dag 7, maandag 10 juni

Nykro

De dag begint met de zon hoog aan de hemel. Met het trage internet dat we hebben zoeken we , op de App van de NKC, een camperplek voor de komende nacht. Het wordt Nyhammar zo’n 125 km. noordelijker. De navigator stuurt ons weer via wegnummer 26 naar ons einddoel van deze dag. Als we Filipstad binnen rijden zoeken we eerst een parkeerplaats om nog wat eten in te slaan. Er zijn parkeerplaatsen genoeg. Wij zoeken er een uit bij een Coöp supermarkt.

Als we de boodschappen weer in de camper hebben lopen we even de stad in. Er is een klein haventje. De kerk staat vlakbij dat haventje. Ook zijn er diverse kleine parken met hun idyllische plekken. Een paar standbeelden trekken de aandacht. Onder andere Nils Ferlin. Hij leefde van 1898-1961. Was artiest en dichter en schreef diverse revue-songs. Zijn eerste dichtbundel was “Songs of a Zombie” uit 1930. Hij werd hiermee de populairste dichter van Zweden.

Het tweede beeld is van Gunde Johansson. Deze folkloren zanger begeleidde zichzelf op de gitaar. De gegevens van beide beelden staan op een zuil naast het beeld. De meeste gegevens van Gunde Johansson zijn door vandalen vernield.

We lopen verder door de stad en via de hoofdstraat lopen we weer terug naar de camper en zetten de reis voort.

Na ± 40 km. zien we een verkeersbord met daarop een zwemmer in het water. Dit geeft aan dat er een strand is en dat je er kunt zwemmen. We slaan rechts de weg in en rijden naar het strand. Als we daar aankomen zien we dat we er vijf jaar geleden ook geluncht hebben. Dat is toeval.

Na de lunch door naar Nyhammar. Als we ergens linksaf slaan komen we op wegnummer 66, oftewel Route 66! In Nyhammar kunnen we de aangegeven plek niet vinden. We kijken nog even op de NKC app en zien dat de camperplek 11 km. voorbij Nyhammar is.

Het is een plek in het bos voor alle kampeerders. Dus ook voor caravans en tenten. Deze laatste categorie was niet aanwezig. Er is veel maar ook wel primitief. Water moet met een handpomp omhoog gepompt worden. De smaak van het water is goed. De toiletten zijn schoon maar aardedonker. Een lichtje mee, in welke vorm dan ook, kan geen kwaad. Er is een bbq-rooster en met hout. De camperplek is dus van alle gemakken voorzien. De omgeving is een echt merengebied waar ook gevist kan worden (viskaart nodig).

We zetten de camper op de levels en maken een praatje met een Nederlands echtpaar. Daarna zetten we de stoelen en tafel buiten en gaan heerlijk genieten van het zonnetje.

Ook in Zweden kun je leven als God in ..............

Dag 8, dinsdag 11 juni

Nyhammar

Het was een rustige nacht. We sliepen zelfs drie kwartier langer dan normaal.  We staan maar 50 meter van de weg en hebben er geen hinder van ondervonden.

Je moet wel oppassen in het bos voor muggen. Piet is al door één mug aangevallen.

Na een droge dag gisteren kregen we gisteravond nog een paar spatjes regen.

Vandaag ziet het er weer mooi uit. Een stralende blauwe lucht met later op de dag wolkenvelden.

De ochtend gebruiken we om te lezen en te puzzelen en een klein beetje bruin worden.

Na de lunch gaan we 2 uur wandelen. De Nederlandse mensen vertelden gisteren dat het een mooie omgeving is. Als je het pad, dat langs de camperplek loopt, volgt zie je de mooiste meren etc. etc. Na een uur lopen hebben we niets bijzonders gezien en zijn maar weer terug gegaan. Ook dat was weer een uur lopen. Ha ha.

Een Duitse meneer die met zijn camper tegenover ons staat, vertelde dat je beter naar de alternatieve Noordkaap kunt gaan. Via wegnummer 98 naar Gamvik. Het is even noordelijk als de echte Noordkaap maar minder toeristisch en vele malen goedkoper. Er is een winkel en een overnachting kost niets. Om bij de vuurtoren te komen moet je een half uur lopen. Het is er even mooi dan bij de echte kaap. De echte Noordkaap kost tegenwoordig meer dan € 50,00 voor een overnachting met camper en de tunnel naar de Noordkaap kost ook nog eens € 50,00. Toch gauw € 100,00 uitgespaard volgens de Duitse meneer.

Voor het avondeten gaan we deze reis voor het eerst bbq-en. We hebben een weggooi bbq gekocht en de sparerib’s smaken heerlijk.

De avond is fris. Binnen lezen we en werken de website bij.

Dag 9, woensdag 12 juni

Nyhammar

We staan met de camper naar het noorden gericht. Een paar bomenrijen en bossages houden de warmte van de zon tegen. Het is daarom fris in de camper. Toch is het bijna een wolkeloze hemel.

