Dag 114, maandag  23 december 2013

Altura

Het is zonnig met een sluierbewolking.

Maken een rondje door het dorp voor de diverse boodschappen die we in huis willen halen.

Eerst de kleine supermarkt, dan Intermarché en als laatste het postkantoor. Hier hebben ze nog steeds geen pakketjes voor Antoinette. De dame van het postkantoor kopieert de gegevens van Antoinette betreffende de pakketjes en faxt ze door naar het hoofdkantoor. Pas a.s. vrijdag is het postkantoor weer open, maar ze verteld dat sommige beambten dan staken, tja......

Mike’s pakje zal wel weer terug gestuurd worden naar Mike. Het boek van Edith Kohlbach kan doorgestuurd worden naar ons huisadres. Nou, dat moet dan maar.

Na de lunch fietsen we via de EN125 naar Vila Real do Santo Antonio. Aan de linkerkant van de EN125 is een Loja Chinesa. Hier gaan we naar binnen. Kijken of er nog iets van onze gading is en verlaten de winkel weer.

Aan de rechterkant van de EN125 is een grote Pingo Doce. Hij is niet alleen groot maar het is er ook gigantisch druk met kerstinkopers.

We moeten lachen om de heel grote paprika’s die ze verkopen.

Fietsen naar ons eindpunt, Lidl. Hier kopen we wat kleine boodschappen en rijden terug via Monte Gordo.

We proberen om via het strand, waterlijn, terug te fietsen naar Altura. Je vermijdt dan de drukke EN125 en het is een stuk korter.

Alle boodschappen die in Antoinette haar fietstassen zijn opgeborgen, zijn zo zwaar dat de fiets van achteren steeds wegglijdt. We gaan dan maar weer via de oude vertrouwde weg naar Altura.

Bij de camper aangekomen ruimen we de boodschappen snel op en rijden het dorp weer in om nog snel even water te tappen in de lege flessen en jerrycan.

Als we terug zijn is het al snel donker. De avond brengen we door met lezen en puzzelen.

Dag 115, dinsdag  24 december 2013

Altura

Het is bewolkt en erg winderig.

De officiële instanties zijn hier vandaag gesloten, banken, postkantoor en een paar winkeltjes. We vermoeden dat dat in heel Portugal zo is.

We hebben een te kort aan het te goed van de de Mifi (Mobiel WiFi apparaat). Nu alle banken gesloten zijn kunnen we de Mifi niet opwaarderen.

We kopen brood en merken opweg naar de camper dat er meer wind staat maar dat het niet koud is.

Na de lunch verslechtert het weer. Het waait harder en het regent.

Omdat de huishoudaccu’s minder dan 80% van hun vermogen hebben, weinig zon, zetten we de Efoy aan.

Na het avondeten begint het te stormen en te regenen. De storm soms met hevige windstoten en de regen gaat soms over in stortbuien. Noodweer!

Dag 116, woensdag  25 december 2013

Altura

Gelukkig KERSTFEEST voor iedereen

Het terrein ziet er uit als een zwembad, wat een water en wat een modder.

Veel campers zoeken een veilig heenkomen en gaan door de modderpoelen naar een andere, drogere plek.

We zien tijdens onze wandeling dat alle Zweedse camperburen nu bij het voetbal veld op het droge staan.

We bellen de kinderen en een tante van Piet om het gezellige Kerstdagen te wensen.

We mailen Paul en Annemie over het ontmoetingspunt op de 29ste voor het Eurotel in Altura. Dan vertrekken we naar Gibraltar.

Ook vandaag de Efoy weer aan. We blijven de hele dag in de camper met af en toe wat regen en een flauw zonnetje.

De avond is wat kouder.

Dag 117, donderdag  26 december 2013

Altura

Portugal kent geen tweede Kerstdag.

Het is een heel rustige dag, halen broodjes, zitten even in de zon en ‘s middags in de camper omdat het buiten bewolkt is.

Verder hebben we gelezen en gelummeld. Vooral dat laatste is vandaag de favoriete bezigheid. Je ziet het ook bij de andere camperaars.

Dag 118, vrijdag  27 december 2013

Altura

Het is bewolkt.

We proberen om GPS coördinaten om te rekenen. Dit is nog niet zo eenvoudig. Met behulp van Excel komen we heel dicht in de buurt van de juiste omrekening.

