Dag 30, maandag 30 september 2013

St. Paul les Dax

Door de kleine opening die deze parkeerplaats heeft in verband met overgroeiende takken zien we dat het bewolkt is. Het heeft kort geleden nog geregend.

We besluiten om nog een weekje Frankrijk te pakken. Het bevalt ons goed hier. Of dat lukt is punt 2 want we zitten al vrij zuidelijk in Les Landes en dan is Spanje heel dichtbij. Zoveel goede camperplekken zijn hier ook niet in de buurt.

We maken ons klaar voor de korte reis. Vanuit het centrum van St. Paul les Dax rijden we de D524 op. Deze volgen we tot en met de D824. Even lijkt het verkeerd te gaan en zitten we bijna weer op de Péage. Maar onze maandagmorgenhelderheid behoedt ons voor nog een verkeerde afslag. De D824 gaat nu over in de D824E en zo komen we in St. Geours de Maremne. Hier stoppen we even om wat rond te wandelen. Gisteren stond hier alles vol met kramen. Rommelmarkt. Nu is er niet veel te zien. En is een kerk die aan de buitenkant mooi is van lelijkheid.

We rijden verder via de D810 die paralel loopt aan de N10 Péage. We slaan links af de D17 in en na ongeveer 7 km. is onze eindbestemming in Soustons.

Omdat het nog vroeg is, rijden we door. We volgen de verkeersborden richting Soustons-Plage waar we uitkomen bij een camperplek. Er staan 4 campers voor de slagbomen te wachten. Later blijkt dat de slagbomen niet werken en ze er niet in kunnen. De camperaars die er staan kunnen er ook niet uit.

We lopen via een asfaltpad langs een meer naar een dorp. Echt een toeristisch vakantiedorp. Het meer is rechts van ons en de duinen met daarachter de Atlantische Oceaan links van ons. Je hoort hier de zee ruizen. We gaan een bruggetje over waar een aantal mannen staan te vissen. Het water van de Atlantische Oceaan komt met een aardige snelheid onder het bruggetje door het meer in. In het dorp lopen we naar het strand en zien daar de zee. Heerlijk is het om de zilte zeelucht weer op te snuiven.

We wandelen weer naar de camper. 6 Mannen zijn druk doende de slagbomen weer omhoog te praten. De een weet het beter te vertellen dan de ander. Maar de slagbomen blijven horizontaal en trekken zich van al dat gediscusieer niets aan.

We rijden weer richting D17 in Soustons. Even voorbij Soustons slaan we rechts af naar het France Passion adres, “Ferme Darrigade” is de naam. Het is er prachtig en heerlijk rustig. We begroeten de eigenaar van deze boerderij die net wat foie gras verkoopt. In zijn winkeltje zien we wat hij allemaal verkoopt: o.a. foie gras, arachide producten, asperges, gersiers en canard.

Op het camperveld staat al een camper met Belgisch kenteken en even later komt er nog een camper bij met  een Frans kenteken.

We zetten de stoelen buiten en gaan heerlijk in de zon zitten. Effe heerlijk relaxen. Er komt nog een Franse dame haar bestelling ophalen, een complete gans, kaal geplukt dat wel.

Dag 31, dinsdag 1 oktober 2013

Soustons

Het was een bijzondere avond en nacht. Een boer ging rond 21:00 uur zijn maisveld scheren. Het zijn heel wat bunders (om even in de boerentermen te blijven) of hectaren die kaal moesten worden. Hij ging tot ruim drie uur in de nacht door. Om 08:00 uur begon hij zijn werkzaamheden weer. Misschien de machine gehuurd en moet hij binnen 24 uur weer terug of er is noodweer op komst en moet het voor die tijd nog kaal. Wij stadse mensen weten dat niet. Één ding is zeker: die boer of boeren hebben keihard gewerkt.

Aan de andere kant van de D17 is een boer, of moet ik schrijven mais-teler, al weer druk bezig ook zijn maisveld te scheren.

We verlaten het France Passion verblijf en draaien de D17 op. We rijden terug naar St. Paul de Dax om 2 tanken te legen en maken een wandeling rond het Lac de Christus. Deze ontspannen wandeling duurt ruim een uur. Er staan bij veel bomen naamplaatjes met de Latijnse naam van die boom. Zeer interressant. Er zijn ook bordjes met voorbeelden van lichamelijke oefeningen. Zeer vermoeiend. Nee hoor, we doen wel een paar van die oefeningen en het gaat ons goed af. Ze zijn dan ook niet moeilijk.

Bij de camper aangekomen besluiten we om terug te gaan naar Fleurance. Hier kunnen we desnoods 2 nachten blijven en daarna door richting Middelandse zee. Dit gedeelte trekt ons toch niet zo erg. Het is hier in Fleurance mooi maar dichter naar de Atlantische kust is het voor ons iets minder.

