Dag 86, maandag 25 november 2013

Silves

Het was een koude nacht. Als we opstaan in het 75 º C. Een temperatuur om het kacheltje even aan te zetten.

We blijven nog een dag (nacht) op deze camperplek. Antoinette maakt van de gelegeheid gebruik om een was te draaien en daarna te drogen. Verder geen drukte en heerlijk in de zon zitten.

We gebruiken voor het eerst de oven om 2 broodjes af te bakken. Dat gaat heel goed en de broodjes zijn heerlijk. Misschien kunnen we een keer een echt brood bakken?

Onze Engelse buurman vertelt dat hij 5 weken op de parking in Silves heeft gestaan. Door problemen met zijn accu moest hij uitwijken naar een camperplek met stroom. Het is een alleenstaande man de het grootste deel van het jaar in Portugal en met name in de Algarve doorbrengt. Hij heeft ook altijd een Rapido camper gereden maar door ziekte heeft hij alles moeten verkopen. Gelukkig is hij weer hersteld en heeft nu een Autotrail Cheyenne SE camper gekocht. Hij is hier erg ontevreden over en struint nu internet af om weer een Rapido aan te schaffen. Goede smaak heeft die man, ha ha.

Piet heeft een brief getypt in verband met de nalatenschap van zijn nicht en de receptioniste van het motorhomepark is zo vriendelijk deze uit te printen.

De avond kijken we tv en is het erg fris. Piet wordt ook verkouden!

Dag 87, dinsdag 26 november 2013

Silves

Het is 5º C in de camper. Op de dakluiken ligt ijs.

Antoinette heeft vannacht om 2 uur de wc-tank geleegd. Er kon echt niets meer bij vanwege de kouwe p..s. Piet had een matige nacht gehad door zijn verkoudheid. We besluiten om toch nog 1 nacht te blijven. We hebben hier alles bij de hand.

(vanaf nu stoppen we even met het verwerken van de verslagen. De verkoudheid, die ons beiden heeft te pakken levert geen inspiratie op om de belevenissen dagelijks goed op papier te zetten. Wel houden we alles in concept bij zodat we na de verkoudheid de verslagen weer goed op papier kunnen zetten. Het verslag van week 13 komt nu gelijk met dat van week 14.)

We lopen naar de stad en zien op het camperterrein nog net dat de Moreno-camper uit Zweden klaargemaakt wordt voor vertrek. Het mooiste hiervan is dat een klein autootje (Smart?) door een electrische lier  in de achterkant van de Moreno wordt getakeld. Erg interressant om te zien en wat een gevaarte die Moreno: alles er op en er aan en groter dan een touringcar.

In de stad posten we de brief, doen de hoognodige boodschappen en upgraden de telefoon van Piet bij het postkantoor.

We krijgen via mail een foto van kleindochter Chloe. Ze heeft “Romanday” op school en ziet er uit als een echte Roman lady.

We hebben een rustige avond maar wel druk met het legen van de neus.

Dag 88, woensdag 27 november 2013

Silves

Zonnig maar in de camper 5º C. Ondanks de verkoudheid maken we ons klaar voor vertrek. We legen en vullen de tanken. Als we op een eventuele wildcamperplek terecht komen kunnen we daar een paar dagen blijven staan, als we dat dan willen.

We verlaten Silves en gaan nog een poging dien om om Praia de Marinha te vinden. Dit is een gedoogplek voorbij Carvoeira. Verleden week niet kunnen vinden. We rijden door en langs citroenboomgaarden. Ook komen we weer langs de Intermarché waar we verleden week Engelse Clover boter hebben gekocht. Ook nu halen we weer 2 kuipjes.

Praia de Marinha is een mooi oord en er zijn prachtige rotspartijen met uitgesleten poorten en grotten. In de zomer kun je deze grotten met een boottocht bezoeken.

We staan op een onverhard terrein. Er staan nog een Engelse-, Duitse- en Franse camper. Heel internationaal.

Je kunt hier goed wandelen. Er is een route aangegeven van 5,7 km. Deze loopt van Marinha Beach tot The Vale Centianes Beach. We lopen deze route een heel eind. Op een gegeven moment is het pad zo steil naar beneden dat we beiden die afdaling niet durven te maken. We keren terug.

De prachtige cliffs, langs deze kustlijn, zijn tussen de 17 en 24  miljoen jaar oud.

Met zoveel jaren maakt een paar miljoen jaar meer of minder niet meer uit.

