Dag 128, maandag  6 januari 2014

Quarteira

Zon en Wolken. Droog dus.

Vandaag willen we naar Albufeira. Vroeger, 1991, hadden we hier een apartement gehuurd en hebben we van Albufeira genoten. Prachtig allemaal. 2 jaar geleden zijn we hier geweest en toen viel alles ons tegen. Het centrum was veranderd, de vissersbootjes op het strand lagen er niet meer en vandaag willen we kijken of we dat twee jaar geleden wel goed hebben gezien.

Er zijn twee camperplekken. We zoeken de camperplek uit die ons het meest geschikt lijkt en waar tussen de campers ook nog wat struiken of boompjes staan. We gaan naar camperplak Parque da Galé.

Als we Albufeira voorbij rijden naar Galé komen we steeds verder van Albufeira af. Om het stadje dan te bezoeken moet je of een enorm eind lopen of een heel eind fietsen. We parkeren de camper aan de kant van de weg en kijken waar de camperplek nu precies is. We zien dat het wel 10 - 12 km. van Albufeira af ligt.

Dat vinden we te ver dus draaien we de camper en rijden terug naar de andere camperplek Parque da Palmeiradie dat maar 1 km. van het oude centrum van Albufeira af ligt.

De plek, dichtbij een voetbalveld, is snel gevonden. Het ziet er een beetje kaal uit en het is omheind door wit geschilderde muren. Tussen de plekken zelf liggen betonbalken. Er staan veel Nederlanders. Sommigen al maanden. Als we een plek hebben gevonden en ons hebben ingeschreven gaan we lopend naar de oude binnenstad.

Dit jaar zijn veel restaurants gesloten, de ene vanwege het feit dat het einde seizoen is en de andere vanwege een verbouwing. Op het plein draait iemand muziek van diverse artiesten en hij begeleid die artiesten met zijn eigen electrische gitaar. Een soort karaoke maar dan voor instrumenten. Grappig!

In de straten is het rustig. Ook zijn er al veel winkeltjes gesloten. De echte gezellige reuring is ook vandaag niet aanwezig. Op het strand is het ook rustig.

We lopen weer richting camper en proberen de weg te vinden die ons ruim 20 jaar geleden naar het apartement leidde. Wel veel gelopen maar het apartement niet meer gevonden. Er is hier ook zoveel veranderd.

Vlak bij de camperplek lopen we nog even bij Lidl en Aldi binnen en stappen  even later moe de camper in.

Als de beentjes weer wat uitgerust zijn gaan we het terrein verkennen. Er is een lokaal waar wasmachines en een droger staan. De toilet- en doucheruimte voor de heren ziet er prachtig uit, net verbouwd zo te zien.

Voor de dames is dat anders. Het damestoilet heeft geen deur, die staat ergens buiten. Hoewel het voor veel mensen een privézaak is, zit je hier open en bloot  je darmen te legen. Als de dames willen douchen moeten ze langs een plastic douchegordijntje. Ze komen dan in een kleine ruimte met 2 douches. Heerlijk duodouchen!! Of, Bom dia senhora você lavaria minhas costas aqui? *

Terug in de camper besluiten we om morgen toch naar die andere camperplek te gaan. Albufeira hebben we nu wel gezien en 10 km. rijden is wel te doen.

Dag 129, dinsdag  7 januari 2014

Albufeira

Het is half bewolkt.

Op deze camperplek staan veel Zweden! Ook valt het ons op dat je bv. een camper ziet met een Frans kenteken, de mensen gewoon Nederlands of Engels praten. Later kom je er achter dat die mensen naar Frankrijk zijn geemigreerd of een tweede huis hebben in Frankrijk. Ze hoeven dan geen dure Nederlandse wegenbelasting te betalen.

We legen hier nog even de vuilwatertank. Rekenen af bij de receptie en gaan naar Parque da Galé.

Alle plekken op het voorterrein zijn bezet. Op het achter terrein zijn nog 2 plekken open. We kiezen voor de meest linkse plek. Helaas, er is hier geen stroom. Dat is alleen op het voor terrein. De andere vrije plek wordt bezet door een camper met een Fries echtpaar.

Tijdens een praatje met dit echtpaar wordt duidelijk dat zij hun huis hebben verkocht en alleen de camper hebben om in te overnachten. En zo groot is die camper volgens ons niet. Zij vinden het ook moeilijk om, als ze in Nederland zijn, een plek te zoeken en niet continu bij kinderen of familie op de lip te zitten. Tja, dat lijkt ons ook niets.

Tijdens de lunch komt de baas zeggen dat op het veld voor een plaats vrij komt. Het is een plek met stroom in een hoek. We verhuizen meteen maar de vertrek-kende bewoners zijn nog niet klaar met inpakken.

Na de lunch verkennen we de omgeving, zien een wasserij en een supermarkt, waar ze Engelse boter “Clover” verkopen, heerlijk.

Als we terug zijn praten we in onze camper nog een tijd met de Friezen.

Morgen misschien fietsen als het weer het toestaat. Op ons verlanglijstje staat om naar Armacao de Pêra te fietsen. Het klinkt heel ver maar het is maar 5 km.

Dag 130, woensdag  8 januari 2014

Gale

Bewolkt.

De bakker komt hier om 9 uur. Het is dezelfde bakker die ook in Ferragudo komt en aan het begin van het terrein zijn bakkersplaten op de auto moet plakken.

