Dag 58, maandag 28 oktober 2013

Sesimbra

Gisteren hebben we alle klokken een uur eerder ingesteld zodat we, dachten we, nu bij de tijd zouden zijn. Maar helaas, Antoinette heeft nog een klein wekkertje en die is niet op wintertijd gezet. Met als gevolg dat we weer een uur vroeger ons bed uit komen.

Het is half bewolkt en we rijden naar Cabo Espichel. Dit ligt aan de kust op het uiterste puntje links van Setubal. Als we eerst Sesimbra verlaten gaan we in het begin vrij steil omhoog. Dan links de N379 op en hier is het weer vlak. De N379 loopt tot aan Cap Espichel. Verder rijden is niet mogelijk.

Er staat hier een vuurtoren en een kerk uit de 17ᵉ eeuw. Binnen in de kerk zijn veel fresco’s. Je mag binnen niet filmen en/of fotograferen. Voor de kerk zijn aan weerskanten 2 lange gebouwen die vroeger dienst deden als pelgrimsverblijven. Achter de kerk staat op de rotsen een witte memory kapel. Deze memory kapel is gesloten voor publiek. Maar door de gaten heen kun je naar binnen kijken. Je ziet dan Azulejo’s die het vissersleven verbeelden. Op het kleine plateautje voor de kapel zie je de steile rotsen en je hebt er een fantastisch uitzicht.

Dat we aankwamen stond er 1 auto. Inmiddels is het al drukker geworden. De kerk ligt 11 km. van Sesimbra maar het is de moeite om er voor om te rijden.

We rijden de N379 weer terug en nemen voorbij Setubal de N10 en de IC 1 tot voor Grândola. We rijden het gebied Alentejo binnen en zien weer de kurkbomen. Het toeval wil dat uit tegengestelde richting 2 grote vrachtwagens  vol met onbewerkte kurk langs ons gaan. Via de IC 33 rijden we naar Sines. Een grote havenstad met olieraffinaderijen. In het landschap lopen diverse pijp-leidingen om de olie te transporteren. Aan de kust is geen plek om de camper neer te zetten. We willen dat ook niet vanwege de raffinaderijen.

We rijden via een kust weg door naar Porto Covo. Op de kustweg zien we hier en daar een camper op de rotsen staan. Dit moet voor hen wel een kick zijn.

In Porto Covo rijden we de camperplek aan de kust voorbij, athans of we slaan eerder af het dorp in of er staan geen campers op de plek. We komen aan het eind van het dorp waar een camperplek is voor een stuk of 15 campers.

Er is een brede betonvloer waar 2 campers tegelijk hun vuilwater kunnen lozen. Aan beide zijden kan men de toilettank legen en schoonwater innemen.

Het is een gevarieerde club camperaars. Er staan campers uit Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Nederland.

Dag 59, dinsdag 29 oktober 2013

Porto Covo

Na het ontbijt wandelen we door het dorp naar de zee. Er staat een harde wind en de golven beuken tegen de kust. Het is een prachtig gezicht. We lopen via paden over de rotsen richting Sines.

De camperplek waar we 2 jaar geleden stonden is er nog. Gisteren niet gezien. Boven op de rotsen en in de harde wind. We zijn blij dat we nu in de luwte staan.

Terug in het dorp vraagt Antoinette aan een Portugese dame naar een Pastalaria. Ze loopt helemaal met ons mee om de Padaria aan te wijzen. Wat geweldig!

Een Pastalaria is een winkel waar men brood en banket? verkoopt en bij een Padaria verkopen ze alleen maar brood. Dus kopen we een brood en lunchen in de camper.

Na de lunch gaan we lekker in de zon zitten. Antoinette lezen en Piet puzzelen. Af en toe een praatje maken met de Groningse buurman die naast ons is komen staan. Hij komt hier al een paar jaar en is dol op deze omgeving. Hoeft niet naar het zuiden.

Om 17:00 uur begint het fris te worden. We zetten de stoelen in de garage en gaan naar binnen.

Ook de avond is fris maar met een vest aan is het goed uit te houden.

Dag 60, woensdag 30 oktober 2013

Porto Covo

Ook vandaag schijnt de zon weer. Na het ontbijt legen en vullen we de tanken en gaan daarna op weg naar Vila Nova de Milfontes. Een afstand van 25 km. maar met een dieseltank die bijna leeg is.

Vlak voor Vila Nova de Milfontes is gelukkig een tankstation. Hierna rijden we naar Praia Furnas.

