Dag 28, maandag 1 juli 2013

Hammerfest

Het was een heerlijke rustige nacht. Al een paar dagen weinig of geen muggen. Het is bewolkt maarrrrrr droog.

Vroeger op de lagere school moesten we veel weten van Hammerfest. De walvisvaarder Willem Barentsz had er zijn thuishaven. Daarbuiten was Hammerfest een belangrijke zeehaven voor Noorwegen. Van de walvisvaart konden we niets meer terug vinden. Toch is het leuk om dat wat je 55 jaar geleden geleerd hebt nu in levende lijve kunt aanschouwen. Hammerfest is de noordelijkste stad ter wereld compleet met stadsrechten. En dat met maar 9500 inwoners.

Om half tien gaan we richting Alta. Eerst natuurlijk weer terug naar Skáidi.  Regelmatig zien we groepen grazende rendieren. Ook schapen met hun lammetjes grazen langs de weg. In het begin van de middag hebben de schapen het warm en houden een Noorse siësta door heerlijk tegen de vangrail te gaan liggen.

Na de eerste tunnel houden we een sanitaire stop. Op deze parkeerplaats ontmoeten we het Spaanse echtpaar dat voor ons op de Noordkaap stond. Er worden wat Go Pro wetenswaardigheden uitgewisseld en een ieder gaat weer zijns weegs.

Bij Kvalsund is een zeer lage bewolking wat de rit over de hangbrug zeer speciaal maakt. Bij Skáida de E6 weer op naar Alta.

We rijden over hoogvlaktes: de Sennalandet, 661 mtr. hoog. De toendra’s van Finnmark. Het landschap is zeer variërend. Zo rijd je door een kale vlakte, dan weer langs dwergberken en heideplanten. De Noorse benaming hiervoor is Vidda. Door de dalen stromen ondiepe verraderlijke riviertjes. De muggenplaag kan hier heel heftig zijn.

We stoppen in Alta voor de lunch en boodschappen. Als we verder de E6 oprijden zien we aan de kant een aantal huisjes staan waar Samen hun artikelen verkopen.

Antoinette heeft een ontmoeting met een rendierfarmer. ‘s Zomers verkoopt hij souvenirs van eigen rendieren en ‘s winters is hij farmer in Karasjok. De vraag hoeveel rendieren hij heeft, kon hij niet beantwoorden. Wel dat ze in het wild lopen vlakbij Kåfjord.

In Talvik stoppen we even en genieten van het mooie uitzicht. Later besluiten we hier te blijven en zetten de camper bij het haventje met z’n neus richting fjorden.

En zie: we hebben een fantastisch uitzicht op de Alta fjorden en zien daar 2 dwergvinvissen zwemmen.

Dag 29, dinsdag 2 juli 2013

Talvik

Er is zon en het is licht bewolkt. Tijdens het ontbijt komt er een rendier met een mooi groot gewei langs onze camper lopen. Antoinette meteen naar buiten om foto’s te nemen. Even later loopt het rendier naar het benzine/sanistation. Daar zijn net een aantal Belgische motorrijders aangekomen. Bij het zien van het rendier raken de motorrijders bijna in extase en gaan het dier ook fotograferen.

Rond elf uur vertrekken we. Waar we heengaan weten we nog niet. De navigator geven we de route in naar Tromsø. We gaan daar niet heen want dat is nog 366 km. Te veel voor ons om in 1 dag te rijden. We willen wel genieten.

Op de E6 langs het Altafjord stoppen we om 4 dwergvinvissen te spotten. Je ziet in feite alleen maar het puntje van hun vin maar diverse mensen stoppen er voor.

We komen door diverse kleine gehuchtjes, o.a. Ignestoften, en Langfjordbotn. De luchten worden steeds donkerder. We zien nu ook meer sneeuw en waterstroompjes langs het Altafjord.

De weg buigt naar links en we gaan het fjord verlaten. We komen nu door een bergachtig gebied. Ook hier weer diverse storengs. We hebben inmiddels gelezen dat storeng een gehuchtje is. De passerende gehuchtjes zijn: Alteidet, Jøkelfjordnen Burfjord. In de berm zien we bloeiende planten en bosgedeelten met moerassen en veenpluis.

In Badderen stoppen we voor de lunch op een mooi plekje aan het haventje. Na de lunch vervolgen we onze weg en gaan via een brug het fjord over. Nu gaan we klimmen. We komen steeds hoger en hoger. Tot we op de sneeuwgrens zitten.

