dag 14, maandag 17 juni

Arvidsjaur

Het is bewolkt en droog. Vannacht zijn we toch weer gepest door een mug.

Gisteravond scheen om 23:00 uur de zon nog. Dat is voor ons een rare gewaarwording. Het blijft ook ‘s nachts licht.

De ochtend regelen we wat zaken in Nederland en na de lunch doen we nog wat boodschappen.

Om 14:00 uur vertrekken we naar Piteå. Hier is ook, voor je bv. Finland in gaat,  het laatste LPG-station in Zweden.

Via wegnummers 95 en 373 rijden we, links afslaand, 11 km. over een onverharde weg naar Gråträsk. We bezoeken hier een mooi eenvoudig houten kerkje. Het is een replica van de kerk uit 1602. Dit dorp is een oude nederzetting en kreeg als een der eerste dorpjes in Lappland dit kerkje, een primitief bedehuis.

Gråträsk ligt aan een meer met dezelfde naam en wordt door de bergen ingesloten. Ook hier zijn veel muggen. We komen met moeite de camper weer in zonder de muggen als passagiers mee te nemen. De muggenplaag is in Zweden nu erger dan in voorgaande jaren. Dit komt omdat de meimaand zo heet was. Antoinette spreekt een dame uit het dorp die zegt dat de muggen na midsummer verdwenen zijn.

Na eerst weer een stuk over een onverharde weg rijden we weer op de 373 richting Piteå. In Piteå en omgeving zijn geen camperplaatsen bekend. We nemen direct de 1e camping rechts bij binnenkomst: Camping Västra Kajes, Camping + Gästhamn. Na het eten gaan we douchen.

Piteå ligt op een schiereiland rondom in het water van de Botnische Golf. Het heeft een landklimaat, dus warme zomers! Dit gedeelte van Zweden heeft de meeste zon uren. We hopen het!

Dag 15, dinsdag 18 juni

Piteå

De dag begint half bewolkt, af en toe zon en veel wind.

Om 10 uur lopen we naar het centrum. Het is vrij modern met een oude buitenwijk.

Op een plein voert een groep meisjes (studenten?) net een paar dansen uit. Ze doen het goed. Drie ouderen mannen, met rollator, zitten op een bankje met plezier er naar te kijken. Ook ligt er een hoed op straat. Een oude man gaat met die hoed rond en de mannen met rollator doen alle drie een duit in het zakje, sorry hoed. Het is een tegemoetkoming in de kosten van de dansgroep.

Als de dansgroep klaar is gaat er een band spelen. wij lopen dan de hoofdstraat in om het een en ander te bekijken. Aan dit eind van de hoofdstraat is een piepklein parkje waar een grote pot water giet in een kopje. Het lijkt net of het warm water is.

We lopen de hoofdstraat weer terug en komen dan in het oude gedeelte. Hier staat in oude stijl nog het stadhuis en een museum. Een oude telefooncel mag ook niet ontbreken. We lopen door naar de haven, nou ja haven, er liggen alleen kleine kruisers. Grote schepen hebben we nog niet gezien. Toch heeft dit water verbinding met de Botnische Golf.

Langs de haven loopt een park waar diverse kunstwerken staan. Hier vandaan lopen we weer het oude gedeelte van de stad in en komen bij een houten kerk uit 1686.

We kunnen de kerk alleen aan de buitenkant bezichtigen want binnen is een dienst gaande. De kerk + klokkenstoel zijn van na de stadsbrand in 1666.

In de straten vinden we wel talrijke oude houten gevels.

We halen boodschappen en lopen dan naar de camping die vlak bij is. Tegen de avond steken we de Cobb aan en roosteren lekker ons eten.

is een prachtige zonnige avond maar te koud om buiten te zitten. Sommige kampeerders uit Noorwegen liggen buiten in hun ligstoel onder een deken te zonnen.