Hier is een gedoogplaats voor campers. Over de lage duinen kun je aan de overkant van de rivier Rio Mira Vila Nova de Milfontes zien. Vooral bij avondlicht is dit een mooi gezicht. We staan vlakbij restaurant Oasis en bij de mimosastruik die nu nog niet in bloei staat.

Na de lunch wandelen we een uurtje over de duinen en het strand en de rest van de middag zitten we in de zon te lezen.

Wat een heerlijke dag!

Dag 61, donderdag 31 oktober 2013

Vila Nova de Milfontes

De hele dag is zonnig en daar maken we volop gebruik van. Tot een uur of vijf is het heerlijk.

De bijna negen weken dat we nu weg zijn hebben we nog geen seconde televisie gekeken. We hebben ook de behoefte er niet naar.

Vanmiddag probeert Piet de sateliet opnieuw in te stellen om eventueel wel te kunnen kijken. Het instellen lukt niet. Piet gaat het dak van de camper op om de lnb knop goed te stellen. Ook dat draagt niet bij om tv te kunnen kijken. Nou dan voorlopig geen tv. Piet gaat later nog wel eens knutselen.

Omdat Piet toch op het dak van de camper staat maakt hij meteen de dakluiken en de zonnepanelen schoon. De dak-luiken om er beter doorheen te kunnen kijken en de zonnepanelen om een betere opbrengst te kunnen krijgen. Rond vijf uur wordt het koud buiten. Alle camperaars gaan naar binnen om daar verder hun dag door te brengen.

Een Nederlandse camperaar met een camper- busje staat buiten te douchen. Zijn vrouw houdt een slang met douchekop uit het raam zodat de man zich hieronder kan afspoelen. Het water is waarschijnlijk erg koud want de man staat te bibberen als een juffershondje.Na de douche ceremonie wordt het stil op deze gedoogplek en genieten we, zonder tv, van een heerlijke rustige avond.
(Foto met toestemming van doucher geplaatst.)

Dag 62, vrijdag  1 november 2013

Vila Nova de Milfontes

De honden die hier zijn (waarschijnlijk van het restaurant) waren vannacht niet opgesloten in hun kennel. De hele nacht hebben ze staan blaffen. Totdat om 9:00 uur de restaurant eigenaar weer komt en ze eten krijgen. Daarna is het stil.

Alle camperaars die hier staan vertrekken naar andere plaatsen. Wij wachten nog even maar om elf uur gaan wij ook weer op pad.

Als we bij FF Solar in Aljezur aan komen zijn ze gesloten. We moeten ruim een kwartier wachten en dat doen we dan maar.

Veel Nederlanders laten hier hun zonnepanelen monteren omdat het aanmerkelijk goedkoper is dan in Nederland. Wij willen hier led-lampjes kopen.

In Nederland hebben we er al 4 aangeschaft. Maar er zitten zoveeel lichtpunten in deze camper dat we er nog 10 nodig hebben. Een led-lamje geeft veel licht maar gebruikt weinig stroom. Veel minder dan de halogeen-lampjes die er nu in zitten. We vermoeden dat 10 led-lampjes net zoveel stroon verbuikt dan 1 halo-geen lampje.

Om 2 uur gaat de zaak open en wij zijn de eerste, maar ook enige, haha, die naar binnen gaan. Als snel vinden we een plateau waar wel meer dan 30 verschillende led-lapjes op zijn gemonteerd. We zoeken het lampje uit wat wij willen aanschaffen en vragen naar de prijs. € 7,93. Oei! Dat is even schrikken. In Nederland betaalden we voor het zelfde type lampje € 15,00. Ja, je kan niet alleen schrikken bij een hoge prijs maar ook bij een lage prijs.

We kopen er 10 met de wetenschap dat we vandaag 70 euro hebben uitge-spaard.

Op de parkeerplaats monteerd Piet alvast 2 lampjes. Daarna rijden we door naar de camperplek in Aljezur. Deze is achter de kleine markthal.

Op het terrein liggen diverse hopen grind. We parkeren de camper daar nog ver voor. Er staat hier geen wind en de zon doet extra zijn best om het iedereen naar de zin te maken. Maar hier is hij wel erg heet.

Piet stelt voor om naar Sagres te rijden. En dat doen we ook. Net als we weg willen rijden komt het Spaanse stel dat in Porto Cova naast ons stond en in Vila Nova de Milfontes achter ons. We proberen nog het een en ander uit te leggen. Dat lukt niet want de mensen spreken alleen Spaans en dat spreken wij niet. Jammer!

