Dag 51, maandag 21 oktober 2013

Bico

We wensen de Nederlandse buren een goede reis en een fijne tijd in Portugal.

Langzaam rijden we weg van de haven van Bico. Dit is toch wel een wereldplek. En alles is aanwezig voor de camperaar.

Via Murtosa en Estarrela rijden we naar Aveiro. De parkeerplaatsen langs het kanaal zijn verboden voor campers. 2 Jaar terug hebben we hier nog gestaan maar men heeft nu een andere lokatie gecreëerd. Ook wel bij hetzelfde kanaal maar nu vooraan en voor een deel onder het viaduct van de A25.

Als we aan komen rijden zien we een aantal campers staan binnen een omheining. Niemand staat echt onder het viaduct.

We zetten onze camper, met voldoende ruimte, tussen de andere campers en luisteren naar het muzikale race-geluid van de auto’s op de A25. Wat een kl..e herrie. Maar ja, het is niet anders. We willen het een en ander regelen in Aveiro v.w.b. de Wifi aansluiting en dan moet je toch de camperplek en de auto-geluiden voor lief nemen.

Als het droog is gaan we de stad in en genieten weer van de mooie zeewierboten en de prachtige huizen, vaak in vervallen staat.

We lopen terug naar de camper voor de lunch. Als de lunch en de regenbui voorbij zijn gaan we weer naar de stad. Slenteren wat door Loja Chinesa winkels en kopen daar een usb-oplader voor de sigarettenaansteker.

Bij diverse telefoonaanbieders vragen we naar een oplossing voor het Wifi-gebeuren. Helaas spreekt niemand Engels en wij geen Portugees.

Uiteindelijk weer naar een TMN winkel en daar weer een simcard aangeschaft met 200 Mb. We weten dat deze 200 Mb in een mum van tijd op is. Kunnen we morgen weer terug naar deze winkel om de simcard te laten opwaarderen.

De verkoopster in deze zaak heeft ons geweldig geholpen. Dat komt omdat ze vloeiend Engels spreekt en dat ze verstand van zaken heeft. Blij gaan we de winkel uit.

In de camper installeren we de simcard in de Mifi en nu kunnen we, denken we, de site uploaden. En waarachtig het lukt. In een mum van tijd vliegen de gegevens over en weer en is de site geüpload. Kleine wijzigen die we daarna nog invoeren zijn ook weer in korte tijd geüpload.

Daarna nog lekker surfen op het net, emails ontvangen en versturen, FaceBook nieuws bekijken enz. enz. Totdat de 200 Mb zijn gebruikt. Nu kunnen we morgen terug naar de TMN-winkel om de simcard te laten opwaarderen.

Het regent al een tijdje en dat gaat soms met enorm gekletter op het camper-dak. Daar komt bij dat het verkeer op de A25 nog steeds met veel lawaai voorbij, of eigenlijk achterlangs, raast. Een normaal gesprek is niet meer mogelijk.

Hoe later het op de avond wordt des te harder gaat het regenen. Het lijkt net alsof er grote hagelstenen op het dak neerkomen. 1 camper is zo tegen middernacht onder het viaduct gaan staan. De rest bleef op hun plek staan. En met weemoed dachten we terug aan die tijd van toen. Toen Rob de Nijs nog zong “Zachtjes tikt de regen op m’n zolderraam...................”

Dag 52, dinsdag 22 oktober 2013

Aveiro

Complete wolkbreuken hebben de nacht beheerst. En als het dan wat minder werd dan spoelde het water met bakken te geljk nog over de camper heen. Het was helaas geen “ritme van de eenzaamheid.”

Na het ontbijt lopen we naar de TMN-shop. Laten de simcard opwaarderen en kijken naar een vervangend telefoontoestel. Maar dat is nog best moeilijk.

In de camper checken we nog even onze mail en zien dat buurman Nico de post weer heeft opgehaald zodat we dit vanavond weer telefonisch kunnen doornemen. Fantastisch systeem zo. We zijn er erg blij mee.

We rijden naar het 10 km. verder gelegen Costa Nova. De camperplek is tegen de duinen aan. We gaan naast de Nederlandse mensen staan die ook in Bico stonden.

Het is even mooi weer. Met mooi weer bedoelen we ook dat het droog is. We gaan het dorpje in waar prachtig gekleurde huizen staan.

Het dorp is 3 à 4 straten breed. Het ligt tussen de Atlantische Oceaan en de Ria de Costa Nova in.

Aan de rivierkant lopen we langs de markthallen. Deze zijn in de winterperiode alleen ‘s morgens geopend. We kijken naar de vissersschepen in het haventje en lopen door tot het eind van het dorp. Dan gaan we weer naar de Atlantische kant en lopen via het strand terug naar de camper. Vlak voordat we binnen zijn begint het weer te regenen. En later te gieten.

Aan het eind van de middag is het weer prachtig weer. We gaan nu door de straten wandelen om de speciale huizen te bekijken. Een hele belevenis.

We proberen om het met andere dorpen / stadjes te vergelijken maar we komen er niet uit. Het is geen Marken maar het is ook geen Curacao. Het is gewoon Costa Nova en niet anders.

