Dag 7, Maandag 19 december

Plaats onbekend

Het heeft vannacht veel geregend. Nu we opstaan is het half bewolkt. Sturen Eric een nood-sms met de vraag of hij kan kijken of de website actief is. Gelukkig is deze nog actief. Om kwart over tien laden en lossen we het schoon- en vuil water van de camper alsmede de toilettank. Waar de franse mensen gisteren moeite mee hadden om van het terrein af te komen ging bij ons voorspoedig. Na betaling gaat de slagboom omhoog en kunnen we zonder problemen onze reis voort zetten. Het einddoel is vandaag Bermeo in Spanje. Bermeo lig aan de kust schuin boven Bilbao. Als we Mimizan uitrijden giet het weer. Onderweg kopen we bij een Lidl onze laatste franse boodschappen. In St. Vincent de Tyrosse tanken we nog even alles vol, LPG en Diesel. Om kwart voor drie rijden we Spanje in. De reis gaat voorspoedig. Als we San Sebastian voorbij zijn volgen we ruim twee uur lang een kronkelende weg langs de kust. Het nadeel hiervan is dat het qua tijd niet opschiet maar de natuur en vergezichten zijn fantastisch. Het is ondanks alle regen, regen?, toch weer genieten. Om kwart over zes staan we in Bermeo op de camperplek bij de begraafplaats. Er staan ook nog een stuk of zes campers en een drietal caravans die onbewoond zijn. Waarschijnlijk van circus of kermis mensen. Er is 1 franse camper. Deze is wel bewoont.

We drinken een wijntje en gaan daarna de stad in om een eettentje te zoeken. Het wordt geen Spaans eethuis maar een Turkse. We eten een heerlijke lachmagoen en lopen daarna terug naar de camper. Kijken nog wat TV en proberen weer de website op de laptop actief te krijgen. Helaas lukt dit nog niet. Oorzaak is misschien dat we nog steeds geen verbinding met een free wifi hebben. Alle Spanjaarden hebben hun internet prima beveiligd. Weer met een teleurstellend gevoel gaan we naar bed.

Dag 8, dinsdag 20 december

Plaats onbekend

De hele nacht heeft het zwaar gemiezerd. Ook nu we opstaan, na toch wel een heerlijke nacht, miezert het nog steeds. Als het droog zou zijn zouden we hier nog een dag blijven want Bermeo ziet er als stad goed uit en ook de haven waar we gistermiddag op keken is prachtig. Maar om je drijfnat te laten miezeren of regenen is niet onze voorkeur. Ons einddoel is vandaag Gijon.

De eerste 20 km is het weer lekker slingeren. Daarna gaan we via de autovia (snelweg zonder tol) en dat schiet lekker op. Onderweg lunchen we zowaar in de zon. We rijden nu langs het Picos gebergte waar we een aantal jaar geleden een autotrip doorgemaakt hebben. Een fantastisch berggebied.

Als we in Gijon aankomen is het 15 graden. We rijden langs het stadion met een enorme parkeerplaats. Aan de rand van deze parkeerplaats staan 3 campers. Wij rijden door het centrum naar de camperplek die we in het camperboek hadden opgezocht. Via een wegomlegging zijn we bij deze camperplek aangekomen. Vlak bij de kust, een heel mooi uitzicht maar heel afgelegen. We kijken het aan en besluiten om naar de parkeerplaats van het stadion te gaan. De camper op de parkeerplaats neergezet en wij lekker de stad in. Af en toe proberen we met onze iphone in te loggen op een free wifi. En op een gegeven moment lukt dat. We halen onze mails en twitters binnen. Helaas kunnen we niet meer doen. Dan zien we ineens midden in de stad een Lidle. We halen daar melk en batterijen en gaan terug naar de camper. Drinken een glaasje en eten ons avondeten. Om ± half acht loopt heel stilletjes het parkeerterrein vol. Er kan bijna geen auto meer bij. Daarna beginnen hele koren te scanderen. Waarschijnlijk is het een voetbalwedstrijd. Na drie kwartier even rustig en daarna weer de grootste herrie. Als de wedstrijd is afgelopen vertrekken de toeschouwers weer net zo stil als ze zijn gekomen. Misschien een voorbeeld voor de Nederlandse clubs?

Onder het genot van een whisky-tje kijken we nog even naar Dolf Jansen en gaan dan lekker slapen. Oh ja, het is al een paar uur droog.