De regen is nu ook heel heftig. Met bakken komt het uit de lucht. De mist zorgt er voor dat het mooie uitzicht is verdwenen.

We rijden door Oksfjord langs het Reisafjord. In Storslett tanken we een beetje lpg en vullen we de dieseltank. De regen die even was gestopt gaat weer in volle kracht verder. Storslett is een behoorlijk stadje..

Via Sørkjosen, Rotsundelv, Rotsund en Nordmannvik komen we in Olderdalen aan.

Op een grote parkeerplaats aan het haventje staan 2 campers. We zetten de onze er achter. Door de laaghangende bewolking en de miezerregen kunnen we weinig van de Kåfjorden en omgeving zien

We staan vlak bij de aanlegsteiger van een ferry. Deze vaart heen en weer naar Lyngseidet. De ferry komt net binnen varen.

Als de laaghangende bewolking wat minder is, zie je de besneeuwde bergtoppen. Ook zie je het snelstromende smeltwater naar beneden donderen.

De avond is rustig.Er zijn een aantal buitenlandse arbeiders aan het vissen. Alle zes kleine visjes worden schoongemaakt en mee naar huis genomen.

Dag 30, woensdag 3 juli 2013

Olderdalen

Het regent al een paar uur. We volgen de E6 langs de Kåfjorden. Via Kåfjordbotn naar Skibotn. Inmiddels rijden we langs de Storfjorden. Aan de rechterkant van de weg de fjorden en aan de linkerkant de bergen.

De stroompjes (watervallen) denderen van de berg af. We passeren wel honderden van deze stroompjes. Soms smal, dan weer wat breder maar denderen doen ze allemaal. Het is te veel om al deze stroompjes te fotograferen.

We komen ook door diverse tunnels. O.a. Isfjelltunnel en Skardaltunnel. Het is een mooie route deze Northenlightroute.

We gaan door het dal langs Øvergård waar de berg Sørfjelltinden het hoogst is, 1468 mtr. Dit berggebied is begroeid met dwergberken. Twee meter hoge berken waarvan de stam wit en zwart is. Het lijkt wel of ze verbrand zijn, maar dat is niet zo. In dit gebied leven ook veel elanden. Wij hebben er nog niet één gezien. In de bermen en op de velden groeien veel paarse bloemen.

In Nordkjosbotn houden we een lunchstop. Er is ook een camper/caravandealer van diverse merken. Een groot bedrijf. De vader van de medewerker die we spreken is een geboren “Leienaar” net als Antoinette.

We nemen nu de E8 richting Tromsø. Langs de Nordkjossen en via Kantornes rijden we weer de bergen in. Nu rijden we in de Lavangsdalen. Via Ramfjordmoen en langs de Ramfjorden bereiken we Tromsø.

Tromsø is een grote stad. Het is een universiteitsstad. Wel de enige boven de poolcirkel (Articcircle).

We rijden de grote brug over het centrum in. Hier kunnen we geen camperplek vinden. Volgens de boeken moeten we de brug weer over naar de kleine jachthaven. Hier zijn de plekken slecht. Bovendien de vuilcontainers die er staan stinken. Terug naar het centrum waar we langs de brug een aantal campers zagen staan. Rechts van de brug, bij het Tinthus staan 3 campers op een mixparkeerplaats. Wij zetten onze camper erbij en vullen de parkeermeter tot de volgende ochtend 08:00 uur.

We wandelen naar het centrum en de haven. Eerst komen we langs een oud gedeelte waar mooie houten huizen staan. Het centrum is voor een noord Noorse stad vrij groot. Er is een oude houten katholieke kerk en een hypermoderne raadhuis en bibliotheek. In de bieb kunnen we gratis internetten en de site deboerontour.nl is snel gevonden.

We lopen naar de haven waar een cruiseschip ligt van Hurtigrutten. Leuk om te zien.

Bij Peppes Pizza eten we een pizza met zalm, veel zalm maar overheerlijk.

Als we terug lopen naar de camper zien we de hoge brug met daar achter de Tromsdal kirke of IJszee kathedraal.

Tromsø wordt het Parijs van het Noorden genoemd. Toch is het geen lichtstad.

De avond is erg rumoerig. Op diverse plaatsen in de stad wordt aan de weg gewerkt. Zo ook de weg waar wij aan staan. Grote asfaltmachines, die soms een uur staan te draaien zonder dat daar iemand bij is. Als het eindelijk wat rustig is kunnen we gaan slapen. Doch, midden in de nacht komen ze een paar maal terug om de weg weer asfaltvriendelijk te maken. Niet vriendelijk voor ons.