We vullen heel primitief de watertank met de handbediende waterpomp. Het water is helder en heerlijk. We legen de andere tanken en vervolgen route 66.

In Rättvik stoppen we bij het station. We kijken of we verbinding kunnen krijgen. In een mum van tijd hebben we volop internet. Het uploaden van de site en het ophalen van de mails is in no-time gebeurd. De Mifi doet het geweldig.

Nadat alles is geup- en gedownload gaan we lunchen. Na de lunch gaan we weer verder.

Voorbij Örsö komen we in het gebied van de beren, het natuurreservaat Koppängen. In Sveg staat midden in het dorp de grootste houten beer ter wereld  als zinnebeeld voor de vele beren die in dit gebied leven. De houten beer is opgebouwd uit duizenden 60 cm. lange planken. Hij is 13 mtr. hoog, 5,6 mtr. breed en 12,6 mtr. lang. Hij weegt 80 ton.

We rijden door naar Älvros om te overnachten op een natuurplek aan het water. De kosten zijn SEK 40 die je in een envelop in een brievenbus moet doen. Zelfs de envelop wordt er bijgeleverd. Toiletten en een vuurplaats ontbreken niet. De winkel in het dorp is al een hele tijd gesloten. Het ziet er erg leeg uit binnen.

We bezoeken de mooiste kerk van Härjedalen Gamla Kyrka uit 16e eeuw. In 1638 werd de kerk naar deze plek verhuisd. In de zomermaanden worden er weer diensten gehouden.

De interieurschilderingen en de houten klokkenstoel zijn uit de 18e eeuw.

Aan de overkant van de kerk is de hembyggelgärd. Dit is een uniek boerenhuis, gebouwd in een vierkant.

Hier in Ävros ontvangen we internet en zien een aantal reactie op de site. Leuk.

Dag 10, donderdag 13 juni

Älvros

Het regent en de lucht is asgrijs. Volgens ons komt er geen verbetering in deze weersituatie.

We rijden richting Östersund. In Ytterhogdal stoppen we om diesel te tanken. Dat geeft even problemen. Met een buitenlandse pinpas kan men niet meer dan voor SEK 395,00 tanken. Drie keer hebben we de pinpas in de automaat moeten stoppen voor dat de tank vol was.

Verderop in dezelfde plaats bij de ICA boodschappen gedaan. Daarna door naar Östersund.

In Svenstavik stoppen we bij een Dollar-store en verbazen ons wat er allemaal te koop is. Het lijkt veel op de Engelse Poundshop. Op de parkeerplaats van deze Dollar-store lunchen we. Het regent nog steeds.

De reis is naar de kerkruine voorbij Östersund. Een juiste benadering is er via de navigator nog niet te vinden. We volgen de weg en denken dat we verkeerd rijden. Keren om en raken helemaal de weg kwijt doordat er flink aan de weg wordt gewerkt. Er zijn daardoor omleidingen. Uiteindelijk rijden we net als bij Oude Pekela 50 km. om.

We gaan terug naar het punt waar we dachten verkeerd te zitten en rijden 7 km. verder. En daar is de plek waar we vijf jaar geleden met heel veel plezier 2 nachten hebben gestaan. Kampvuur hebben gemaakt en gebarbecued.

Er staat al een camper van een Frans echtpaar. We rijden de plek op en parkeren de camper langs het meer. Het is geen officiële camperplek maar je staat er mooi. zeker als het mooi weer is. En nu, nu regent het nog steeds.

Dag 11, vrijdag 14 juni

Östersund Sunne Hamn

Het is droog maar bewolkt. Ander weer dag gisteren. Het Franse echtpaar is al weg met de camper. We hebben er niets van gehoord.

Na een korte fotosessie van de kerkruine vertrekken we om 11.00 uur. Als we weer op de E45 zien we borden die waarschuwen voor sneeuwscooters. Gelukkig ligt er geen sneeuw.

In Häggenäs een aantal boodschappen gehaald. In de omgeving van Haxäs zie we een kudde schapen. Deze hebben we nog niet eerder gezien in Zweden. We lunchen in Hoting. Om 14.40 uur rijden we Lappland binnen bij Dorotea Kommun.

Volgen nog een uurtje wegnummer 92, waar we een gigantische stortbui op ons dak krijgen, en stoppen bij Borgsjö aan het meer. Het is tevens een leuke overnachtingsplek.

Er staat een waterpomp, helaas droog, en er is een mogelijkheid om een kampvuur te maken. Ook staan er twee droogtoiletten.

Het is weer een heel leuk plekje alleen het wemelt er van de muggen. Voor je het weet heb je zo een tiental muggen aan je lijf (kleding) zitten. Gelukkig hebben we Djungelolja.

Vanaf 18.00 uur regent het regelmatig. Aan de overzijde van het meer zien we veel vakantiehuisjes met een eigen grasveld en steiger.

Ondanks de regen blijft het licht. We merken dat we al behoorlijk noordelijk zitten.