Wanneer de zon afscheid neemt zien we mooie luchten. Een schakering van kleuren van donker grijs/blauw tot oranje/rood geel.

Als de zon onder is wordt het weer geleidelijk kouder. De avond is een stuk minder koud dan in Silves. Volgens ons komt dat door het verschil in zee- en landklimaat. Hoewel Silves maar een kleine 20 km. van de kust ligt.

De avond brengen we door met tv, lezen en snotteren.

Dag 89, donderdag 28 november 2013

Praia de Marinha

Er is veel sluierbewolking en ook zon! Die verkoudheid van ons is hardnekkig en Piet had het vannacht hevig te pakken.

Als ontbijt eten we de Lidl “Special Flakes Red Berries”. We vinden dit voor 1x in de week heerlijk!

We lopen naar de baai beneden. Eenmaal op het strand is het: wauw wat is dit adembenemend mooi. En wat zijn de rotsen hier vandaan hoog!

We gaan deze plek weer verlaten. Rijden nu langs vijgenboomgaarden richting N125. Langs de N125 zijn veel potteriën. We rijden Armacão de Pera binnen.

Naast de eerste rotonde is links een Aldi. We kopen een paar boodschappen, o.a. een verpakking met kleine frikandelletjes, en willen afrekenen. Helaas kan dit alleen maar kontant. Geen punt dit keer want we hebben weinig boodschappen en voldoende kontant geld.

Van de Aldi rijden we naar de haven. We komen langs de camping waar we 2 jaar geleden 3 nachten hebben gestaan. Aan de haven, nou ja haven! Groot strand met allerlei visserbootjes op het strand. Antoinette bakt een deel van de frikandelletjes en we smullen een heerlijke lunch.

Daarna rijden we door naar Quarteira. We komen op een andere plek terecht dan in de ACSI gids staat aangegeven. Die ACSI plek is nog 2,5 km. verder. Deze plek is een gedoogplek en we staan er met nog minstens 15 andere campers.

We staan hier best en vlak naast de vissershaven. Helaas is deze helemaal omringd met een hek.

De avond is het zelfde als de voorgaande avonden maar ook nog steeds snotterig.

Dag 90, vrijdag 29 november 2013

Quarteira

We zijn vannacht niet weggestuurd. Niet dat we daar bang voor waren maar met zo’n gedoogplek weet je dat nooit.

De afsluitklep van het toilet werkt niet meer. Als Piet de toilettank heeft verwijderd ziet hij dat er een schroefje met bijhorende plastic ring uit het systeem zijn gevallen. Het is moeilijk bijkomen maar samen weten we het systeem weer te maken.

Via kaarten op internet zien we dat er hier een mooie omgeving is. Er is een grote jachthaven en je kunt met de fiets via een mooie route naar Albufeira fietsen. We zetten dit voor een volgende keer op onze to-do lijst. De markt in Olhão trekt op dit moment meer.

We rijden dus naar Olhão en vlak voor Almancil tanken we LPG. Ook geven we de achterbanden wat meer lucht.

In Olhão mag je niet meer op de grote parkeerplaats staan. De kleine parkeerplaats waar we 2 jaar geleden stonden heeft nog 1 plaats vrij in de schaduw.

We zetten de camper op die plek en lopen een rondje door de hallen en de smalle straatjes van Olhão.

Als we terug zijn bij de camper zien we dat een Fransman weg gaat. Wij rijden nu naar die lege plek om daar in de zon te staan, wat natuurlijk goed is voor de zonnepanelen.

We gaan weer wandelen en komen natuurlijk weer terug in de camper. Daar ontdekken we dat we nog maar weinig tijd hebben staan op onze MiFi. Op naar Correios (postkantoor). Als we daar binnen stappen is het er druk. Je moet een nummertje trekken. Je kan knop A indrukken voor een nummer maar ook op knop B. We drukken op beide knoppen en krijgen dus 2 bonnetjes. Om een lang verhaal kort te maken: bonnetje A moet nog 23 nummers wachten en bonnetje B nog 8 nummers. En geloof het of niet maar de baliemedewerkers manipuleren het zo dat beide bonnetjes na 40 minuten gelijk aan de beurt zijn. De simcard geupgraded en terug naar de camper.

We eten tijgergarnalen. Het pellen is een job, dus niet zo’n succes. Als Antoinette later het vuil weggooid komt ze in gesprek met een Fransman. Hij laat zien waar en hoe we aan water kunnen komen en waar we het toilet kunnen legen. Maar zegt hij, met z’n wijsvinger haaks op het midden van zijn lippen: big secret!