Telefonisch en via de digitale snelweg heeft Piet veel felicitaties ontvangen. Hartelijk dank daarvoor.

Dag 16, woensdag 19 juni

Piteå

In de camper is het al een beetje warm. Als we de luiken open doen zien we een stralende zon. We laden en lossen de tanken en nemen afscheid van camping-beheerder Tomas.

Het laatste LPG station in Zweden richting Noordkaap is in Piteå. Omdat we niet aan een stroompaal ingeplugd hebben gezeten moest de koelkast elke nacht op gas draaien. Ook het dagelijkse koken gebruikt gas. Tot aan Narvik in Noorwegen zijn er geen lpg-stations. Dus tanken in Piteå.

De gasaansluiting van de pomp is stuk. De pompeigenaar helpt met zijn zoon om onze lpg tank vol te tanken. Wonder boven wonder gaat er maar 6,6 ltr. in.

Ten noorden van Piteå ligt Öjebyn. De stenen kerk is uit de 15ᵉ eeuw. Hier staan honderden houten huisjes van de Kyrkstad. De meeste zijn één kamer woningen.

Door een dame worden we uitgenodigd haar huisje van binnen te bekijken. Ze stelt zich voor als Elisabeth, maar iedereen noemt haar Bettan. Ze vertelt hoe het gekomen is dat ze deze woning huurt. Het is een enthousiaste vrouw die graag wil vertellen. Ze maakt wijn van paardebloemen met citroen. Dit moet een jaar intrekken, daarna filteren en dan heb je een gelige wijn. Het ruikt echt lekker maar we bedanken om de wijn te proeven.

We wisselen email-adressen uit en beloven de foto’s, die we gemaakt hebben, te mailen.

We rijden naar Luleå en kunnen de opgegeven camperplek niet vinden. Als we dan eindelijk de goede parkeerplaats vinden, blijkt onze camper veel te lang. Ha ha.

In Luleä zijn wegen opgebroken en het is daardoor ondoenlijk om naar de haven te rijden.

Richting Gammelstad gaat het beter. Als we daar aankomen, komen alle herinneringen van 5 jaar geleden weer boven. Ook dit is een kerkdorp met 408 kleine rode huizen. Sinds 1996 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.

Luisteren naar kindergezang in de kerk en steken daar een kaarsje op voor Ria.

Op een parkeerplaats naast een winkel met kunstvoorwerpen en souveniers uit Lapland zetten we de camper neer. In de winkel vragen we of we daar komende nacht mogen overnachten. Dit is geen probleem.

Om 16:00 uur staan we alleen, om 18:30 uur staan er 8 campers en om 21:30 uur staan er 11 campers. En allemaal heerlijk rustig.

Dag 17, donderdag 20 juni

Gammelstad

Vandaag naar Haparanda, de laatste stad van Zweden aan de Botnische Golf. Het is bewolkt en de zon heeft veel moeite om er doorheen te komen.

De route via de E4 is mooi. Er zijn velden met fluitenkruid, boterbloemen en zuring. Ook zien we veel wit veenpluis (moerasbloemen).

In Kalix doen we boodschappen. Daarna rijden we naar Haparanda Hamn Nikkala. Het lijkt wel het einde van de wereld. Het is een leuk haventje met kleine en iets groteren vissersboten. De kleine kruisers zijn ook weer van de partij.

We keren de camper en rijden naar Haparanda. Waar we eerst diesel tanken. We staan aan de oever van een rivier, die de natuurlijke grens vormt tussen Zweden en Finland. De naam van de rivier in het Zweeds is: Torneälven en de naam in het Fins is: Tornionjoki. Deze rivier vormt over een lengte van 200 km. de grens tussen Zweden en Finland. Vanaf onze plek kunnen we aan de overkant van de rivier Finland zien. Rechts een kerktoren, enigszins verscholen in de bossen. En voor ons alleen de bossen.

Na de lunch begint het te regenen. Gisteren hadden we een zwakke internetver-binding, dus hebben we nu de gelegenheid om de site te uploaden.

