Dag 142, maandag  20 januari 2014

Espiche/Luz

Bewolkt en fris, 12º C.

Hans komt langs en vertelt dat de rit naar Lagos vandaag niet doorgaat omdat Dini enorm beroerd is. We vinden dat heel vervelend voor haar!

Hans biedt aan de auto te lenen, maar dat doen we niet. We praten nog over camperaanschaf die we beiden in het verleden deden.

Omdat we vandaag niet weg gaan doucht Antoinette héél lang in de grootste ruime douche van het complex: heerlijk!

Om 17 uur kijken we bij Dini of ze al wat opgeknapt is. Gelukkig, ja! Blijven nog een paar uurtjes praten over het camperleven en we spreken af dat we morgen meegaan naar Lagos en zelf een dag later weggaan.

Terug in de camper gauw de kachel aan gedaan, en het eten klaargemaakt.

Het is een rustige avond.

Dag 143, dinsdag  21 januari 2014

Espische/Luz

Bewolkt.

We gaan met Hans en Dini in hun personenauto naar Lagos. Dini is alweer een beetje verder opgeknapt.

In Lagos gaan we eerst naar het postkantoor. Piet wil de MobilWiFi op waarderen.

Dan lopen we achter Hans aan die een fantastisch koffietentje weet. Hans en Piet nemen bij hun koffie een enorm stuk gebak dat bestaat uit bladerdeeg, hoog opgestapeld en gevuld en overgoten met een soort koffiecrême. De mannen vinden het heerlijk. Zo iets lekkers heeft Piet nog nooit gehad. Hij eet bijna zijn vingers er bij op. De rekening, potje thee, 3 espresso’s, 2 gewone koffie en 2 van die fantastische taarten: € 7,20. Die enorme gebakjes kosten per stuk € 1,00. Onbegrijpelijk!

Hierna naar de overkant, naar Casa. We kopen 2 grote kaarsen, 2 kussens en een plaid. Piet koopt bij een soort Loja Chinesa 1 paar “gympen”, vrijetijds-schoenen voor € 12,50.

We zijn er nog niet, met de auto rijden we naar Avenue Cabo Bojador. Daar zit het Nederlandse “heimwee” winkeltje. Het heet “Davinci Deli”. Je kunt er allerlei Nederlandse artikelen kopen. Veel artikelen hebben het logo van Albert Hein!

We rijden naar het strand om te lunchen bij Antonio. We eten er allemaal lekker. Alleen de mosselen van Piet zijn geen mosselen maar “clams”. Verder zit er niets bij. Een karige bedoening! Het is gezellig zitten bij Antonio zo vlak aan het strand.

We halen nog wat boodschappen bij de Lidl en als we terug zijn bij de camper regent het. We hebben dus geboft in Lagos.

Als avondeten nemen we de zoute haring, uit het heimwee winkeltje. Lekker met vers witbrood. Lijkt 3 oktober wel in Leiden.

Vanaf 17 uur regent het continu! We kunnen terugkijken op een heerlijke gezellige dag!

Dag 144, woensdag  22 januari 2014

Espiche/Luz

Droog en zonnig.

Piet gaat naar de receptie om af te rekenen en het ontkoppelen van het electra te regelen.

We lopen naar Hans en Dini om afscheid te nemen, drinken er nog 1 bakje koffie en wisselen wat gegevens uit.

We rijden het campingterrein af en gaan richting Lagos. Bij de Intermarché willen we nog wat boodschappen halen maar wat we zoeken hebben ze niet.

We willen vandaag naar Odemira. Deze rit gaat via de N120. Het is een slingerweg en mooi. We komen door gebieden met eucalyptusbomen en kurkeiken.

Op aanbeveling van Hans en Dini rijden we naar Praia de Odeixa. Er staan 2 campers, en het is een fantastische plek voor volgend jaar.

Onderweg naar Odemira zien we bloeiende mimosa en op de weg ligt een doodgereden ooievaar.

In Odemira lunchen we, het is nu verboden middels een bord om hier te overnachten. Jammer! We rijden door via de N263. Ook hier veel mimosabomen en de meesten hebben al een gele gloed, prachtig als dat straks bloeit.

We zien ook grazende Ibericovarkens. Toch apart die zwarte varkens.

We stoppen in Minos do Lousál, een klein mijnendorpje. Er is een camperplek met grind, kleine grijze steentjes. Een groot parkeerterrein waar de schoolbussen keren, en 6 plaatsen voor campers. Verder alle voorzienigen op electra na.

We willen een archeologische plek bezoeken maar dat is te ver en te modderig, niet voor Eccoschoenen.

Bij de oude mijn is niet veel meer te zien. Er staan nog wat oude gebouwen, compleet met oude electrakasten, en er staan nog twee mijnschagten. Je kunt er rondlopen maar veel zie je er niet meer. Het water rondom de gebouwen mag je niet aanraken.

