Dag 72, maandag 11 november 2013

Ferragudo

Het is zonnig. Volgens de weersatelieten zal het hier de hele week zo blijven.  Geen haast om hier dan weg te gaan en lekker lui in de zon zitten. Met af een toe een wandeling door het stadje is dat best uit te houden. Veel activiteiten zult u dan deze week niet lezen.

Met ons wasgoed lopen we naar de wasserij. Het schone wasgoed kunnen we morgen om 3 uur weer ophalen.

Als we bijna bij de camper zijn zien we een man magneetborden op zijn personenauto plakken. Het blijkt de bakker te zijn. Mag waarschijnlijk niet met zijn reclame over de openbare weg rijden. Het is goed te weten dat hij ‘s morgens langs komt.

De Schot en Engelsman, die we ontmoet hebben in Alvor settelen zich ook op dit terrein. Grappig zoals je elkaar telkens weer tegen komt.

Piet werkt aan de site, kleine foutjes en koppelingen aanpassen, en Antoinette zit lekker in het zonnetje te lezen. Dat digitaal lezen wordt bemoeilijkt door heel kleine vliegjes die op het leesscherm gaan zitten. Daardoor verspringt het boek  “tig” pagina’s verder. Als de site gepubliceert is komt Piet ook naar buiten en zitten we heerlijk tot 5 uur in de zon.

Er varen vooral veel vissersboten voorbij. De een richting zee en de ander richting haven. Het is een prachtig gezicht om naar te kijken.

Dag 73, dinsdag 12 november 2013

Ferragudo

Het is warm buiten. We kloppen de bedden uit en maken kennis met Dini & Hans, onze Nederlandse buren. Zij staan hier al 3 weken. We krijgen veel tips van ze.

De watertank kunnen we, tegen betaling, vullen bij de autowasserette, zij zullen ons plaatsje dan wel in de gaten houden zodat we daar weer terug kunnen. Bij het postkantoor kunnen we gratis internetten en kunnen daar ook de TMN-card opwaarderen.

Na de lunch gaan we de was ophalen maar stoppen eerst bij het postkantoor om de mails binnen te halen en om de TMN-card op te waarderen.

Als we met de was op het pleintje terug komen “pikken” we een terrasje en nemen een drankje. Hans en Dini schuiven later ook aan en vertellen ons allemaal over leuke plekken in zuidwest Portugal en een plek vlak bij Sevilla in Spanje. Tegen 5 uur lopen we terug en de zon zakt al snel achter de flats van Portimão.

De hele dag hebben we last van grote en kleine vliegen en later zelfs van muggen.

Dag 74, woensdag 13 november 2013

Ferragudo

Vandaag schrijven we niet over het weer. Iedereen weet inmiddels dat het goed is dus waarom zullen we dat herhalen. Ha, ha.

We gaan naar Parshal wat boodschappen halen en om water te tanken. Hans zet zijn personenauto op de plek van onze camper zodat we straks de camper op de zelfde plek weer kunnen neerzetten.

Als we wegrijden gaat er iets mis met de tv-schotel. Normaal als je start klap hij automatisch in maar vandaag had hij daar geen zin in. Net buiten het terrein is een afvalbak waar Antoinette haar huishoudafval in kwijt wil. Piet stuurt de camper daarheen en de schotel komt precies tussen takken in een boom terecht.

Wat gekraak en de schotel staat klem. Electrisch wil hij niet meer naar beneden.

Piet klimt op het dak van de camper en maakt de schotel weer los. Zo loopt het toch nog met een sisser af.

Na boodschappen en water vullen rijden we door naar Worten in Portimão. Deze winkel is vergelijkbaar met Media Markt in Nederland. Kopen daar een 32 GB mini-sd card voor opslag van foto’s op de nieuwe telefoon.

Daarna willen we Portimão weer uit. Eerst zonder navigator. We komen dan door allerlei kleine straatjes heen waar Antoinette niet blij van wordt. Als Antoinette de navigator aan zet komen we door super smalle straatjes waar soms aan beide kanten van de camper 2 - 5 cm. ruimte is. Antoinette vindt het doodeng maar Piet chaufeert er perfect doorheen. We krijgen wel hulp van een Portugese man en vrouw. De oorzaak van die krappe straten ligt in het feit dat er aan twee zijden geparkeert wordt terwijl dat maar aan één kant mag. De navigator die de route berekend op de maat van onze camper, denkt daardoor dat die straten breed genoeg zijn. Het is jammer dat Antoinette op dat moment geen foto’s durft te nemen.

Om 13 uur zijn we weer terug in Ferragudo. De hele middag zitten we lekker in de zon met een lekker fris windje en zonder die hinderlijke vliegjes!

Of we bruin zijn? Zelf zien we dat niet meer. Iedereen is hier bruin.

Dag 75, donderdag 14 november 2013

Ferragudo

Als Piet op het dak van de camper alles nog even inspecteert i.v.m. de schotel die gisteren tussen de takken van de boom zijn eigen weg zocht, maakt hij ook weer de zonnepanelen schoon. Niet dat ze erg smerig zijn maar alle schone panelen geven meer stroom dan de vuile.

Een Portugees laadt zijn super proffesionele kano van zijn auto. De kano is volledig uitgerust met hengels e.d. en compleet met navigatiesysteem. Je moet nog wel zelf kanoën. De wieltjes die er onder zitten haalt hij bij de waterlijn los en stopt die weer achter in zijn pick-up. Hij kanoot het zeegat uit.

Er komen een paar zigeuners met paard en wagen langs, bedelend voor geld om te eten. De vrouw een baby op haar arm. We hadden daar in het verleden nare ervaringen mee dus geven we niets.

