Dag 14, maandag 26 december

Plaats Onbekend

Een stralende zon maakt ons wakker. Richting het binnenland zijn wat wolkjes te zien. Het is laag water, eb. Ons einddoel voor vandaag is Vila Boa do Bispo.

We geven de Ventura de route in en geven duidelijk aan dat we niet over een tolweg willen. Toch komen we over een “tolweg”. Hier wordt aangegeven dat het een digitale tolweg betreft. Boven de rijbaan hangen camera’s en die noteren waarschijnlijk je kenteken. Hoe je dat moet betalen is ons een raadsel.  We wachten het maar af. De bedragen die je moet betalen zijn laag. De hoogste was 1,50 euro en de laagste van 25 eurocent. Valt dus allemaal best mee.

In Vila Boa do Bispo kunnen we de camperplek niet vinden. Dan rijden we door naar Entre os Rios waar een gedoogplek is aan de oever van de Doura. We rijden na verloop van tijd de brug over de Doura bij Entre os Rios over en rijden het hele dorp door. Aan het eind van het dorp de rotonde helemaal rond gereden en weer terug door Entre os Rios. Op dat moment zien we aan de overkant van de Doura aan de oever een klein pleintje. Echt een pleinje om heerlijk te overnachten. De afslag om in Entre os Rios bij de Doura te komen vergeten we en rijden weer over de brug naar Bgem de Torrāo. De volgende weg links naar de oever van de Doura. We komen uit op een pracht plek. Maar helaas, er staan al een stuk of tien Portugezen die hier waarschijnlijk elke dag komen vissen. De hengel bijna recht omhoog, het snoertje strak het water in en maar wachten. We zetten de camper een klein beetje op afstand en ook wij wachten. Gaan lekker in het zonnetje zitten tot er een plekje vrijkomt. Na een uur gaat er een visserman weg met zijn auto. Piet kan de camper op die plaats neerzetten. Het is een wereldplaats met een fantastisch uitzicht over de Doura.

Na een kwartiertje komt de ene visserman weer terug met bier, wijn en wat eten voor al z’n collega’s. Piet voelt zich toch wel een beetje schuldig dat hij de parkeerplek van de visserman heeft ingenomen.

Aan het beginvan de avond komen nog meer Portugezen hier vissen. Ze komen met de auto. Gooien hun hengeltje uit. Zorgen dat het snoertje stark in het water staat en gaan weer in de auto zitten.

Langzamerhand gaan alle vissersmannen weer een voor een huiswaarts. Ook diegene die later met de auto zijn gekomen. Al die tijd dat vissermannen hier waren hebben ze staan praten. Bijna niet een keer naar hun hengel gekeken. Alle snoertjes bleven strak in het water staan. En al die tijd dat wij daar waren is er niet een vis gevangen. Nee, niemand heeft zijn hengel zien bewegen om dat er aan het aas? een visje zat te knabbelen. We vragen ons nu af: gaat het om het vissen of gaat het om de sociale contacten. Laten we het maar houden op beiden.

We blijven alleen achter. Aan de andere kant van de Doura zien we de lichten van deze huizen. Een huis lijkt door de verlichting op een gezicht. We genieten van zo’n rustige avond.

Dag 15, dinsdag 27 december

Plaats Onbekend

Zo rustig als de avond was zo rustig was ook de nacht. Het is nu koud maar zonnig. Op de dakluiken zien we ijsvorming. Op de Doura zien we nevel. De eerste visserman heeft zijn plek alweer ingenomen. We ontbijten weer in het zonnetje. Ons einddoel voor vandaag is Bico du Murtosa iets boven Aveiro. Het is een gedoogplaats aan een haventje.

Onderweg stoppen we in Castelo de Paiva. 11 Km. vanaf ons vertrekpunt. Hier kunnen we water lozen en ook weer vullen en de toilettank kan hier geleegd worden. Na deze werkzaamheden lopen we nog even het stadje in. Het is er gezellig en nog helemaal in Kerstsfeer. We vervolgen onze weg en komen door Canedo. We stoppen bij een Intermarché voor een paar boodschappen. Binnen blijkt er ook een klein restaurantje te zijn. Antoinette neemt kip, salade, rijst, patat en een blikje ice thee. Piet spareribs, salade en patat en een flesje super bock (bier). Het smaakt allemaal heerlijk. Totale kosten: precies 10 euro.

Het haventje is Bico du Mortosa is niet moeilijk te vinden. Het is aan het einde van de weg. Het is een enorm groot parkeer terrein. We zoeken een plekje langs het water en gaan buiten nog heerlijk van de zon genieten.