Dag 9, woensdag 21 december

Plaats onbekend

Als we wakker worden om half negen is het zwaar bewolkt en nog erg donker.Ons einddoel vandaag is Santiago de Compostella. Om tien uur vertrekken we en we rijden over de mooie nieuwe snelwegen. We klimmen soms hoog de bergen in en dan weer wat lager en rijden dan door de mist en nevel. We zien onderweg de karakteristieke mais opslaghuisjes die hoog op de poten staan. Dit werd gedaan om de muizen geen kans te geven van het mais te snoepen.

De camperplek in Santiago de Copostella is makkelijk te vinden. Een vrije camperplek wordt des te moeilijker. We zijn hier in het midden van de campus. Alle studenten komen met auto’s. Ook blijkt dat er weinig of geen parkeerplaats is in Santiago.

Als de camper staat willen we natuurlijk de stad in. Een aantal jaren geleden zijn we hier ook al geweest. Toen hadden we de caravan nog en stonden buiten Santiago op een camping. Als we de camper willen afsluiten om naar de stad te gaan blijkt dat het lipsslot niet meer werkt. De sleutel past er maar voor driekwart in. Piet haalt het slot uit elkaar zorgt dat alle palletjes weer beweegbaar zijn (waren beetje roestig) en zet het slot weer in elkaar. Hierna kunnen we met een gerust hart de stad in. We bezoeken de Cathedral en lopen net als alle pelgrims langs St Jacob om hem even aan te raken. Santiago is in kerstsfeer. Ook is er een ijsbaan waar je gratis schaatsen kunt lenen. We gaan nog even een internetcafé in om te kijken of we hier wel alles kunnen regelen voor email en internet. Niet alles lukt maar we hebben toch wel het een en ander  kunnen regelen. Als we een paar straten verder zijn kunnen we met onze iphone alle mail binnen halen. Als we dat hebben gedaan wandelen we terug naar de camper.

Toen we vanmiddag de camper op deze plek neerzette stond deze met zijn neus tegen de rijbaan aan. Aangezien wij tegen de neus aan slapen is het niet zo’n fijn idee als s’nachts de auto’s langs de neus van je camper scheuren.

Dus we kijken of er een plekje vrij komt om de camper iet wat comfortabeler neer te zetten. Nu staan we met onze (fietsen)kont tegen een lantaarnpaal dus meer naar achteren kunnen we niet. Als we een glaasje wijn drinken en Antoinette intussen druk is met eten koken komt er een plaats vrij waarachter geen lantaarnpaal staat. De glaasjes wijn snel in het afwasbakje (voor als ze eventueel omvallen), het eten op een laag pitje en zo verplaatsen we de camper vier auto’s verder. We kunnen nu met de achterwielen tegen een trottoirband staan zodat de rest daarachter (keuken en fietsen) boven het grasveld hangen. De neus van de camper staat nu een stukje van de rijbaan af. Voelt toch iets veiliger.

s’Avonds werken we de site bij in klad en doen nog een poging om de site terug te halen maar helaas ook hier geen internetverbinding.

Dag 10, donderdag 22 december

Plaats onbekend

Het was een lekkere frisse nacht en we hebben geen last van het verkeer gehad. Omdat het binnen maar 11 graden is zetten we de kachel even aan totdat we vertrekken. Buiten is het onbewolkt. Hel hele parkeervak heeft de hele nacht volgestaan met auto’s. Zomers moet het onmogelijk zijn om hier nog een parkeerplek te vinden voor je camper. Om kwart voor elf vertrekken we naar Ponte de Lima in PORTUGAL. De hoge gebouwen van de campus waar we staan houden alle zon tegen. Nu we wegrijden komt de zon al heerlijk in de camper. Ook zie je meteen dat de zonnepanelen op het dak hun werk doen want het lampje van de oplader brand groen. We hebben de Ventura S7000 ingesteld om via de N-550 te rijden via Pontevedra en Redondela maar steeds wil de navigator via de grote weg naar Portugal. Het lukt haast niet om de juiste koers te houden. Ook bij Porrino gaat het niet helemaal goed. Uiteindelijk zijn we toch weer op de N-550 gekomen en naderen de grens met Portugal. Nu is deze grens hier een smalle brug waar een auto met een maximaal gewicht van 3,5 ton overheen mag rijden. Elke tegenligger die we tegenkomen zie je denken: die camperaars zijn ook niet goed wijs om met die camper over deze brug te gaan. Aan het eind van de brug gaat de weg meteen iets naar rechts. Een dame die aankomt rijden ziet ons op het laatste moment en gaat meteen weer iets naar achteren. Veel naar achteren kan ze niet want achter haar staat al een grote Jeep van de politie. De twee agenten kijken net zo als alle andere tegenliggers en schudden wat meewaardig hun hoofd. Wij net doen of onze neus bloed en rijden in het heerlijke zonnetje Portugal binnen. Automatisch springt de klok van de navigator en van de iphone een uur terug. Het is in Portugal een uur vroegen dan bij ons in Nederland.