Na verloop van tijd lopen we naar een winkelcentrum in Finland. De naam van het winkelcentrum is Rajalla/På Gränsen, wat letterlijk betekent: op de grens. We verbazen ons over de mega grote winkels. Aan de overkant van de weg zien we een vestiging van IKEA. De meest noordelijk gelegen IKEA van de wereld. We gaan er niet naar binnen. We hebben n.l. in de camper geen ruimte meer voor een “Billy” kast. In het winkelcentrum kopen we een wegenkaart van Finland en een simcard voor Finland. Deze simcard wordt gebruikt om in het hele land verbinding te hebben  met het internet. In Zweden hebben we daar ook gebruik van gemaakt. Alleen in dun bevolkte gebieden is het signaal soms zwak en is er geen verbinding.

In het winkelcentrum kunnen we weer betalen met Euro’s. Heel vreemd als je al 3 weken aan Zweedse kronen bent gewend. De taal van de Finnen vinden we erg moeilijk.

Vlakbij het nieuwe winkelcentrum staat een houten orthodoxe kerk nabij het douanekantoor. Rond de kerk staat een laag houten het en zwiepende berken-bomen. Opvallend zijn de oosterse uienkoepels en dakkruisen. De bouw was een opdracht van tsaar Alexander I en de huidige kerk dateert uit 1884.

Als we terug naar de camper lopen begint het steeds harder te regenen. Drijfnat stappen we de camper binnen. Drogen ons en Antoinette maakt het eten klaar.

De avond is somber voor wat het weer betreft. Regen, regen en nog eens regen. Rond 22:00 uur houdt de regen op en gaat het miezeren. En wij, wij lezen en computeren want buiten zitten is er echt niet bij.

Op de plek waar we nu staan gebeurt hetzelfde als gisteravond. Wij staan hier al uren als enige camper. Tegen het slapen gaan staan we hier met 4 campers. Het klopt dus wel: als er 1 schaap over de dam is ...................

Dag 18, vrijdag 21 juni

Haparanda

De stroming in de rivier waar we aan staan is veel minder dan gisteren. Het is bewolkt maar droog.

Voordat we Zweden uitgaan halen we nog een aantal boodschappen om de laatste Zweedse kronen in te leveren. Je kan in deze grensplaats zowel met Zweedse kronen betalen als met Euro’s. Dat maakt het wel makkelijk.

Om kwart voor elf rijden we Finland binnen via de snelweg E8/29. Het is Midsummerday, de langste dag en helemaal bewolkt. Het is in Finland ook een uur later.

Bij Kallinkangas verruilen we de E8/29 voor de E4 en rijden richting Rovaniemi. Vlak voor Rovaniemi zien we aan de linkerkant van de weg, in een zijstraat, een LIDL. We rijden er een maar komen tot de conclusie dat hij al vanaf 12:00 uur gesloten is. Het is nu 14:00 uur.

We rijden Rovaniemi in en zien in het centrum dat alle winkels gesloten zijn. Het is Midsummerday en dat is in noord Europa een feestdag.

We zoeken een algemene camperplek maar kunnen deze niet vinden. We besluiten om naar camping Ounaskoski aan de rivier de Kemijoki te gaan. Daar aangekomen zoeken we een mooie plaats aan de rivier. Recht zien we de Jätkänkynttilä sifta. Een kabelbrug uit 1989. De Jätkänkynttilä sifta is de Finse naam voor deze brug. In het Engels heet deze brug Lumberjack’s Candle Bridge. In het Fins en in het Engels is deze brug een eerbetoon aan de vele houthakkers die hier op hun boomstamvlotten de rivier afvoeren. De naam Candle slaat op de toppen van de twee pilaren van de brug. Deze zijn verlicht en lijken net kaarsen.