Even later komt de groenteboer toeterend langs!

Piet is alweer verkouden! Dat wordt vandaag dus niet fietsen.

De ochtend besteden we aan het huisouden. Bedden uitkloppen, water bijvullen, buitenkant van de camper wassen enz.

Na de lunch lopen we richtig zee. Gaan even langs bij Apolonia, een supermarkt met veel import producten voor de toeristen. Helaas ze zijn gesloten omdat ze aan het balansen zijn.

Nog een klein stukje richting strand en daarna weer terug. Buiten zitten is helaas te fris. Morgen schijnt het beter weer te worden zodat we dan even op de fiets weg kunnen.

Antoinette bakt buiten speklapjes op een éénpitter, scherm er omheen, gaat geweldig. Lekker weer met bietjes, oer Hollands.

‘s Avonds bellen we met Nico voor de post. Dat loopt gesmeerd zo. Bellen met Mike i.v.m. de auto en post uit Finland. Ze hebben geen post uit Finland ontvangen. Jammer is dat. Zaterdag gaan ze nog een keer naar de auto kijken.

Dag 131, donderdag  9 januari 2014

Gale

Zonnig.

Eerst weer wat huishoudelijke werkzaamheden maar nu in de camper.

Antoinette fietst naar de supermarkt om wat broodjes te halen. Ze hebben daar heerlijke broodjes.

Piet heeft het flinkt te pakken en blijft de hele dag binnen.

Antoinette fietst naar het strand. Daar aan de Praia is een mooi ingesloten strandje met een restaurant. Het restaurant is nu gesloten. Er staat een stevige wind. Op de terugweg gaat Antoinette naar Apolonia. Deze supermarkt heeft veel import producten uit Zweden en Engeland en een klein beetje uit Nederland. Maar er is niet één rookworst te bekennen.

Als Antoinette terug is schijnt nog een uurtje de zon door de sluierbewolking heen en om 17 uur is het geheel bewolkt.

Je kunt al merken dat het langer licht blijft.

‘s Avonds is het fris en zie je een flinke kring om de maan. Binnen doen we het elektrische kacheltje aan.

Dag 132, vrijdag  10 januari 2014

Gale

Bewolkt.

We doen het kacheltje aan. Piet knapt rustig aan verder op.

Antoinette loopt naar de supermarkt voor brood. Ook heeft ze een klein groen kooltje meegenomen.

Daarna gaat Antoinette een eind wandelen. Na ruim anderhalf uur komt ze weer terug.

Piet blijft binnen en kijkt via zijn iPad naar Facebook. Hij zit op pagina’s  van oud buurtgenoten, Horinezen, en geniet daarvan.

‘s Middags zit Antoinette buiten en leest haar boeken.

‘s Avonds eten we stampot van groene kool en aardappelpurée met een heerlijke Gelderse rookworst.

Na het eten kijken we alle twee op iPad naar een programma van uitzending gemist, ieder zijn/haar eigen genre. Dat kan hier mooi want het Free WiFi gebeuren op dit terrein is fantastisch.

Dag 133, zaterdag  11 januari 2014

Gale

Het is zonnig maar fris.

Antoinette loopt naar de supermarkt voor brood en wat andere zaken.

De rest van de dag speelt Antoinette het vrouwtje van het weerhuisje: buiten zitten en weer naar binnen, weer naar buiten en weer binnen zitten etc. Door de bewolking en de wind is het af en toe te koud om buiten te zitten.

Piet blijft binnen en trimt zijn baard. Het snotteren gaat al iets beter!!

Veel valt er zo’n dag dan niet te schrijven. Zodra Piet z’n verkoudheid over is gaan we weer rijden. We beleven dan ook veel meer. Tot zo ver kleine verslagen.

Dag 134, zondag 12 januari 2014

Gale

Bewolkt.

Ondanks de bewolking is het buiten niet koud. Antoinette loopt naar het dorp en haalt bij de supermarkt de bekende verse broodjes. Daarna verschoont ze de bedden en verzamelt de vuile was. Morgen gaat alles naar de wasserette.

Na de lunch wandelen we samen een aardig rondje. Een beetje frisse lucht zal Piet misschien goed doen.

Aan de straatkant van het terrein staan binnen de muren een paar bananen bomen. Er hangen mooie grote bloemen aan. Boven de bloemen groeien de trosjes bananen. Het is een prachtig gezicht. Vanuit de bloemen drupt ook een zoete kleverige stof, waarschijlijk nectar. De wespen zijn hier gek op. De bananen zijn nog groen dus niet eetbaar.

Antoinette probeert na terugkomst nog even buiten te zitten. Ze is door het wandelen warm geworden en wil even afkoelen. Al snel komt ze weer naar binnen. Piet denkt dat het weerhuisje weer gaat draaien. Maar nee, Antoinette blijft binnen.

Om half zes doen we de camperdeur dicht want nu wordt het echt fris.

‘s Avonds heeft ieder zijn bezigheden met lezen, puzzelen, site bewerken enz.

Antoinette begint een beetje last te krijgen van haar keel. Zou Piet haar aange-stoken hebben? Of heeft ze opweg naar de bakker op een tochtige hoek gestaan? U leest het volgende week in week 20 van “deboerontour”. Ha ha spannend hè!