We rijden via de kronkelende N-201 naar ons eindpunt Ponte de Lima. Als we een plek gevonden hebben op een enorm groot parkeer terrein langs de rivier de Lima, sluiten we de camper af en lopen naar het dichts bijzijnde plein om in de zon te genieten van een heerlijk glas koud bier, Super bok. Het is hier op het terras ± 20 graden, heerlijk. Ponte de Lima bied ook de mogelijkheid om op diverse plaatsen in de stad gebruik te kunnen maken van Free Wifi. Kom daar in Spanje maar eens om. Via de iphones halen we mal en twitter binnen.

Verder kunnen we niet veel doen omdat de verbinding toch wat zwak is. Na het heerlijke biertje lopen we wat rond in het stadje en zien bepaalde plekjes die we nog van een eerdere reis herkennen. Op de oude brug over de Lima staan een aantal mannen te vissen. In de Lima zie je hele scholen vis waar de vissers op azen. Met een behoorlijke regelmaat worden de vissen, 10 tot 15 cm. groot, omhoog gehaald om ze te laten verdwijnen in een plastic zak.

Als we terug zijn in de camper zien we boven de brug de zon onder gaan. Een fantastisch gezicht. Klokslag zeven gaan we weer het stadje in voor een maaltijd. De meeste restaurants zijn dicht of er staan een paar mannen aan de bar een drankje te drinken. We zoeken verder en komen bij een klein restaurantje met een gevarieerde menukaart. We gaan er binnen, bestellen en eten er heerlijk. De aanbevolen vinho trinto drinken we niet uit een glas maar uit een kom (schaaltje). Het wordt ineens veel drukker in dat kleine tentje ( ze hebben maar 3 kleine tafeltjes). Minimaal 15 mannen komen binnen en drinken bijna allemaal de zelf gemaakte vinho trinto uit een schaaltje. Heel leuk om mee te maken.

In de camper wikkelen we met gebruik van de Wifi-versterker wat financiële zaken af via internet en werken, weer in het klad, de website bij. Piet stuurt een mail naar de webprovider met de vraag of zij nog iets kunnen betekenen om de gegevens weer op de laptop te krijgen. Het is een frisse avond. We hebben bij terugkomst uit het restaurant de kachel aangedaan. Ik denk dat het alleen maar een goed teken is. De avonden lekker fris en een beetje vochtig en dan overdag de heerlijke zon met zo’n 20 graden. Wij blij dat we door alle stormen en regen nu in Portugal staan. Slaap lekker.

dag 11, vrijdag 23 december

Plaats onbekend

Het was een koude nacht. De bewolking heeft de overhand en het ziet er naar uit dat dit niet gauw overgaat. Het hele grote parkeer terrein begint al aardig vol te lopen. Zou er markt zijn? Na het ontbijt gaan we ook nog een stuk lopen. Het is aardig druk in de stad maar geen markt te bekennen. Als we richting camper gaan begint toch de zon door te breken. In de camper is het nu 22,6º. We maken alles startklaar en rijden op ons gemak naar Ponte da Barca zo’n. 20 km. in Oostelijke richting. Als we in Ponte da Barca aankomen rijden we direct door naar het parkeer terrein aan de oever van de Rio Lima. Aan de andere kant van het parkeerterrein is een bar waar we in het verleden wel eens een biertje hebben gedronken. Het is leuk om dit alles weer terug te zien. Als de camper staat lopen we naar boven het stadje in. Er is weinig veranderd. Wel zijn er Chinese winkeltjes bij gekomen. Een oplader voor de iphone die in Nederland 29,95 euro kost, koop je bij de chinees voor 3,99 euro. Er zit dan ook nog een adapter bij voor de sigarettenaansteker. Nee, geen sambal bij.

Bij Dia% kopen we eten voor de avond en lopen in het zonnetje via een grote omweg terug naar de camper. Heerlijk dat warme weer.

Antoinette kookt het eten, we drinken er een wijntje bij en de avond besteden we aan televisie kijken. Het parkeerterrein dat aan het begin van de avond bijna leeg was begint nu aardig vol te raken. Waarschijnlijk jonge mensen die vlakbij een disco bezoeken. De mensen gedragen zich rustig en ook van de discotheek hoor je helemaal niets.