De camping is een echte doorgaanscamping voor reizigers die naar- en van de Noordkaap gaan of komen. Het is ook een internationale camping. We zien caravans en campers uit o.a. Zweden, Noorwegen, Duitsland, Polen, Zwitserland, Tsjechië,  Frankrijk, Italië, Nederland en natuurlijk Finland. Ook staat er een caravan uit Rusland.

Rovaniemi is de hoofdstad van Fins Lapland en de woonplaats van de kerstman.

Antoinette heeft altijd gezegd: “Als ik in Finland ben wil ik naar de sauna”. Ze bespreekt, bij de receptie, de sauna voor een uur. Dit kan pas om 23:00 uur. Ze heeft de sauna dan helemaal voor zich alleen. Piet gaat niet mee. Op de rivier vaart een saunaboot (vlot) heen en weer. Die kan je ook bespreken, maar Antoinette geeft de voorkeur aan de campingsauna.

Als Antoinette om kwart voor twaalf de camper weer instapt, hebben we nog tijd om naar het aansteken van het Midsummernight vuur te gaan. Dit vuur wordt aangestoken op het veld naast de camping.

Om precies twaalf uur steken ze het vuur aan maar helaas het hout wil bijna geen vlam vatten. Een mager vuurtje is al wat de honderden mensen zien. Soms laait het wat op maar dan zakt het ook weer snel af. Veel mensen zie je al weg lopen en wij gaan ook weer naar de camper.

Het is nog helemaal licht. Diverse camping gasten zitten nog buiten, wel met een jas aan. Het mooie aan deze avond is dat je de zonnegloed blijft zien.

Dag 19, zaterdag 22

Rovaniemi

Na het ontbijt lopen we het centrum in. Dit is zo’n 15 minuten lopen vanaf de camping. Ook vandaag zijn in verband met de Midzomerfeesten de winkels gesloten. Dat is een strop. We willen graag naar de messen fabriek van Martiini. Als we er aankomen is ook deze fabriek/winkel gesloten. Martiini is een speciale messenleverancier van de Samen en een winkel van allerlei Samen gebruiks-voorwerpen.

Nu alle winkels dicht zijn nemen we het volgende punt op ons lijstje wat we vandaag willen bezoeken. We gaan naar Arktikum. Het is een museum over de Laplandse cultuur.

Het grote overwelfde atrium rijst als een onderzeeër op uit de grond. Er zijn expositieruimtes over hoe de Sámi leven en leefden. En alles zo natuurlijk echt nagemaakt. Het is een belevenis om te bekijken.

In het atrium, dat uit een boven- en benedenverdieping bestaat hangen foto’s van de Samen en hoe ze leven. Er is een foto van een vijftigtal rendieren die een houten omheining worden binnen gejaagd en daardoor rondjes gaan lopen. Als een spiraal wordt de ronde steeds groter en gaan de rendieren steeds sneller lopen. Je ziet dat door onscherpte op de foto. Een expositieruimte geeft in beeld het leven van de Sámi weer. Alles zo levensecht. Er liggen zalmen in een ton die op echte zalmen lijken. Ook een zalm in een boot lijkt levensecht. Er zijn in die ruimte ook opgezette rendieren, een eland, een beer en een hond. Die hond zou je zo willen aaien. Maquettes van dorpen enz, enz. Helaas mag er niet gefotografeerd of gefilmd worden. Twee hele grote maquettes zijn van de stad Rovaniemi. Één van voor het bombardement door de Duitsers en één van na het bombardement. Op de maquette van na het bombardement is de brug gebombardeerd die wij vanuit de camper aan de linker kant zien.

De Duitsers moesten in 1944 zich gedwongen terugtrekken en hebben alle huizen in Rovaniemi plat gebrand. Dit is op beide grote maquettes duidelijk te zien.

Om half één begint de film over het noorderlicht. Het is een foto/dia voorstelling die zijn weerga niet kent. Zoveel mooie kleuren, fantastisch. Alle 4 jaargetijden geven de verschillende kleuren aan waarbij de winter toch de boventoon voert. Men laat een winters bos zien en aan de horizon zie je door de bomen heen de zon langzaam opkomen. Zo is er ook een fragment met de maan.