De vissers zijn ook nog druk bezig. De een is zijn netten aan het inhalen terwijl de ander zijn netten weer aan het uitzetten is. Het is een klein haventje met een gezellige bedrijvigheid.

We genieten van een prachtige zonsondergang. We lopen terug naar de camper en merken dat het wat kouder wordt. In de camper blijven we nog even de bedrijvigheid volgen. Het is inmiddels donker en er komen nog een paar bootje van zee terug de haven in. Een ieder gaat naar huis en het haventje wordt stil. Een moment waarvan wij weer kunnen genieten. Voor we gaan slapen kijken we nog even door het zijraam naar buiten. Het is eb en als we morgenochtend opstaan is het weer vloed en begint voor ons de nieuwe dag.

Dag 16, woensdag 28 december

Plaats Onbekend

Het is zonnig maar wat fris. Om 9:00 uur komen de vissers weer om te gaan werken. We zien dat er weinig mannen aan het werk gaan. Het zijn bijna allemaal vrouwen die helemaal ingepakt in een waterdicht pak de bootjes ingaan. Met zo’n waterdicht pak bedoelen we echt zo’n pak waar de broek aan de laarzen vastzit en de rand van de broek tot aan je oksels komt. Gemiddeld gaan er 6 vrouwen in een bootje. Ze varen een voor een uit en wat ze precies gaan doen zal voor ons altijd een raadsel blijven.

Eerst rijden we via kleine wegen. Bij Estarfeja rijdt Piet verkeerd en neemt een rotonde (eigenlijk een rechthoek) in tegengestelde richting waardoor alle Portugezen meteen staan te zwaaien en aanwijzingen te geven. Piet geeft aan dat hij weet dat hij fout rijdt maar niet meer terug kan. Hij rijdt dus door, het is maar een heel klein stukje, en alles loopt goed af.

Daarna via de A-29 en de A-25 komen we in Aveiro aan. Dit zal

onze stop worden voor de komende 2 nachten. We volgen de aanwijzingen van de S7000 op en komen snel op de camperplek terecht. We zetten de camper zo neer dat we voor ons het kanaal hebben en een tiental meter achter ons de A-25. Dit geeft natuurlijk wel wat verkeerslawaai maar we raken al aan veel geluiden gewend.

We lopen de stad in en op een bepaald punt kunnen we email en tweets binnen halen. We gaan een groot winkelcentrum in en op de eerste etage zijn alleen maar eettenten like Mac Donalds. Het is er gigantisch druk. Lange rijen voor de counters en geen tafeltje onbezet. Als we het winkelcentrum weer uit zijn zien we een pleintje met diverse terrasjes. We lopen naar het terrasje met de meeste zon en bestellen daar onze lunch: bonensoep (met 4 bonen maar veel groente) en een super bock. Totale kosten: 6 euro 60.

Daarna nog een uur gewandeld en dan terug naar de camper.

Piet neemt via FON een dagabonnement a 3 euro om toch weer de website aan de praat te krijgen. Ook kunnen andere zaken afgehandeld worden waar internet voor nodig is.

Langzaam gaat de zon onder. Het is daardoor te koud om nog buiten te zitten. We drinken een Vinho Tinto en eten een oer Hollandse maaltijd: bietjes met een speklap en uitjes. Heerlijk!

De avond brengen we door met internetten en lezen. Buiten brand volop de straat verlichting. Volgens ons zijn het halogeen lampen of felle led lampen. Voor ons maakt dat niet uit, we vallen heerlijk in slaap.

Dag 17, donderdag 29 december

Plaats Onbekend

Het was niet zo’n koude nacht. De temperatuur bij het wakker worden is 10 graden. Buiten is er weer de strak blauwe lucht en natuurlijk de zon. We dachten even dat er vandaag wat minder zon zou zijn omdat er gisteravond wat wolken aan de hemel kwamen. Gelukkig is dat niet zo en ontbijten we , in de camper, in het zonnetje.

Piet gaat verder met internetten en Antoinette gaat buiten in de zon op een bankje zitten lezen. Er lopen veel joggers langs het kanaal. Na anderhalf uur lezen gaat Antoinette een stuk wandelen. Piet gaat door met het internet gebeuren en rond 13:00 uur lunchen we samen in de camper. Na de lunch besluiten we om de website even de website te laten en de thuisblijvers onze belevenissen per email op de hoogte te houden. Als de mail met bijlage aan allen is verzonden gaan we samen nog wandelen. Als we langs het kanaal lopen zien we dat de alleen reizende Fransman en het Nederlandse echtpaar met de Frankia-camper hier ook staan. De Fransman hebben we gezien in Vila do Condo.