Het is buiten behoorlijk luidruchtig. Auto’s racen met een behoorlijke vaart over de weg vlak voor ons. We zitten knus binnen met de kachel aan en hopen dat het geluid vannacht een stuk minder is.

Dag 91, zaterdag 30 november 2013

Olhão

Het verkeerslawaai is vannacht gewoon doorgegaan. Het klinkt stom maar je hoort het alleen als je wakker bent. Gelukkig hebben we allebei goed geslapen.

We lopen naar de markthallen. Binnen en buiten deze hallen is het een heel levendig geheel. We lopen eerst de hallen binnendoor. De eerste hal met groente, fruit en vlees en de tweede hal met alleen maar vis.

De markt rondom de hallen bestaat alleen maar uit mensen uit de regio die hun eigen waar proberen te verkopen. De variatie loopt uit een van groente en fruit tot levende kippen en konijnen. Het is een leuke belevenis.

Op een buiten terrasje van de markt hal drinken we een bica (kopje espresso). Piet eet bij een marktkraam nog een Fartunas, dit is een soort brooddeeg in een rondje gespoten in de frituutvet. Na het bakken wordt het gewenteld in een mengsel van kaneel en suiker. Erg lekker maar ook zoet en  wellicht ongezond.

Lopen naar een loja Chinesa winkel en kopen daar wat kleine spulletjes. O.a. 2 ledlampjes van 2 Watt. Lopen door naar Intermarché waar we een gieter kopen. Deze wordt door andere camperaars veel gebruikt om water bij te vullen. We zullen zien hoe handig dit is.

Rond een uur of twee lunchen we Japans. Het is een heerlijke lunch en na afloop zitten we bom en bom vol

De 12 volt ledlampjes passen in de armaturen boven ons bed. Nu hebben we overal in de camper ledverlichting! En lachen, deze ledlampjes kosten maar € 3,90 per stuk.

‘s Avonds kachel even aan, big secret uitvoeren en tv kijken.

Dag 92, zondag  1 december 2013

Olhão

Officieel zijn we vandaag 3 maanden van huis. Zoals je hebt kunnen lezen doen we niet overdadig veel. En toch vinden we het heerlijk. Komt natuurlijk ook omdat we alle dagen mooi weer hebben en het elke dag dik boven de 20 graden is.

We rijden vandaag naar Fuzeta. Rond half elf komen we daar aan en staan ineens midden op een rommelmarkt. Het is een enorme drukte. En de stuurlui op de markt weten het allemaal het beste. De een zegt je moet links af, de ander zegt je moet rechts af en dat gaat zo maar door. Gelukkig zegt niemand dat we omhoog moeten. Denken het misschien?

Voetje voor voetje rijden we over de markt. Als we buiten het marktterrein komen gaan we ook weer voetje voor voetje naar de uitgang (Saida) van de stad. Piet ziet links bij een klein stationnetje, het is al niet meer in de vroegte, nog een vrije parkeerplek naast een Nederlandse camperbus.

De camper geparkeerd en we wandelen terug naar de rommelmarkt. De markt doet zijn naam wel eer aan en iedere 1e zondag van de maand wordt hij gehouden. Zo ook vandaag.

We horen hier veel hollands praten. Er is zelfs een kraampje met boeken in de Nederlandse taal.

We lopen langs een buitenterras met aan de kopkant een grote barbeque die vol ligt met kippen. De traditie van dit restaurant is dat je zaterdags alleen vis kunt eten en zondags alleen kip. En vandaag is het zondag. We gaan aan een tafeltje zitten en bestellen dus kip en wat te drinken. Er zitten veel Nederlanders hier te eten.

Even later krijgen we “tafelburen” en raken ermee aan de praat. Zij komen uit Lille en hebben nu pech met de radiator van hun camper en zitten daardoor tijdelijk in een appartement.

We wandelen nog langs de boulevard en zitten nog even op een bankje in de zon. We wachten op vertrek van de rommelmarkt kraampjes. Misschien kunnen we dan een plekje daar vinden om te overnachten.

Als we weer met de camper langs die boulevard rijden is er geen camper te bekennen.

We besluiten om door te rijden naar Altura, ons geliefde plekje. Op de parkeerplaats waar we 2 jaar geleden stonden is het nu ten strengste verboden te overnachten. Als we het onverharde terrein op rijden staat het helemaal vol. Gelukig zien we achteraan nog een plaats vrij. Morgen zien we wel weer verder.