We starten de motoren, één, en rijden via de D824 door Dax. Om Mont-de-Marsan heen. Dan D30, D6 en D931 naar Condom. Mooie plaats, alleen weinig kinderen. Via een landelijke D654 naar Le Puy en dan het laatste stukje naar Fleurance. Prachtige weg met veel zonnebloemen. Broodje scoren bij de bakker en dan naar de camperplek waar we vorige week ook hebben gestaan.

Het is er druk. We vinden nog een plek langs de heg vlak bij het bruggetje naar het meer. We staan goed. Zetten de stoelen buiten en komen even bij van de rit met een drankje. Het is benauwend warm en 33.4º C. Maar we zitten weer heerlijk.

Dag 32, woensdag 2 oktober 2013

Fleurance

Hoera, oudste zoon is jarig vandaag. Wij feliciteren hem vanaf deze plek in zuid Frankrijk en wensen hem veel geluk, een fijne dag en een gezellige avond.

Nog een keer hoera want we houden een rustdag vandaag. Althans Piet. We blijven in Fleurance en Antoinette gaat de bedden verschonen. Morgen willen we naar Limoux in de Aude. Er is daar vlak bij de camperplek een wasserette waar we dan gebruik van kunnen maken.

Er komt een camper naast ons staan met een frans echtpaar. Als de camper staat gaat de schotel uit, de luiken gaan dicht en we hebben de mensen niet meer gezien. Buiten is het 33.4º C.

Na Antoinette haar drukke werkzaamheden (Piet mocht af en toe helpen met lakens uitkloppen) gaan we heerlijk buiten zitten.

Na de lunch gaat Antoinette nog even de stad in voor wat vlees voor de bbq.

We hebben 2 bbq’s mee. 1 opvouwbare koffer bbq en 1 kleine opvouwbare bbq. Opgevouwen is deze laatste bbq ± 20 x 20 x 2 cm. We zetten er een windscherm omheen en het cueën kan beginnen. Al met al een heerlijke maaltijd. Na eten en afwas nog even buiten zitten.

Als het vochtig wordt buiten gaan we naar binnen. Het is binnen dan nog 28º C.

Het is inmiddels ook donker geworden en alle andere camperaars zijn volgens ons al in diepe slaap.

Dag 33, donderdag 3 oktober 2013

Limoux

Het zou heerlijk zijn als we vandaag een paar zoute haringen kunnen bemachtigen. Het is tenslotte 3 oktober en al jaren wordt dan het Leids ontzet gevierd. Lekker harinkje met uitjes. Nu ik hier aan denk en dit zo op papier zet loopt het water me in de mond. Helaas, geen haring maar wel veel andere lekkere versnaperingen.

Buiten is het zwaar bewolkt, het regent net niet. Via de D654 rijden we via Montfort. Daar gaan we rechts af, door Mauvezin rijden we omhoog via de D928 en komen dan weer uit op de D654.

Omdat het weer niet aantrekkelijk is stoppen we niet in Montfort en Mauvezin. Het zijn wel leuke dorpjes (stadjes) om doorheen te wandelen. Onderweg zien we weer veel maisvelden.

We vervolgen de D654 via Cologne, St. Cricq en Monbrun naar L’isle Jourdain. We rijden nog steeds door de maisvelden maar de velden met zonnebloemen met hun hangende kopjes komen nu ook weer in beeld.

Even voor L’isle Jourdain gaan we de D575 op daarna de D634 en dan, oh jee, de N124. Gelukkig is dit maar voor 6,5 km. Dan rechts af de D121 die overgaat in de D12 naar St. Lys. Van St. Lys naar Seysses.

Vanaf Seysses rijden we, via de D817, door Muret langs een enorm lang industriegebied met garages, supermarkten en nog allerlei andere grote winkels.

Er lijkt geen eind aan te komen. Dan moet wij rechts aanhouden en komen op de D820 naar Autrive. We rijden om Saverdun heen en even verder nemen we de D14. Van de D14 via de D11 naar Belpech.

Van Belpech via de D25 naar Plaigne en vandaar via de D625 en de D102 naar Fanjeaux.

Na Auterive zien we nu ook weer wijngaarden langs de weg. En nog steeds de maisvelden.

Als we naar Fanjeaux rijden beginnen we al aardig te klimmen. Fanjeaux is een leuke stad maar wij kunnen niets zien omdat het heel erg mistig is.

Een klein stukje D119 en dan de D623 richting Limoux onze eindbestemming.

Het is jammer dat het weer zo slecht is. We hebben onderweg diverse buien op ons gekregen. Het regende soms heftig. De omgeving is hier zo mooi, o.a. met prachtige vergezichten.