We lopen door een ander gedeelte van Aveiro en komen langs het stadhuis en zien diverse mooie kunstwerken. Onderweg nemen we een ijsje en lopen daarna weer door het oude gedeelte terug naar de camper. We hebben nu twee uur gelopen.

Na het eten neemt Antoinette haar e-book weer ter hand en leest verder in een spannend verhaal van het Nicci Gerrard. Piet werk het verslag bij, in klad. Later op de avond nog even de tv aan. Morgen rijden we naar Coimbra. De stad met de mooiste bibliotheek van Europa. We zijn er al een keer in geweest en waren toen helemaal alleen met z’n tweeën. Prachtig was dat.

Dag 18, vrijdag 30 december

Plaats Onbekend

De dakluiken zijn een beetje bevroren als we wakker worden. Maar buiten schijnt de zon en het is weer onbewolkt. Om 10:00 uur rijden we van de camperplek  richting Coimbra. Eerst rijden we naar de N-109 voor naar een tankstation om diesel en LPG te tanken. Komen bij een BP-station en tanken eerst diesel, de LPG (GPL) pomp staat een stukje verder op het terrein. Piet haalt de tankdop los en stopt het uiteinde van de slang in het tankgat.  Oei, zul je denken er gaat wat gebeuren. En inderdaad er gaat wat gebeuren. Piet haalt de handel om hoog, wat overigens zeer zwaar gaat, en de pomp gaat lopen. Als de tank bijna vol is gaat er een luchtbel in de tank werken en brengt met een noodvaart minimaal 2 tot 3 liter diesel naar buiten. En daar staat Piet dan als dieselmannetje. Van buik tot en met z’n voeten helemaal onder de diesel. Direct gestopt met tanken en naar binnen gegaan om af te rekenen en eventueel een klein verhaaltje te kunnen halen. Maar nee, dit kan nu eenmaal gebeuren volgens de pompbediende.

Nadat we LPG hebben getankt en afgerekend gaat Piet zich in de camper wassen en omkleden. Wat een lucht (stank) die diesel.  We hangen de dieselkleding in het badkamertje en zetten er de rechterschoen bij. Deze was door de diesel een tweetal tinten donkerder geworden dan de linkerschoen, die nog droog is.

Weer schoon en tank en flessen vol vervolgen we onze weg naar Coimbra. Onderweg doen we ook nog een Lidl aan om het een en ander aan eten in te slaan.

Af en toe is het net alsof we in Griekenland rijden. We zien fruit- en aardappelstalletjes langs de weg staan. Om 13:00 uur komen we in Coimbra aan. De navigator brengt ons snel naar de camperplek. De plaatsen zijn niet helemaal horizontaal. Maar door het linkervoorwiel op een level te rijden staat de camper vrij recht. Als we alles geïnstalleerd hebben lopen we naar het centrum. Via een loopbrug over de Mondego komen we in het centrum.

Bij het zien van de winkelstraat komen alle herinneringen weer boven. En net als 10 jaar terug gaan we via de poort Alco de Armendina naar de bovenstad en de Universiteit. Het is een hele klim naar boven. Zeker als je uit het vlakke Nederland komt. Bij het ticketbureau van de universiteit kopen we 2 tickets. Voor het eerst maken we gebruik van onze leeftijd en dat scheelt toch gauw ruim 4 euro. We bezoeken alleen de bibliotheek en de kapel. Helaas mogen we geen foto’s maken. Piet z’n fototoestel ging in de bibliotheek, zonder flits, een paar keer zomaar af. Jammer, niets aan te doen. 

We bezoeken ook de kapel en daar wordt strenger op toegezien dat er geen foto’s gemaakt worden. Het is allemaal geweldig om te zien. Je valt van de ene verbazing in de andere.

We wandelen terug naar de camper. De afdaling in de oude bovenstad gaat voorspoedig. Het gaat soms zo steil naar beneden dat je moeite hebt om te blijven staan. Het gaat sneller dan naar boven, dat wel. Als we weer bij de Rio Mondego komen kunnen we via onze Iphone email en twitter binnen halen. Bij de camper hangen we de dieselkleding op een haakje aan de buitenspiegel. De schoen zetten we op het fietsenrek.

s’ Avonds kijken we naar Flikken Maastricht en proberen daarna een Free Wifi te ontvangen. Maar dat lukt niet. Na een lekker glaasje whisky duiken we ons bed in.

Dag 19, zaterdag 31 december

Plaats Onbekend

Vandaag is het de laatste dag van 2011. Antoinette loopt een dag vooruit en denkt dat het zondag is. Of dat komt door de zonnige dag is niet bekend. Voor het ontbijt kookt ze een zondags eitje en met een croissant  erbij is het ook net zondag.