Dag 12, zaterdag 15 juni

Borgsjö

Na het legen van de tanken vervolgen we weer wegnummer 92 richting Umeä. We rijden langs Fredrika waar een Boedha tempel is. We zien bossen en nog eens bossen.

Even voorbij Vännäsby tanken we. Er is hier een limit van SEK 490,00. Nu 2x tanken voordat de tank vol is.

In een buitenwijk van Umeå bij een grote ICA-kwantum weer een heerlijke salade gehaald. Als we later dichterbij Umeå komen verlaten we wegnummer 92 en gaan de E4 op richting het noorden. In Bygdeå stoppen we om kennissen te bezoeken. Ze zijn helaas niet thuis. Dan door naar de Slattbacken aan de Botnische Golf. Zij hebben hier een zomerhuis. Hier is Gerhard aanwezig met zijn oudste zoon en gezin.

Karin is nog aan het werk.

We gaan na anderhalf uur weer naar de camper en komen onderweg Karin tegen. Zij vindt dat we een paar dagen moeten blijven maar wij moeten verder gaan om op tijd bij de Noordkaap te zijn.

Op de E4 stoppen we op een parkeerplaats om een juiste route te bepalen. Als de telefoon gaat, krijgt Piet het bericht dat zijn nicht is overleden. Piet is de enige van de familie die nog contact met haar heeft. We zijn er stil van. Piet moet nu alles telefonisch regelen.

We rijden naar Skellefteå om daar een plek voor de nacht te vinden. Die vinden we, hoe cynisch dat ook klinkt, achter een kerkhof. Na het eten lopen we rond de kerk. Het is een kruiskerk uit 1799 in neoklassieke stijl.

Als we de straat verder volgen komen we in Bonnstan, de kyrkstad uit 1835 met ongeveer 150 houten huizen die alleen tijdens de kerkelijke hoogtijdagen werden bewoond. Nu worden een aantal woningen bewoond door studenten.

We lopen langs de Victoriabro (rivier) weer terug.

Natuurlijk worden we aangevallen door muggen. Jammer hoor, want verder is het heerlijk buiten.

We krijgen nog 2 flinke buien en van af ± half tien begint de zon te schijnen en is het droog.

Dag 13, zondag 16 juni

Skellefteå

Wanneer we de luiken openen zien we op van die lagen ligstoelen 2 personen liggen zonnen. Het is nog voor negen uur. We denken dat het 2 meisjes zijn. Erg goed is dat niet te zien. Het gras is nog nat dus die 2 zonnestoelen zijn een prima idee om droog te blijven.

We staan aan een meer. Er wordt hier veel aan sport gedaan zo rond dat meer. Twee snelwandelende ouders. Een met kinderwagen en de ander met wandelwagen.

Een man van ruim 70 jaar die ook aan snelwandelen doet en af en toe een sprintje maakt. Veel mensen, jong en oud, die trimmen. Een groep van ± 12 Zweedse mannen die hard lopen en op twee grasveldjes hun rek en strek oefeningen doen.

We blijven een week langer in Zweden dan de bedoeling is. Dit in verband met afhandeling van zaken. We hebben hier in Zweden een goede internetverbinding en zo kunnen we alles via emails e.d. regelen.

Via wegnummer 95 gaan we nu naar Arvidsjaur. Een stad in Lappland. Rond 10:00 uur vertrekken we. Als we van onze plek weg rijden komen we langs de zonaanbidders. We zien nu dat het 2 jongens zijn. Nog een beetje wit dus wat kleur kan geen kwaad.

De 95 is erg rustig. Met een snelheid van gemiddeld 90 km. per uur zoeven we over de weg. Het gaat heerlijk. Tussen Abborträsk en Arvidsjaur moeten we plotseling afremmen want er lopen een aantal rendieren op de weg. Antoinette maakt wat foto’s.

De kinderen bellen voor vaderdag. Het is fijn hun stemmen weer te horen.

In Arvidsjaur stoppen we op een parkeerplaats van een bedrijf om daar te lunchen. We rijden verder Arvidsjaur in en zoeken een plekje voor de nacht. Zetten de camper bij het Turistburo en wandelen de stad in.

We lopen naar de mooie roze kerk, die gesloten is, en lopen daarna naar Lappen Staden. In een omheining staan een 70-tal houten kåtor en härbren (voorraadschuren) daterend uit de 18e eeuw. Nog altijd gebruiken de Bossamen van deze steek de karakteristieke raamloze houten huisjes als onderkomen met kerkelijke en andere hoogtijdagen.

In de omgeving kijken we nog even rond bij een meertje voor een plek voor de nacht. Het is intussen weer behoorlijk gaan regenen en de muggen + knotjes zijn niet van ons af te slaan.

We parkeren de camper voor de nacht op een parkeerplaats vlak bij het politiebureau. De zon schijnt om half tien nog volop. We moeten wel binnen blijven, helaas, anders zijn we voer voor de insecten!