Dan horen we naast ons het geluid van een diesel. Piet gaat kijken en ziet dat het dezelfde Nederlanders zijn als die in Mimizan het terrein opkwamen. Wat kan het toch raar lopen.

dag 12, zaterdag 24 december

Plaats onbekend

We zijn bij tijds wakker. De hemel ziet strak blauw. Het wordt dus een mooie dag. Het is nog wel fris maar het zonnetje staat aan de hemel.

Na ontbijt en wat schoonmaakwerkzaamheden gaan we weer het stadje in. De bedoeling is om vandaag richting kust te trekken. Als we een eind gewandeld hebben en weer terugkomen bij de camper, besluiten we om nog een nacht hier te blijven en Kerstavond hier te vieren. De hele middag zitten we in de zon en lezen en puzzelen wat. Het is zo goed uit te houden. Tegen half vijf gaan we de de camper in want het begint fris te worden. De avond vullen we met tv kijken. Op een gegeven moment zien we dat de acculader een rood lampje vertoond. Teken dat de de huishoudaccu’s nu het minimum aan stroom in zich hebben. We zetten de Efoy aan waardoor de accu’s weer opgeladen worden. En binnen afzienbare tijd is het rode lampje weer uit.

We zetten een mini mini-kerstboompje neer met lichtjes. Ook steken we 3 waxinelichtjes aan. Zo is het toch een beetje Kerst. Om 12:00 uur wordt er in het stadje vuurwerk afgestoken. De kerk waar we vlakbij staan is donker. Er wordt geen Kerst mis gehouden.

dag 13, zondag 25 december

Plaats onbekend

Het is onbewolkt en daardoor zonnig. We eten ons Kerstontbijt met een klein Kerststolletje en een eitje. Om 11:30 uur vertrekken we richting Eposende. Onderweg, op een parkeerplaats,  kloppen we de vloerkleden uit en vegen de vloer schoon. De camperplek in Eposende is bij een vuurtoren. Nog voordat we de camper tot stilstand hebben gebracht horen we de misthoren van de vuurtoren al loeien. Hij werkt dus, helaas, ook zonder mist. We gaan een stukje lopen op de boulevard maar de misthoorn maakt zoveel herrie dat we weer gauw terug gaan naar de camper en een andere camperplek zoeken. We besluiten om naar Aquaςadoura te gaan. De camperplek is naast een voetbalveld en vlak bij zee. Daar aangekomen is het een ontzettend stille plek. In verre omtrek geen leven te bekennen. Ook dit staat ons niet aan en zoeken in het boek naar een volgende locatie. Ons oog is gevallen op Vila do Condo, een wat groteren badplaats aan zee. Onder weg rijden we door een gebied dat in Nederland “Westland” heet. Alleen in het Westland zijn de kassen van glas en hier zijn ze van plastic.

We rijden Vila do Condo binnen en volgen daar de weg via de boulevard. Dan zien we onderaan de boulevard een camper staan (nee, niet de Frankia) en nemen de brutaliteit om er bij te gaan staan. Er is ruimte zat en we houden ook behoorlijk afstand. We bellen de kinderen om ze gezellige Kerstdagen te wensen en zetten daarna de stoelen buiten en gaan heerlijk in de zon zitten.

Na een uur zonnen bergen we de stoelen op en gaan over de pier wandelen.

Bij terugkomst gaan we met de camper naar de gedoogplek om daar de nacht door te brengen. Er staan 2 campers en wel 50 auto’s. Allemaal genieten ze van de zon die straks ondergaat en van hun middagdutje. Als de zon onder is vertrekken de 2 campers. Ook de auto’s gaan langzaam aan het terrein verlaten. Dan staan we daar helemaal alleen. Het verkeer op de naastgelegen weg raast voorbij. Tegen het eind van de avond komen met regelmaat jongeren met veel lawaai het terrein op. Staan even en rijden weer weg, meest met gierende banden. Tegen een uur komt de laatste groep van een stuk of zes jongeren met 2 of drie auto’s. Het lijkt of een jongere de radio steeds hard wil zetten en een ander hem maant die radio weer zacht te zetten want langer dan 30 seconde hoor je die harde muziek niet. Wel herhaalt zich dit een aantal keer. Een jongen is druk en hard aan het telefoneren. Na een kwartier rijden ze allemaal weer weg.

Die jongeren maken lawaai. Waarschijnlijk omdat dat hoort bij deze tijd. Ze hebben ons geen seconde lastig gevallen en dat vinden we ook wel wat waard om te vermelden. Na hun vertrek zijn we gaan slapen want we waren echt wel een beetje moe.