Dag 31, donderdag 4 juli 2013

Tromsø

Het was een onrustige nacht. Omdat het hier ook ‘s nachts licht is kunnen ze de werkzaamheden gewoon uitvoeren. Overdag is het te druk met doorgaand verkeer.

Het is licht bewolkt en af en toe schijnt de zon.

We rijden de E8 weer terug om richting Bardufoss te gaan. Weer stoppen we in Nordkjobotn. Tanken diesel en een paar kleine tankjes water. Daarna weer de E6 volgen de bergen in. Komen door Bardufoss en rijden door naar Setermoen.

Bij een mooi wit kerkje stoppen we en lunchen daar.

Aan de overkant van de weg staat een jongetje, 8 a 10 jaar. Het is duidelijk dat hij staat te wachten. Soms loopt hij naar deze kant van de weg om even later weer over te steken. Als hij weer aan deze kant van de weg staat komt er een grote vrachtwagen met aanhanger aan en die stopt bij dat jongetje. Als de deur van de vrachtwagen opengaat zit daar een meisje met dezelfde leeftijd als dat jongetje. Ze zegt de chauffeur (haar vader?) gedag en klimt uit de vrachtwagen. De chauffeur geeft haar koffer aan. En als ze zich dan omdraait naar dat jongetje krijgt ze van hem een knuffel. Beiden zwaaien naar de chauffeur als deze wegrijdt.

Bij Fossbakken rijden we weer de bergen in.

Als we naar Gratangsbotn de 825 op willen missen we net de afslag. Rijden door naar de volgende afslag en zien bij Gratangsboth de 3 campers, die ook op de parkeerplaats in Tromsø stonden, van rechts komen. De 825 voert helemaal langs fjorden en door kleine gehuchten. We gaan de brug over bij Grov, rijden langs Tovik en Kvitnes en over de Tjeldsundbrug gaan we links af. Via Sandtorg, Kongsvik en Djupfest rijden we naar Kåringen. Een kilometer of tien voor Lødingen. Hier ligt een braak stuk terrein waar men later een fabriek op wil bouwen. Het uitzicht is er fantastisch. We zetten de camper met z’n neus naar het fjord (Tjeldsund).

Nu we hier al zo’n drie uur staan zien we dat het water in het fjord toch stijgt. Het is niet veel maar toch om te spreken van eb en vloed.

Het is nu 23:00 uur. Inmiddels staan er 16 campers.

Dag 32, vrijdag 5 juli 2013

Tjeldford/Kåringen

Vanmorgen vroeg, we lagen nog heerlijk in bed, hoorden we een paar regenspatjes op het dak van de camper. Het is bewolkt. De zon zoekt af en toe een kiertje in het wolkendek maar krijgt het niet voor elkaar om volop te gaan schijnen. De regen wint het van de zon en de regen komt met bakken uit de lucht vallen.

In de loop van de ochtend verlaat iedereen het terrein. Om 14:00 uur is het eindelijk droog en we staan net als toen we gisteren hier kwamen weer helemaal alleen.

Onze plannen hebben we gewijzigd. We zijn genoodzaakt terug te keren en zoeken de kortste route naar Nederland. Dit blijkt via Zweden te zijn.

Via de E10, Bakkefjordtunnel en Bjernvik rijden we naar Narvik. In Narvik stellen we de navigator in op Mo I Rana. Dit is ruim 300 km. verder dus dat redden we niet meer vandaag. We rijden door de Fagernestunnel en langs Håkvik. Boven ons hangen donkere wolken die af en toe wat regen los laten. Vlak voorbij de Skjombrug stoppen we op een parkeerplaats voor een snel etentje.

Via Ballangen, de Forsatunnel en kale bergmassa’s rijden we naar Skarberget waar we de ferry naar Bognes nemen. Vanaf de ferry gaat het weer omhoog de bergen in en door bossen. Voorbij Torknås dalen we weer naar een fjord. Even buiten Sørkil in Ulsvåg zetten we de camper op een grote parkeerplaats waar al 3 campers staan. Later zien we dat het hier verboden is te overnachten. Ondanks het aantal kilometers dat we vanmiddag en vanavond hebben gemaakt was het wel een mooie route.