Tijdens onze wandeling gaan we toch nog even bij het postkantoor langs. En zowaar: het 2e boek van Edith Kohlbach is gearriveerd. Blij wandelen we terug naar de camper. Bijna daar aangekomen ontdekken we dat we helemaal vergeten zijn de Mifi op te waarderen.

Na de lunch loopt Piet terug naar het postkantoor en Antoinette vult de grote watertank met een aantal flessen die we hebben staan. Kunnen we deze flessen morgen weer vullen.

Om kwart over drie begint het flink te miezeren. De lucht ziet egaal grijs, wat doen we?

We verkassen (ook) naar het voetbalveld want als het terrein morgen niet meer begaanbaar is hebben we een probleem!

Binnen 10 minuten staan we met de camper in de rij bij de Zweedse camperaars bij het voetbalveld. Hier hebben we tenminste asfalt onder de wielen!

Regelmatig rijden hier auto’s langs. Dat hadden we niet verwacht. De nacht is gelukkig rustig.

Dag 119, zaterdag  28 december 2013

Altura

Het is zonnig.

Ook hier komt de bakker om ± 8 uur langs. Voor ons nog even te vroeg.

Na ontbijt rijden we met de camper naar Vila Real do Santo Antonio en kopen bij de Lidl onze boodschappen die we denken nodig te hebben in Marokko.

Op de terugweg via de EN125 tanken we LPG en Diesel. We mogen hier ook water tappen. Hoeven we niet bij het trage fonteintje alle flessen te vullen.

Terug op de plek bij het voetbalveld gaan we eerst lunchen. Antoinette ziet dat de koelkast het niet meer doet op gas. Piet fixt het gelukkig en dan gauw op volle sterkte koelen / vriezen.

Om 22.15 uur is het 13º C in de camper. We doen de kachel aan en binnen no time is het 18º C!

Als Antoinette naar bed is gaat Piet nog even de papieren bij elkaar zoeken die nodig zijn voor de oversteek naar Marokko.

HELP alle papieren zijn aanwezig.......... behalve de originele kenekenbewijzen. Wel een kopie hiervan. Maar daar nemen ze geen genoegen mee naar en van Marokko.

Antoinette, inmiddels weer wakker, helpt zoeken. We hebben insite de hele camper ondersteboven gekeerd. Niets te vinden. We balen en niet zo’n klein beetje ook. Daar gaat onze wens.............. dit jaar naar Marokko.

Tegen 3 uur doen we een poging om te gaan slapen. Dat is moeilijk want het blijft maar in je hoofd hangen.

Dag 120, zondag  29 december 2013

Altura

Het is zonnig, alsof dat nu nog belangrijk is.

U raadt het al we hebben inderdaad matig geslapen.

Op de afgesproken tijd en plaats ontmoeten we Paul en Annemie. We leggen ons probleem uit en hebben geen keus. Volgens Paul en Annemie zal het wel een reden hebben om nu niet naar Marokko te kunnen.

Ze geven ons nog wat opbeurende woorden mee en daarna rijden we achter hen aan richting Sevila. We gaan dus NIET naar Marokko!

Tijdens het ontbijt vanmorgen hebben we besloten om dan Sevila te bezoeken en daarna via de costa’s naar het noorden te reizen. Kunnen we eind januari thuis zijn.

De A49 E1 is een prachtige weg. Als we bij Sevilla aankomen gaan Paul en Annemie richting Algeciras en wij nemen de afslag naar Gelves. Op de rechter rijstrook rijden we nog even harder dan Paul en Annemie en zwaaien ze uit.

Vanuit Gelves wilen we naar Sevilla.

De camperplek is op een smalle strook langs het haventje. Je staat daar achter elkaar. Er komt dus niemand naast staan.

We lopen buiten het terrein naar de bushalte om te kijken hoelaat morgen de bus, M140, naar Sevilla gaat. Ze gaan elk uur.

Terug op het haventerrein zijn Spanjaarden in een café een feestje aan het bouwen. Pure gezelligheid.

Het is een frisse avond dus doen we de kachel aan.

Vanmiddag hebben we weer in alle kastjes gezocht naar de kantekenbewijzen. Niets gevonden.