We komen op de D118 en rijden Limoux in. De camperplek vinden we snel maar het is er al aardig vol. Er zijn wel een aantal lege plekken maar daar wil niemand staan. Je staat dan onder kastanjebomen. Je zal niet direct een deuk in je dak krijgen maar die rotklap die zo’n kastanje ‘s nachts om drie uur geeft houd je de rest van de nacht wel wakker.

Wij staan vlak naast een kastanjeboom. Deze boom ziet er uit alsof hij zijn vruchten nog een tijdje wil koesteren. We maken ons niet druk.

Na installatie lopen we de stad in opzoek naar een lavarie (wasserette). We vinden er snel één. Kijken daar hoe het allemaal werkt en wat de openingstijden zijn en lopen verder de stad in. Leuk, gezellig stadje.

We zien dat er morgen markt is. Dat komt goed uit. We lopen nog even naar de hallen maar die is nu gesloten. Morgen tijdens de makrt meer succes. Als we door de straatjes naar de camper lopen zie we nog een wasserette. Hier is een dame die de was voor je doet. Hoef je niet al die tijd bij de wasmachine te zitten maar kan je morgen gewoon lekker over de markt slenteren.

Na drie kwartier brengen we daar onze was en spreken af dat we die zaterdagmorgen om 10:00 uur weer komen ophalen.

De avond brengen we zoals gewoonlijk in de camper door. Buiten staan nog steeds Franse mannen druk te discusieren over de kastanjebomen. Sommige camperaars hebben hun camper al zes keer verplaatst.

Dag 34, vrijdag 4 oktober 2013

Limoux

Het is zwaar bewolkt. We lopen naar de markt. Die valt ons eigenlijk een klein beetje tegen. Er zijn in Limoux mooie pleinen waar je markt kunt houden. Hier zijn veel plekken leeg. Zou dit door de crisis komen of zijn de marktkooplui zelf lekker met vakantie?

We lopen door naar de hallen. Ook hier is het minder. Normaal staan hier de slagers en de visboeren maar nu staan er groenteboeren, bakkers en een kraam met noten en zuidvruchten. Deze kraam met zuidvruchten heeft een een bak met daarin gefrituurde groenten, o.a sperciebonen, bloemkool courgettes enz. Het ziet er heel smakelijk uit.

Als we weer buiten staan zien we verderop nog een minihal. Hier staan wel de slagers en visboeren.

Lopen nog een keer de markt over en gaan daarna terug naar de camper. Piet doet wat klusjes in de camper en Antoinette vult het water bij.

‘s Middags af en toe een bui. Piet gaat de naam van de reis veranderen in de site. Diverse mensen vinden dat Portugal 2013 niet zo’n goede keuze is voor deze reis. De eindbestemming is Marokko. Waarom geen Marokko 2013 - 2014.

We vinden dat al deze goed oplettende lezers volkomen gelijk hebben. Piet kan nu deze regenachtige middag gebruiken om alles om te gooien.

Later in de middag begint het steeds harder te regenen. Af en toe bliksem en een kleine donderslag. Er komt een camper het terrein oprijden. Eerst leegt en vult hij zijn tanken. Dan komt hij onze richting oprijden, draait zijn voorkant en zet zijn camper achteruit tussen onze camper en de camper naast ons. Onze camperdeur kan open maar er zit tussen de deur en zijn zijkant nog maar twee centimeter.

Antoinette rent naar buiten en vraagt of dat niet anders kant. Er is nog meer ruimte op het terrein. De man zegt alleen maar ”les arbes” en haalt verder zijn schouder op. De man die eerst naast ons stond is bereid zijn camper nog een stukje op te schuiven zodat de nieuwkomeling ook nog een stukje meer naar rechts kan. Bijna de hele avond heeft dit Antoinette dwars gezeten. “Stomme Fransen!”

Tussen zeven uur en half acht regent het behoorlijk en ook het onweer is heftiger dan vanmiddag. Daarna is het droog en zien we achter de bergen de zon weer schijnen. Morgen weer een mooie dag?

Dag 35, zaterdag 5 oktober 2013

Limoux

Het is de hele nacht droog geweest en nu schijnt de zon. Na wat kleine werkzaamheden in en om de camper gaan we de stad in om het wasgoed op te halen. Het ziet er prima uit en er zit volgens Antoinette geen vieze zeeplucht aan.

Als de was weer opgevouwen in de kast ligt vertrekken we. We rijden vandaag naar Millas. Dit plaatsje ligt vlak voor Perpignan. De weg er naar toe is niet moeilijk. Vanuit Limoux de D118 tot aan de D117. De D117 tot aan Estagel. Daar rechts af de D612 op naar Millas. 2 Km. voorbij Millas is het France Passion adres.