‘s Avonds doen we de kachel aan. De honden hier rechts van de camperplek hebben waarschijnlijk de opdracht het hele gebied te bewaken en niet alleen hun erf. Nou, ze doen het goed! Als van verre een auto of fiets komt, slaan ze meteen aan. Antoinette doet oordoppen in!

Dag 145, donderdag  23 januari 2014

Minos do Lousál

Droog en zonnig.

Als we opstaan doen we even de kachel aan. Op de honden na was het een heerlijke rustige nacht.

Om 10 uur rijden we weg richting Lissabon. Onderweg zien we veel ooievaars, kurkeiken, schapen, koeien, valleien en weer een mijndorp, Minos de Carveiro.

Tanken even voorbij Grandola lpg. In Villa Franca lunchen we op de parkeerplaats van een oude stierengevechtarena aan de rivier de Tejo (Taag).

Hierna de laatste etappe naar Lissabon. Om 14.30 uur zijn we op de camperplek van Belém aan de Taag. Er staan al 8 campers maar we “proppen” de onze ertussen.

We lopen naar het monument der Ontdekkingen met de enorme windroos, voorop het monument staat Hendrik de Zeevaarder die uitkijkt over de Taag.

Vanuit de camper kijken we op de Ponte 25de Abril, de 2 km. lange stalen hangbrug. Over de bovenkant van de brug rijdt het autoverkeer, en daaronder rijden de treinen. Deze brug is geïnspireerd op de Golden Gate Bridge in San Francisco.

Aan de overkant van de brug staan een gigantisch Cristo Rei van 28 mtr. hoog op een 85 mtr. hoog voetstuk. De Cristo Rei is in opdracht van premier Salazar gebouwd door beeldhouwer Franco.

‘s Avonds vaart er een geheel verlicht cruiseschip voorbij over de Taag. Mooi gezicht!

Piet doet een belrondje met Nico, Eric en Mike zodat hij van alles weer op de hoogte is. We doen de kaarsjes aan en zitten nog lang met de rolgordijnen open. Het is een rustige avond. Er zijn wel veel joggers.

Dag 146, vrijdag  24 januari 2014

Lissabon

Droog en zonnig.

Even de kachel aan tot dat de kou uit de camper is. Al gauw is het helemaal bewolkt.

We nemen de trein naar Cais do Sodré, 3 haltes verder en tevens eindbe-stemming. Bezoeken eerst de Mercado Municipal, dit ligt tegenover het station.

Wat een mooie groente, fruit en vis.! Achter de “kramen” staan over het algemeen oudere mensen. Een gedeelte van de mercado wordt gesloopt en zal wel opnieuw gebouwd worden.

Wandelen rond in Bairro Alto en Baixa. We zien de Elevador Sta Justa en maken er een foto van. Een aantal jaren terug zijn we al met de Elevador mee omhoog geweest. We lopen door en stoppen bij Casa Brasileira, een pastelleria waar zomers de mensen in de rij staan om koffie met iets erbij te kopen. Ook wij nemen een kopje espresso met een Pastel nata en een hartig broodje. Daarna lopen we verder en nemen de Elevador da Gloria, een trammetje dat nog geen 500 mtr. via een rails omhoog gaat.

Boven aangekomen kun je naar rechts waar je op een plein een fantastisch uitzicht hebt over een gedeelte van de stad. Er is hier een kunstenaar bezig met het produceren van alleen maar acrylverf schilderijen. Over het algemeen zijn ze zwart / wit en dan met de gele tram er op. We zijn ervan gecharmeerd en kopen er één.

Het is een heerlijke dag, niet te koud, niet te warm en droog! Af en toe ook nog zon. Op een terras eten we een warme maaltijd, gegrilde carne met patat en rijst. Het smaakt goed. Het is hier gewoon om met lunchtijd warm te eten.

We nemen trammetje 28 en gaan door heel smalle straatjes en rakelings langs geparkeerde auto’s. Bij een halte stappen wel een 20-30 scholieren in, tjonge wat vol. Een paar haltes verder gaan ze er weer uit.

Volgens ons is al na een half ritje de tram op z’n eindhalte, jammer!

We lopen naar het station en nemen de trein terug naar station Belém. Maar oh jé, de trein stopt niet bij station Belém maar rijdt door naar het volgende station Algés. Hier stappen we uit en nemen de eerstvolgende trein terug. En nu maar hopen dat deze wel stopt in Belém. En ja hoor, gelukkig stopt deze wel op het goede station.

We gaan nog even wat brood kopen en zien op een kruispunt een agent het verkeer regelen. Compleet met fluit laat hij auto’s doorgaan en stoppen, wat een show geeft die agent, geweldig! Je moet dit zien, vertellen of schrijven is niet zo leuk.