We doen wat huishoudelijke klusjes en lopen op ons gemak weer naar het centrum. Halen met de Iphone weer onze mail en twitter binnen en zoeken een aantal zaken op via internet. De verbinding is hier vrij sterk. We lopen door de smalle karakteristieke straatjes van de benedenstad en merken dat het niet zo druk is. Velen zullen gisteren hun inkopen al gedaan hebben want toen was er veel meer volk op straat. We zoeken een plek om te lunchen bij een echt Portugees eethuis. Daar waar de Portugezen ook hun lunch gebruiken. We vinden dit eethuisje in de ruimte van “Adego Paco do Conde”. Lekker eenvoudig.

We genieten van de hectiek van de aanwezige mensen en bestellen een bacalhau voor Antoinette en een Calamares op spies voor Piet. Drinken er een flesje Vinho Branco Casa bij die heerlijk koud is.  Als het wordt opgediend krijgen we ieder een schaal met gekookte aardappelen en groene koolbladeren erbij. Op tafel staat al een basic van brood, boter en olijven. Er komen nog diverse groepen binnen en we blijven ons verbazen over de hectiek. Maar alles loopt op rolletjes. Als we de rekening vragen moeten we niet meer betalen dan € 19,75.

Voldaan en met een fantastische ervaring rijker gaan we weer richting camper. Onderweg nemen we bij een bakker wat speciale lekkernijen mee voor oudejaarsavond.

We kijken naar “De Wereld Draait Door” en “Youp van ’t HeK” , die we ijzersterk vonden en pakken om kwart voor twaalf, Portugese tijd, de Champagnefles uit de koelkast. Om vijf voor twaalf willen we hem open maken om op tijd te kunnen toosten. Wat we ook doen en wat we ook proberen de kurk wil niet van de fles. 12:00 uur, de fles is nog dicht en buiten begint het vuurwerk. We wensen elkaar de beste wensen met gezondheid, liefde en veel gezellige reizen en gaan snel naar buiten om het vuurwerk te bewonderen. Op een goede honderd meter wordt er professioneel vuurwerk afgestoken. De loopbrug over de Mondego staat zwart van de mensen en wij staan 1e rang naar het vuurwerk te kijken.

Eric en Mike bellen voor de beste wensen en we lopen terug om alsnog de fles te ontkurken. Ondertussen horen we vanuit een muziektent, die aan de oever van de Mondego staat, vrij harde muziek komen.

Met een tang, hoe onprofessioneel, maken we de kurk voorzichtig los. We kunnen nu de fles ontkurken door de kurk vast te houden en de fles te draaien. Nogmaals wensen we elkaar en iedereen

Een gelukkig en gezond 2012

Na een paar glaasjes champagne gaan we naar bed. De muziek uit de muziektent gaat harder en harder en het is moeilijk in slaap te komen.

Maar och, het is 2012, we zijn in Portugal en genieten. Wie maakt zich nu druk om een klein beetje  harde muziek. Klereherrie zul je bedoelen.

Dag 20, zondag 1 januari

Plaats Onbekend

We staan laat op. De muziek is doorgegaan tot 06:45 uur. Veel wakker en af en toe gedoezeld.  Buiten is het bewolkt maar het is niet koud.

Na het ontbijt rijden we naar Batalha. Het is een mooie route. Veel industrie in de dorpen en ook veel mooie natuur. Voorbij Pombal zien we boomgaarden met olijfbomen.

Kwart voor een komen we in Batalha aan. Er staan al vier campers. Het is een mooie plek tegenover een voetbalveld. We verkennen even het stadje en besluiten om morgen de kathedraal wat nader te bekijken.

Niet alleen de olijfbomen geven aan dat we zuidelijker komen ook de sinaasappelbomen komen we steeds vaker tegen.

Terug in de camper gaat Piet de site bijwerken en Antoinette gaat puzzelen en lezen.

Tussen vijf en zes uur komen er zeker 20 campers om hun wc-tank en afvalwater te lozen. Het is zelfs een drukte van belang. Sommige camperaars zijn zo vies dat zij hun kraan voor het lozen van afvalwater open laten staan en wegrijden. Lekker al dat vieze afval water in de straat. Volgens ons zijn het mensen uit de omgeving die het weekend weg zijn geweest en hier alles nog even lozen.

Rond half acht begint het te miezeren en rond negen uur regent het. We nemen halverwege de avond een glaasje whisky en Antoinette gaat om kwart over tien naar bed. Ze is na de muzieknacht toe aan een nacht van wel 10 uur. Piet blijft nog even door gaan met z’n laptop maar gaat uiteindelijk ook voldaan naar bed.