In Sagres staat de camperplek behoorlijk vol. Veel Engelse camperaars en ook veel Engelse surfers. Deze laatste groep hebben niet de nieuwste camperbusjes en hebben niet geleerd hoe op een camperplek geparkeerd kan worden.

We vinden nog net een plek. En als we goed en wel op de blokken staan, alles loopt hier schots en scheef, komt het echtpaar uit Slovenië en zet hun camper op een meter afstand dwars voor onze cabine. Zowel de Slovenen als wij halen de schouders op en denken “het is niet anders!”.

Het leuke van de Sloveense camper is het kenteken. Het kenteken is letterlijk: GO MYHOME.

We verkennen nog dit gedeelte van Sagres en zien dat er weinig is veranderd. De Italiaan is er nog steeds. Heeft alleen zijn internet nu beveiligd. De parkeerplaats bij Forteza is leeg. Er staan nu geen campers.

Bij de camper ziten we nog even buiten en gaan vanwege de kou, net als de andere camperaars, rond half zes naar binnen.

De avond is wat rumoerig. Constant rijden er campers en camperbusjes langs die ook maar het kleinste plekje willen bemachtigen voor 1 nacht.

Dag 63, zaterdag 2 november 2013

Sagres

We gaan verhuizen. Je kunt hier boven en beneden staan. Het boven gedeelte bestaat uit een rij vooraan. Hier sta je het mooist. De rij daar achter staat minder mooi maar ook schots en scheef.

Dan is er dichter bij het strand nog een parkeerplaats. Hier sta je ook mooi. Gisteren stond dit ook helemaal vol. Vandaag staan er nog maar 2 campers en wat personenauto’s. We verhuizen dus naar beneden. Je staat hier rustiger en egaler.

We fietsen naar de Intermarché voor wat boodschappen en onderweg wippen we meteen even bij de markthal binnen.

Nadat de fietsen weer in de garage staan belt Eric. Het is in Nederland nu 10º C. en er komt weer een storm met windkracht 9. Verder gaat alles goed bij Eric thuis. En wij vinden dat weer fijn om te horen.

Na de lunch verwisselt Piet de laatste halogeen-lampjes voor led-lampjes en lopen we samen even langs de waterlijn op het strand. Een erg groot strand is het hier niet dus zijn we snel uitgelopen.

Piet probeert weer of hij tv zenders kan ontvangen en Antoinette gaat lekker op het strand liggen. Uitwaaien!

Samen nog een half uurtje in de zon ziten en dan weer naar binnen. Tja, het is geen wild leven. Het is een heerlijk leven en we genieten er enorm van.

Dag 64, zondag 3 november 2013

Sagres

We gaan verhuizen. Ha ha! Alle campers gaan hier weg en na een kleine verkenning boven zien we dat er een Deense camper vertrekt. We nemen dus deze plaats in.

We staan nu naast een oude Duitse Mercedesbus. We vermoeden dat deze mensen hier al weken staan zo niet het hele seizoen.

We hebben 1 level nodig om de camper horizontaal te zetten. Daarna wandelen we naar de pottenbakkerij waar we 2 jaar geleden een stel lamphouders hebben gekocht. Één ervan heeft door de vorst een scheur gekregen en als hij breekt hebben we niets meer. Nu dus 1 reserve.

De pottenbakker is dicht op zondag. Dan kijken we morgen wel.

Lopen nog een stuk verder richting Cabo de São Vincente. Maar zover komen we niet. We gaan van de weg de rotsen op en lopen naar een man die staat te vissen. In het water, ver onder ons, zien we surfers. De golven zijn niet zo hoog dat ze zich kunnen laten mee voeren. Jammer voor deze surfers.

We lopen weer naar Sagres en gaan door tot aan het vissershaventje. Ook hier is het rustig.

Gaan terug naar de camper voor de lunch. Daarna zitten we tot in de namiddag in de zon. Er staat een lekkere verfrissende bries en zo is het wel uit te houden. Het is overigens vandaag niet echt zonnig. Wolken maar ook veel sluierbewolking waar de zon dan net wel of net niet doorheen komt.

De karbonades die we gisteren bij de Intermarché hebben gekocht zijn minstens 4x dikker dan in Costa Nova. En ook hier is de prijs voor 2 dikke karbonades maar € 1,68. De smaak is in elk geval heerlijk.

Er zijn diverse camperaars hier met 1 of meer honden. Deze honden hoor je niet. Bij het minste of geringste geluid zijn het de zwerfhonden die dan aanslaan.

We hopen dat de nacht goed verloopt.