Terug bij de camper zien we dat er veel campers zijn bijgekomen. Het is een rustige avond en we hebben geen kachel nodig.

Dag 147, zaterdag  25 januari 2014

Lissabon

Half bewolkt.

Omdat we Lissabon een aantal jaren geleden, tijdens een reis met de caravan, hebben bezocht, gaan we vandaag onze reis weer vervolgen. Eind dit jaar of misschien begin volgend jaar willen we weer terug naar Lissabon om andere wijken te bekijken. Het is een fantastische stad.

We rijden vandaag naar Sintra. Op de navigator hebben we de straat van de camperplek ingegeven maar kunnen het helaas niet vinden. Hans had ons nog gewaarschuwd om niet richting centrum te gaan. We zijn dan ook niet in het centrum geweest. Maar wel er heel vlak bij. Op een gegeven moment komen we in een zone dat verboden is voor auto’s zwaarder dan 3,5t, achteruit kunnen we niet meer want er staan al minstens 5 auto’s achter ons. We gaan dus een hele smalle straat in die door aan beide zijden geparkeerde auto’s, ook dat mag niet, nog smaller wordt. Maar het lukt. Heel langzaam gaan we de berg af. Af en toe stoppen kijken of het aan beide zijden gaat en dan weer heel langzaam verder.

En dan ....................... een haarspeldbocht. Oei, dat wordt steken. Gelukkig zijn er geen tegenliggers. Piet neemt de bocht ruim en hoeft daarna maar 1x achteruit te steken, dan weer vooruit en zo komen we weer op een normale brede weg terecht. Helaas heeft Antoinette van deze rit geen foto’s gemaakt. Ze zit namenlijk met haar ogen dicht en telkens roepen ooooohhhhh, oooohhhhh!

Zonder ook maar 1 schrammetje voltooien we deze rit. Antoinette wil niet voor een tweede keer Sintra in dus rijden we door richting Ericeira.

De N247 loopt langs de kust. Het is een mooie weg, jammer van de druilerige regen.

We lunchen op een modderige parkeerplaats in Torre Vedras. Tanken daar bij Intermarché, dat scheelt 13 cent per liter.

In Nazaré kijken we aan het eind van de boulevard naar de camperplekken. Er staan 3 campers. Door het weer is het er erg winderig en het regent. Niet aantrekkelijk om hier te staan.

In Batalha rijden we naar de camperplekken met het servicestation. Het lijkt of de pleken zijn opgeheven. Gaan er toch maar staan. We kunnen niet in de lengte staan, de camper staat dan met z’n neus op de rijweg, we zetten hem dus asociaal in de breedte neer.

We wandelen nog even door het dorp en werpen een blik op de abdij Santa Maria da Vitória. We hebben deze Dominicaanse abdij al een paar keer bezocht. Het is een meesterwerk van Portugese Gotiek.

Op het vernieuwde voetbalveld tegenover de camperplek worden wedstrijden gespeeld. Tegen 23 uur wordt het rustiger.

Dag 148, zondag  26 januari 2014

Batalha

Bewolkt

Het was een heerlijke nacht, geen lawaai of blaffende honden en heerlijk geslapen. Vandaag rijden we naar Coimbra. Via de IC2 komen we door allerlei dorpjes. We vinden dit plezierig rijden. Geen gejaag op de snelweg en je ziet veel meer van de omgeving.

Om kwart voor twaalf rijden we de camperplek in Coimbra op. Er staan al een paar campers. Op deze camperplek hebben we 2 jaar geleden oud en nieuw gevierd.

Als de camper staat trekken we onze jassen aan, het miezert, en gaan over de loopbrug naar het centrum. We zoeken het restaurantje waar we 2 jaar geleden heerlijk hebben gegeten. Als we het eindelijk vinden is het gesloten. Een paar huizen verder is ook een restaurantje in dezelfde stijl. We gaan daar naar binnen om wat te eten. Bij het eten bestellen we een halve liter Vinho Tinto, volgens de kaart voor de prijs van €1,00. Een liter kost dan €1,75. Het eten smaakt goed en als we afrekenen moeten we alleen het eten betalen, €15,50, de wijn zit bij het menu in. We begrijpen niet hoe dat hier zo goedkoop kan! En nog lekker ook!

Als we buiten komen is het harder gaan miezeren. We willen nog even door Coimbra lopen maar dat is met die nattigheid geen doen. We lopen naar de camper en kopen onderweg nog 2 supernata’s en 2 in filodeeg verpakte aman-delspijs lekkernijen.

Later eten we de nata’s en filodeeglekkernijen met tussenposes van anderhalf uur op. We zitten er bomvol van. Het avondmaal slaan we over.

De miezer gaat over in zacht regenen. We doen de rolgordijnen dicht en genieten van een rustige avond. Ondanks alle nattigheid toch een fijne dag.

Misschien brengt de volgende week meer zon!