De route is dus simpel maar de natuur waar we doorheen rijden is weer fantastisch mooi. De D117 is voor een groot deel een Route du Vins. Prachtige wijngaarden op het vlakke land en aan het eind daarvan torenhoge bergen. De D117 maakt een flauwe bocht naar rechts en plots zit je in een kloof. Schitterend om tussen 2 enorme bergen te rijden. Aan de linkerkant in de afgrond zie je soms een rivier lopen. Als je dan weer voor je kijkt, dat moet ook in verband met het verkeer, zie je weer uitgehakte rotsen waar het verkeer dan weer onderdoor gaat. We zitten niet zo hoog maar dit vinden wij altijd een adembenemend schouwspel. Het is toch een knap staaltje werk hoe mensen handen en moderne machines een weg kunnen maken door zo’n gigantische rotspartij. Al mijmerend en op het verkeer lettend, er zijn namelijk heel veel bochten en de weg wordt soms vrij smal, rijd je ineens de kloof weer uit. We rijden wel weer door de wijngaarden heen.

In Estagel slaan we rechtsaf naar Millas. Ook hier rechts af naar de D612 en na ± 2 km. zien we links het herkenningsteken van de France Passion.

We rijden het pad op tot aan de winkel Moulin St. Pierre. De vriendelijke dame van de winkel heet ons hartelijk welkom en wijst ons de weg naar de olijfboomgaard waar we alleen komen te staan.

Na installatie lopen we terug naar het winkeltje waar mevrouw net aan een aantal mensen uitleg geeft over de productie van de olijven. Ze verkopen olijven, oliën, stukjes zeep en bijproducten zoals schenkkannetjes.

Daarna lopen we samen nog even door de boomgaard. De bomen zijn ongeveer 2 tot 2,5 mtr. hoog en hangen vol met olijven! Dat lukt ons thuis natuurlijk nooit.

Dag 36, zondag 6 oktober 2013

Millas

Het is zonnig. We zien graag dat een dag zo begint. Na ontbijt en check, check dubbel check van de laden en alles wat onderweg open kan springen, vertrekken we van de olijven. We rijden de lange oprijlaan af en gaan rechts af richting Millas. Bij Millas gaan we de N116 op richting Andorra La Vella. We komen weer door leuke stadjes, Ille sur Têt, Prades, Olette en Mont Louis. Vlak voor prades ligt nog een oude ommuurde stad: Vilefranche de Confient. Dit stadje is nog helemaal in de oude staat, er is weinig veranderd. Helaas kunnen we er niet stoppen want het is er zo druk en er is geen parkeerplaats meer vrij. We rijden door. De omgeving is prachtig. We rijden dwars door de Pyreneeën heen. De N116 is wel kronkelig maar er zijn maar weinig haarspeldbochten en de stijging gaat heel langzaam. Een goede weg voor mensen met hoogtevrees.

Op Col de la Perche stoppen we voor de lunch. Ook weer een prachtig uitzicht.

Na lunch vervolgen we de N116 en komen in Bourg Madame. Een plaats waar we in het verleden al eerder zijn geweest.

We rijden nu door naar Spanje en komen eerst in Puigcerda. Via de N260 gaan we nu richting Lleida. Langs de N260 staan veel fruitboomgaarden. Perzikken, appels en peren zien we het meest.

Ook hier in Spanje rijden we door dorpjes. Maar we zien hier geen kip op straat en daardoor zien die dorpen en stadjes er verlaten uit.

We gaan een aantal tunnels door en bij Artesa de Segre slaan we links af de C14 op richting Vilagrassa. Bij Agramunt slaan we rechts af om via een hobbelende landweg op de C53 te komen. Van hieruit is het nog maar een klein stukje naar Vilagrassa.

In Vilagrassa rijden we Hostal del Carme straal voorbij en na wat heen en weer zoeken zetten we de camper ± 150 mtr. voorbij het Hostal op een onverhard plaatsje naast een kindercreche.

Antoinette gaat het dorp in om te informeren naar het hostal. Ze komt langs een hoekhuis waar buiten op een kleed een partij amandelen liggen te drogen.

Een oude dame loopt met wandelstok een eindje met Antoinette mee om haar aan te wijzen waar het hostal is. Ze loopt mee omdat ze elkaar niet of moeilijk verstaanbaar kunnen maken. En vlak bij de camper gekomen wijst zij het hostal aan dat aan de overkant van de weg staat zo’n 150 mtr. bij ons vandaan. Heel aardig zo’n behulpzame dame.

Piet informeert bij het hostal en we mogen achter het tankstation staan. Piet vraagt meteen of er Wifi is. En dat is er. De receptioniste geeft Piet het wachtwoord.

Als we de camper achter het tankstation hebben geïnstalleerd probeert Piet natuurljk de Wifi uit. Maar helaas het werkt niet. Morgen maar naar een andere oplossing zoeken.

We zijn in Spanje!