakjes. Verder op is een kleine waterval waar we ook nog even kijken. Bijzondere bloemetjes komen hier zo uit de grond. Erg mooi zijn ze. De karakteristieke mais opslaghuisjes komen hier voor, we vinden ze lijken op huisjes op een begraafplaats.

In Mondim de Basto is het even zoeken naar die grote parkeerplaats. Daar aangekomen tanken we eerst water.

Nadat we de camper een plaats hebben gegeven, er staat maar 1 camper terwijl er meer dan 100 kunnen staan, verkennen we het dorp. Dit is niet spectaculair.

Aan het eind van de middag betrekt het weer. Het is sinds dagen weer helemaal bewolkt. Koud is het niet.

Bijna constant blaffen de honden in de omgeving. En ze kunnen het heeeeeeel lang volhouden.

Dag 43, zondag 13 oktober 2013

Mondim de Basto

Het is helemaal bewolkt. Het ziet er niet naar uit dat we vandaag de zon nog te zien krijgen. We hebben gisteren veel kilometers over bergweggetjes gemaakt. Vandaag gaan we tegen onze principe in de tolweg pakken. Net dat we deze speciaal op de navigator hebben ingesteld, maar het kwam zo uit. De andere kant van het verhaal is dat we net als gisteren weer heel veel kilometers over de bergweggetjes moeten maken en dat doen we liever niet.

Vanuit Mondim de Basto rijden we naar de A7 (tolweg). We trekken ons startbewijs uit de automaat en rijden richting Guimarães. Vandaar naar Braga, bij Braga passeren we de tolhuisjes en betalen wat nodig is. Een kilometer verder komen we weer bij nieuwe tolhuisjes en moeten we weer een kaartje trekken. Volgende rit over de tolweg. Nu tot Ponte de Lima aan toe. Daar weer via de tolhuisjes van de tolweg af. Deze tolhuisjes zijn niet bemand. De automaat accepteerd geen betaal- of creditkaart uit het buitenland. Contant betalen is hier dus het devies.

Van Ponte de Lima rijden we via snelweg naar Ponte de Barca. Een ritje van ± 15 km. Intussen begint het al flink te regenen.

We rijden de 15e eeuwse brug met 1 rijbaan over. Het verkeer wordt geregeld door verkeerslichten. Vroeger was hier een pontje. Als we de brug over zijn slaan we meteen rechts af naar het plein waar we 2 jaar geleden ook een nacht hebben gestaan. Het hele plein is veranderd en het is nu verboden voor campers. Een Portugese man maakt ons er op attent en geeft aan dat je verderop op een groot parkeerterrein wel kunt staan. Dat parkachtige plein weten we nog en rijden er heen. Parkeren de camper en blijven lekker binnen zitten. Het giet buiten.

Ponte de Barca ligt in het Parque National da Peneda-Gerês, één van de mooiste parken van Portugal (700 km²) Hier komen wolven en steenarenden voor. De dorpjes hier in de omgeving blijven hun traditie trouw.

De regen blijft aanhouden. Soms motregen en dan weer grote plensbuïen .

We trekken warme kleding aan. Antoinette gaat lezen en Piet gaat de site aanpassen. Toch wel lekker zo’n dag zonder zon.

Rond vijf uur is het even droog, dus hup het dorp in, is er een feest!

Er wordt in klederdracht gedanst en gezongen. Er zijn allerlei kraampjes met Portugese lekkernijen, kaas, worst, ham, koek, kastanjes (tamme geroosterd), crêpes en je kunt er hapjes kopen en wijn. Ook worden er druiven geperst. Zowel met de voeten als met een houten pers. Als je een lege fles hebt, mag je deze hier laten vullen!

Het is allemaal heel gezellig en wat een enthousiasme van die mensen. We lopen het dorp in, het regent nog steeds, en kijken bij 2 loja de Chinesa winkels. In het dorp is verder niet veel veranderd.

Met de caravan kwamen we hier voor het eerst en we vinden het leuk om als we naar Portugal gaan om hier even rond te kijken. Ook al moeten we er een eind voor omrijden. Zoals nu. 1 Nacht en morgen gaan we weer verder naar Ponte de Lima ons tweede stadje waar we al met de caravan kwamen. We rijden dan wel via de oude weg de N103.