Dag 33, zaterdag 6 juli 2013

Ulsvåg

Vannacht heeft het af en toe geregend. Het is nu bewolkt en grijs. De parkeerplaats waar we nu staan ligt vol met wegenbouwmateriaal. Het plein en de weg worden waarschijnlijk vernieuwd. Gelukkig is het weekend en is het rustig. Op een door de weekse dag zijn deze werklui natuurlijk al om 7:00 uur aan het werk.

We vervolgen de trip van gisteren en rijden weer richting Mo I Rana. De reis gaat door de bergen. Af en toe een haarspeldbocht dus het is klimmen en dalen.

In Innhavet lozen we toilet en water. We laden geen schoon water in want Piet vond de kleur van dat water niet aantrekkelijk. Het is druk bij dit sanistation. Aan het fjord staan hier veel campers. Het is een leuke plek.

We rijden verder en zien stromende rivieren en watervallen. Ook weer te veel om te fotograferen. Op een gegeven moment zien we een prachtige duidelijke regenboog. Heel even maar want hij is ook zo weer weg.

Er is heel veel vakantieverkeer. In Fauske stoppen we op een parkeerplaats bij het fjord. We lopen Fauske in en zien alleen maar campers en caravans rijden. En de een nog groter dan de ander. De meeste stoppen ook hier om net als wij de benen te strekken en hun tank me diesel te vullen.

Om 14:00 uur wordt het wat lichter. we rijden door Storfjord, gehuchtje, en over enorme hoogvlaktes. 14:50 uur passeren we de Poolcirkel (Artic Circle). Daarna door bos en het nationaal park.

In Storvoll zijn veel daken van schuurtjes (vissershuisjes) met gras begroeid. Een maaibeurt kan voor sommige daken wonderen doen.

Hoewel we niet veel water meer in de tank hebben kunnen we bij tankstations geen water verkrijgen. We redden het nog wel dus er is geen acute haast bij.

In Mo I Rana verlaten we de E6 en gaan verder op de E12 richting Storuman in Zweden. Op ± 15 kilometer voor de grens Noorwegen - Zweden zien we aan een fjord een stukje onverharde plek. We rijden naar de plek door eerst een schuin stukje af te dalen. We komen dan vlak bij het water te staan. Het is een mooie plek. Later komen er nog 2 campers bij.

Het was weer een mooie route vandaag. Wat we nog niet vermeld hebben is: dat we 20 tunnels zijn door gereden. De ene 170 mtr. lang en de andere 4,2 km lang. Een variërende lengte maar toch bijzonder om mee te maken.

Dag 34, zondag 7 juli 2013

Tussen Reinfjellet en Umbukta

Het regent al een uur als we opstaan. Soms gaat het behoorlijk hard. Maar als we om 10 uur wegrijden schijnt de zon.

Umbukta is een gehucht van 3 huizen vlak bij de Zweedse grens. Half elf rijden we Zweden binnen. In Hemavan tappen we bij een tankstation water voor de camper. Langs de route staan regelmatig borden met daarop: Blå Vägen, wat volgens ons net zo iets betekend als “Route du Soleil”.>

Ook vandaag rijden we weer door bossen en langs meren. Wat wel opvalt langs de route zijn de zomer(weekend) huisjes. Van buiten heel mooi en vaak met een stukje goed verzorgde grond er omheen. Op 40 km. voor Storuman nemen we een parkeerplaats om te lunchen. Het weer is prachtig. Piet denkt dat hij hier achter de camper zijn baard wel even in kan korten. Dat is ook gelukt maar wel met 3 muggenbulten rijker. Op zijn bovenbeen waarschijnlijk ook nog door een wesp gestoken. Antoinette zit dan in de zon te lezen en heeft nergens last van.

In Storuman verwisselen we de E12 voor de E45 en gaan richting Östersund. In de berm van de E45 zien we een jong vosje lopen. Hij lijkt helemaal niet schuw. Is misschien de wereld aan het ontdekken.

We rijden door Vilhemina en tanken in Dorotea diesel. Voorbij Dorotea rijden we Lapland uit en daarmee ook het gebied van de Samen. Dus geen rendieren meer.

In Strömsund zoeken we een plek om te overnachten. Er staan vijf campers vlakbij een haventje en de brug over een meer. Wij gaan erbij staan.

Na het eten lopen we het stadje in. Er is, zoals in de meest stadjes, weinig te beleven.

In Strömsund komen wel de meeste beren en elanden voor van heel Zweden. We lopen maar snel naar de camper om onze avond daar door te brengen.

Het werd vandaag toch weer een mooie route en we hebben de meeste kilometers  gemaakt: 500 km.