We wandelen naar het postkantoor om te internetten. Kijken in de Mercado-municipal. Daar is niet veel, alleen groente en fruit. De visafdeling is helemaal leeg.

Buiten zijn de vissers druk bezig hun netten schoon te maken. Het is een mooi gezicht en de meeuwen krijsen als ze wat visafval kunnen wegpikken.

We lopen door naar de baai aan de andere kant van het kasteel. Het is een prachtige, maar vooral rustige baai. Er zijn 3 eetgelegenheden en de uiterste links is de Kalu-bar. De eigenaars zijn Nederlanders. We eten hier een klein “heimwee” patatje met mayonaise en een heerlijke kroket. Daar kunnen we voorlopig weer 11 weken op teren. Haha.

Terug bij het postkantoor nog even Wifi en terug bij de camper gaat Antoinette lezen en Piet de site bijwerken.

Om 17 uur komt de visser in zijn kano terug. Hij heeft een stuk of 8 kleine dorades gevangen. De kano gaat weer met dezelfde dicipline op de pick-up en de man rijdt tevreden met zijn vangst naar huis.

De zon zakt achter de flats van Portimão. Hans verteld dat het volgende week minder wordt met het weer, jammer, maar we zien wel. Dit hebben we “mooi weer” meegenomen.

We gaan naar binnen en genieten van de zonsondergang en ons heerlijke knusse interrieurtje.

Dag 76, vrijdag 15 november 2013

Ferragudo

Om 7 uur hoort Antoinette het geluid van een zware motor van een schip. Ze draait zich nog een keer om. Om 8.30 uur ziet ze aan de overkant een enorm  cruiseschip aangemeerd liggen. Het is de Prinsendam en telt 9 verdiepingen.

Hans en Dini vertrekken om 12 uur naar de camping in Lagos. We wisselen mailadressen uit.

Tegen 1 uur lopen we naar het dorpsplein om daar de lunch te gebruiken. We bestellen een compleet menu: starter, main-menu en dessert inclusief een drankje en als sluitpunt een kopje espresso. Het is allemaal voortreffelijk, meer dan een normaal portie en zeer smaakvol. En dat voor 2 personen voor € 20,00.

Lopen hierna nog door wat straatjes en kijken of er een hengelzaak is om een hengelstandaard te kopen. Helaas niet in Ferraguda.

Terug bij de camper komt er steeds meer bewolking. De vliegjes blijven hinderlijk!

Onze franse buren halen toch gauw 2 kilo mosselen uit het water. Deze mosselen worden met vloed naar de wal gespoeld. De Fransen wassen de mosselen zorgvuldig keer op keer en hebben daarbij veel plezier. Het zijn net kinderen, leuk.

Om even voor 17.30 uur vaart de Prinsendam uit. Wat een imponerend gezicht. Drie lange stoten op de scheepshoorn, begeleidt door twee loodsbootjes. Iedereen aan de wal en op het schip staat te zwaaien, leuk hoor!

Als de Prinsendam het zeegat uit is gaan we gauw naar binnen, het is een stuk kouder geworden.

Dag 77, zaterdag 16 november 2013

Ferragudo

Vandaag begint de dag bewolkt en fris. Antoinette trekt warme kleding aan. Een ander cruiseschip, veel kleiner dan de Prinsendam, ligt nu aan de kade aan de overkant. We hebben hem om 7 uur niet horen binnen komen.

Gisteravond toch weer op internet gezocht naar het leeglopen van de startaccu. De grootste en meest voorkomende sluipverbruikers zijn: het klokje, de radio en het alarm. We gokken op de radio. Piet haalt het voorpaneel weg en ziet dat daar achter nog 2 lampjes branden terwijl alles is uitgeschakeld. Dan de hele radio uit het dashbord halen en de zekering die er achter zit verwijderen. De lampjes zijn nu uit. Radio weer monteren zonder zekering en nu afwachten wat de gevolgen zijn. De accu die we nu hebben opgeladen staat op 12,6 volt. We hopen dat dat zo blijft.

De franse buren eten de zelf gezochte mosselen als lunch. Ze zitten er heerlijk van te smikkelen.

Er komt in de loop van de dag veel sluierbewolking. Toch kunnen we nog tot 16 uur buiten zitten. Daarna wordt et weer fris.

Om 18.00 uur vaart het cruiseschip weer uit. Hoewel het een stuk kleiner is dan de Prinsendam is het toch een imposant gezicht.

Vanavond doen we voor et eerst de kachel even aan. Als je stil zit is het te koud om je behaaglijk te voelen. Als we naar bed gaan geeft het controllepaneel aan dat de startaccu nog steeds op 12,6 volt staat. We houden hoop!

Dag 78, zondag 17 november 2013

Ferragudo

We zien weer een onbewolkte hemel. De startaccu staat nog precies hetzelfde als gisteravond. We zijn benieuwd of hij dat volhoudt.

In het dorp halen we brood. Proberen bij het postkantoor emails binnen te halen maar dat lukt niet.

We gaan lekker buiten zitten bij een koude wind, die telkens draalt, maar de vliegjes weghoudt.

Het was een zeer rustige week. Week elf van onze reis die op de elfde van de elfde begon. Sint Maarten met lampionnen, carnaval met adjudanten en sinterklaas met knechten. We hebben het allemaal moeten missen. Gelukkig hebben we er een mooie reis voor in de plaats.

Uit de wind is het buiten nog lekker. Op het open veld waar we staan valt het niet mee om uit de wind te zitten. Zeker niet als de wind telkens draait.

De laatste dag van week 11 verloopt verder rustig en de avond brengen we weer in ons knusse verblijf door. De accu staat nog steeds op 12,6 volt. Zouden we de goede sluipverbruiker nu gekilt hebben?