Als Piet rond zeven uur met Nico belt voor de post, breekt er op dat moment een echte wolkbreuk uit. Nico kan zelfs de regen horen. Als na 20 minuten het gesprek ten einde is houdt de regen ook op.

Geef ons maar maartse buien, die zijn lang zo erg niet!

Dag 53, woensdag 23 oktober 2013

Costa Nova

Wat een rust vannacht. Geen razende auto’s maar alleen de wind, de regen en het ruisen van de branding. Heerlijk.

We gaan eerst naar de hallen om boodschappen te doen. Ondertussen bewonderen we weer de aparte huizen. Je ondekt steeds meer aan zo’n woning. Bij de markthallen gekomen valt het ons een beetje tegen. Er zijn maar 2 groente stalletjes en ook 2 viskramen.

We kopen vis en fruit. Dan achter de hallen bij de slager 2 karbonades. Nou, karbonades mag je ze eigenlijk niet noemen. Ze zijn zo dun afgesneden dat ze tijdens het braden boven de pan al lekker bruin worden.

Maar wat zeuren we eigenlijk. De prijs voor de twee stukjes vlees is maar 89 eurocent.

Alleen de bakker nog een broodje armer maken en dan de boodschappen naar de camper brengen.

We gaan een strandwandeling maken. Heerlijk uitwaaien langs een woelige kust. Aan de horizon zien we 2 grote vrachtschepen en grote hijskranen zijn druk doende om hun bagage van het ene punt naar het andere te brengen. Waarschijnlijk verplaatsen ze zand. Dat kunnen we net niet goed zien.

Het loopt zwaar in het zand. Als je met je hak veel kracht zet komt er een diepe vorm van je hak in het zand. Je kunt ook precies zien waar iemand op blote voeten heeft gelopen en waar een hond liep. Grappig al die kuiltjes in het zand.

Via de rivier kant lopen we weer terug. Het was een heerlijke trip.

Op het moment dat we weer bij de camper zijn is het heerlijk weer. We zetten de stoelen buiten en gaan nog even genieten van dat weer.

Na een klein uurtje komt er toch weer een beetje regen en gaan we naar binnen.

De avond brengen we net als de vorige avonden ook binnen door.

Dag 54, donderdag 24 oktober 2013

Costa Nova

In tegenstelling tot de vorige nacht was het vannacht niet zo rustig. Het heeft veel geregend en de visite (mug) was ook niet van plan om naar huis te gaan. Toen hebben we hem/haar maar plat gedrukt.

Via Mira en Cantanhede rijden we richting Coimbra. Sommige rotondes die we over moeten staan helemaal blank van het regenwater. Ook op de weg loopt niet al het water weg. Ruim om Coimbra heen rijden we dan naar Miranda do Corvo.

De camperplek vinden we snel. Er staan 2 campers met Frans kenteken en wij installeren onze camper ook met voldoende ruimte voor privacy. Een stuk of tien naast elkaar gelegen plaatsen zijn gescheiden door een soort heg.

Er staat een sanizuil en er is electra. Alle voor een camper belangrijke voorzieningen zijn aanwezig. Op het moment dat we de toilettank legen giet het behoorlijk. We worden beiden flink nat. Ook sluiten we ons aan op het stroomnet.

Als het droog is verkennen we de omgeving en het dorp. Het is niet spectaculair. Er is een kleine oude kern en er omheen veel flats. Het lijk wel een slaapdorp.

De Fransen hebben al vroeg de luiken dicht en als het donker is volgen wij ook maar. Gelukkig is het nog steeds droog.

Dag 55, vrijdag 25 oktober 2013

Miranda do Corvo

Er is vannacht geen regen gevallen en we hebben ook geen visite onvangen.

In de nasleep van de afhandeling van de zaken van Piet z’n nicht is het Waternet uit Amsterdam en met name de waterschapsbelasting toch wel het ergste. Zij zijn voor bezwaar alleen bereikbaar met een DigiD inlogcode. En van een overleden persoon is geen DigiD inlogcode meer te krijgen.

3 uur lang heeft Piet contact gezocht via internet en per telefoon, en uiteindelijk wordt je met een kluitje het riet ingestuurd. Zo, dit moest er even uit.

We lopen nog even Miranda do Corvo in om schrijfblok en enveloppen te kopen. Kunnen we vanavond het Waternet per brief benaderen.

We vullen de watertank bij en rijden naar Source. Hier begint het weer flink te regenen. Halverwege de middag wordt het weer droog en via prachtige kronkel wegen komen we in Peniche aan. We staan nu vlak buiten de stadsmuur maar ook vlakbij de haven. Er zijn geen voorzieningen.

Ook hier lopen we onze verkenningsronde in de stad. We zien het beeld van de dame die aan het kantklossen is en de plek waar we 2 jaar terug hebben gestaan. Hier staat nu niet één camper.

Vorige keer zagen we hier in Peniche een wasserette. Die is er nog steeds en morgen gaan we daar met onze was heen.