Het is verboden te fotograferen en te filmen. En toch zijn er mensen die het niet kunnen laten om in die donkere filmzaal foto’s met flits te maken.

We hebben op een matras gelegen om zo naar de hemel te kijken en al het mooie van het noorderlicht te zien.

We hebben nog zoveel meer gezien. Te veel om op te noemen. Het was een hele fascinerende middag. In tijden niet zo’n mooi en goed verzorgde museum bezocht.

Als we naar de camping lopen gaat het steeds harder waaien. Op een gegeven moment lijkt het wel windkracht 5 of 6. De rest van de dag brengen we door in de camper. Buiten is het niet aangenaam. Temperatuur is wel goed, 23ᴼ C.

Tegen 23:00 uur begint het zacht te regenen. Geeft niet want wij zitten nog vol van het Arktikum museum.

Dag 20, zondag 23 juni

Rovaniemi

Met een lucht vol wolken legen we de tanken van de camper. Lopen daarna naar de receptie om af te rekenen. Dat valt erg tegen. In plaats van € 13,00 per nacht moeten we nu € 26,00 per nacht betalen. Een flinke tegenvaller.

We rijden eerst weer naar de dichtstbijzijnde Lidl om brood te halen, want ons brood is op. Normaal op zondag van 10:00 uur tot 17:00 uur open. Vandaag gesloten. Nog steeds i.v.m. het Midsummerfeest.

We rijden nu naar de winkel van de messenfabriek van Martiini. Deze is wel open en we vergapen ons aan de nog steeds door Sámi gebruikte messen. We kopen er 1 en zijn dolblij met zo’n mooi gevormd Samenmes in een leren etui. Hij is wel vlijm-scherp.

Vanaf de messenwinkel volgen we onze route via de E75/4 naar Sodankylä. We weten dat aan deze weg het het park van Santa Claus ligt en de poolcirkel.

Bij het park aangekomen zien we dat het dicht is. Het is dagelijks geopend van maandag tot en met zaterdag van 10 tot 17:00 uur.

Door naar de artic circle. Je weet niet wat je daar allemaal ziet. Tientallen souvenierwinkels en even zoveel restaurants cq snackbars. De parkeerplaatsen staan vol met personenauto’s, reisbussen en campers.

Tussen de souvenierwinkels en restaurants zie je dan opeens een dikke witte streep lopen met de coördinaten en benaming artic circle. Er worden veel foto’s van gemaakt en wij maken ook foto’s. De kerstman heeft hier zijn domicilie. Maar ja, het is vandaag zondag en die man wil ook wel eens een vrije dag.

We rijden weer op de E75/4 en vinden het een saaie weg. Plots zien we in de verte een eland oversteken. Als we op die plek aankomen is de eland al een eind het bos in en zien we niets meer van hem.

Om 16:00 uur rijden we Sodankylä binnen. Eerst naar de supermarkt want we willen nog brood voor morgenochtend. Dan opzoek naar een overnachtingsplek. Je mag in Finland, net als in Zweden, vrij parkeren (overnachten). Wij hebben nog geen plek kunnen vinden en vinden die nu ook niet.

We belanden weer op een camping. Camping Nilimella is niet de modernste camping. Het toilet- en douchegebouw is niet meer van deze tijd. In het midden van het grasveld staat een tippi. In het midden van de tippi is een stenen vuurhaard gemaakt. Elke campinggast kan hier barbecuen, wij grillen ook ons avondeten hier. Wij staan er ± 10 meter vandaan.

In de loop van de avond komen steeds meer campers en tenteigenaren het veld op.

Het wordt zelfs lichter buiten en om half negen laat de zon zich even zien. En als je dan die zon ziet, is je dag toch ook weer goed.