Op de camperplek merk je dat het weekend is voor de Portugezen. Na 18:00 uur jongt het aan met campers. Waarschijnlijk is het ook hier herfstvakantie en hebben sommige grootouders hun kleinkinderen mee.

Wij brengen de avond door met het opstellen van een bezwaarschrift en een brief met klachten voor het Waternet.

Dag 56, zaterdag 26 oktober 2013

Peniche

Hoera! Een blauwe hemel en volop zon.

Na het ontbijt gaan we naar de lavandaria (wasserette) maar daar zijn alle machines bezet. Er staan 3 Portugese vrouwen maar een kippenhok is er niks bij. Er wordt hier veel meer gekakeld.

We wachten ruim 3 kwartier en om kwart over elf gaat de was in de machine. Om 12 uur hevelen we de was over naar de droger. Helaas, verkeerde droger. Deze droger blijkt stuk te zijn en na 50 minuten is de was nog niet droog. Zodra er een andere droger leeg is hevelen wij onze was over naar deze droger. En na 20 minuten, hè hè, eindelijk droog. Antoinette vouwt de was op en dan gaan we terug naar de camper. Was opruimen en lunchen.

De brieven die we gisteravond hebben geschreven hebben we toch maar in Word gedaan en gesaved op een usb-stick. Bij een copieerinichting laten uitprinten en dan in envelop, postzegels er op en foetsie.

We lopen langs de haven richting het fort. Vroeger was dit een enorm grote gevangenis. De ramen van de cellen met dikker stalen tralies ervoor zijn nog duidelijk zichtbaar. Vanaf het fort met een enorme omweg naar de andere kant van Peniche. Hier lopen we door echte armoe wijken. Het is hier op zaterdag wasdag. Overal hangt de was buiten.

We komen bij een groot winkelketen, Continente genaamd. Dit is een grote supermarkt met aan het begin bij binnenkomst nog diverse andere winkels. In één van die winkels koopt Piet een andere telefoon met prepaid simcard. Het is een Samsung Galaxy Fame.

De camperplek stroomt weer aardig vol. Met campers die hier de vorige nacht(en) ook hebben gestaan en met nieuwe aankomers. Diverse camperaars gaan ‘s morgens bij tijd naar het strand en verblijven daar de hele dag. Je mag daar parkeren maar waarschijnlijk niet overnachten. Dus ‘s avonds komen ze weer naar de camperplek in Peniche.

Er zijn groepen de hier regelmatig komen. Vaak elk weekend. Komen vrijdagavond aan en gaan zondagavond weer naar huis. Als je de hoeveelheid flats hier in Portugal ziet kunnen we dat best begrijpen. Dat ze elkaar kennen is duidelijk want ze staan vaak lang en gezellig met elkaar te praten.

Dag 57, zondag 27 oktober 2013

Peniche

Antoinette kijkt op haar horloge en ziet dat het negen uur is. Ze gaat er uit en begint het ontbijt klaar te maken. Daarna maakt ze Piet wakker. Het loopt inmiddels tegen half tien. Als we beiden aan tafel zitten zien we dat de telefoons een uur eerder aangeven, inmiddels dus tien over half negen. Dit is toch wel een beetje misterieus. Totdat we door krijgen dat vannacht de wintertijd is ingegaan. Ha, ha! Met een gerust hart kunnen we ons ontbijt vervolgen. We zien geen tv of lezen kranten. Het nieuws volgen we totaal niet. We leven nu in onze eigen wereld.

Buiten is het opnieuw zonnig. De temperatuur loopt aardig op. We verlaten Peniche en rijden via een mooie route langs de kust richting Cascais. We komen door Ericeira waar Antoinette, 2 jaar terug, drijfnat van het zweet de camper uitging omdat een auto fout geparkeerd stond zodat Piet wel 3 keer achteruit moest steken om de camper zonder beschadiging de hoek om kon sturen.

In Cascais is het een drukte van jewelste. Alle parkeerplaatsen zijn bezet. Ook de plaats naast het kasteel. Duizenden mensen lopen over straat te flaneren. Als we via de kust weer richting het noorden rijden zien we links een 5-tal grote tenten staan. Ook hier zijn duizenden mensen. Waarschijnlijk een groot feest

Aan de kust lunchen we op een parkeerplaats. Het is 29º in de camper. Het raampje van de camperdeur staat open en als er motoren met voluit gas voorbij gaan is het een gigantische herrie. Zacht uitgedrukt.

We besluiten om naar Sesimbra te gaan. Rijden eerst weer door Cascais. Daarna langs de kust naar Lissabon en in Lissabon de brug “25 april” over. Op het bovendek rijden hier de auto’s en daar onder rijden de treinen.

In Sesimbra, waar ook smalle straten zijn en een smalle boulevard, rijden we naar de vissershaven. We parkeren de camper op de pier. Heerlijk in de zon.

Het is al vroeg donker en aan het begin van de avond begint het steeds meer te waaien. Het wordt ook een stuk kouder.

Als de camper een klein beetje begint te schudden gaan we van de pier weg. We parkeren de camper dan over 4 parkeerplaatsen onder aan een berg. Geen wind meer en heerlijk rustig.