Dag 8, vrijdag 22 mei

Sligachan

Doen vanmorgen rustig aan want het regent nog, maar het blijft zo en dus vertrekken we rond 12 u, komen weer door Portree, maar rijden door. De A 855 gaat over in een Single Track Road en je kan elkaar alleen passeren op de Passing Places, aangegeven met een bord, je mag het tegemoet komend verkeer niet belemmeren. De tegenliggers zijn reuze beleefd en laten ons dmv lichtsignalen telkens weten dat we door kunnen rijden. Rijden door Trotternish, dit is een aardverschuiving met een lengte van wel 19 mijl en bevat twee van de beroemdste bezienswaardigheden van Skye: The Old Man of Stor en Quiraing, een ongewone steenformatie. De top van de Stor is het hoogste punt van het eiland, dit gebied is geliefd bij bergbeklimmers. Aan beide kanten van de weg kun je zien dat men hier turf steekt, de schapen en lammeren lopen rustig en onverstoorbaar over de weg, dus oppassen geblazen, wat een mooi ruw gebied! Gaan richting Culnacnoc via de A 855 en zien de Kilt Rocks en de waterval, met aan de andere kant Loch Mealt. Een karakteristieke rode Engelse telefooncel en idem brievenbus staan in the middle of nowhere. Koeien en kalfjes op de weg en we belanden op het noordelijkste punt van Skye, waar we het buitenmuseum of Island Life bezoeken, even verder ligt de Kilmuir Graveyard, prachtig gelegen oud kerkhof met het graf van Flora MacDonald 1722-1790, ze was de heldin van de Schotse Jacobieten omdat zij haar leven riskeerde om Bonnie Prince Charlie te helpen ontsnappen. Belanden dan in  de haven van Uig, kustdorp, hier vandaan vertrekken veerboten naar Harris en North Uist. In Dunvegan bezoeken we het kasteel en de tuinen aan de oever van Loch Dunvegan. 14e eeuws kasteel, dient nu als museum en laat een groot aantal familie- en erfstukken zien van de clan MacLeod. De tuinen vormen een oase, enorme hoeveelheid bloemen, kleuren, de Japanse watertuin, de waterval, de vele soorten rododendrons en prachtige sparren een ware lust voor het oog. Tegen de avond komen we aan op de campsite Glendale en staan direct aan de oever van het Loch Dunvegan, genieten van het uitzicht en het langzaam invallen van de duisternis.

Dag 9, zaterdag 23 mei

Glendale

Vertrekken om 11 uur van de camping, hebben alles gelost en geladen, kunnen weer even vooruit. Dreigende wolken, maar het is droog.Wat zitten we in een mooie natuur en wat een weidsheid, we krijgen er niet genoeg van, het weer deert ons minder, wel lastig wanneer je wilt wandelen en voor de foto’s: op bijna elke foto zie je de ruitenwissers van de camper hard werken. We passeren Sligachan en gaan door naar Broadford, doen hier wat boodschappen bij een plaatselijke super, nou ja….super, kleine zelfstandige. Verlaten Skye via de Skye-bridge. Langs Loch Aish en pauzeren op een parking met uitzicht op het meer, komen hierna in Plockton en de zon schijnt af en toe! En weer duiken we de wildernis in. Water gutst van de bergen en het vele water vormt  watervalletjes en komt in woeste riviertjes terecht. Bij de splitsing to Applecross wordt middels een bord geadviseerd de Low Level Route te kiezen, de andere weg is ongeschikt voor onervaren chauffeurs, lange wagens en auto + aanhangers, we slaan dus rechts af. Weer een single track road met schapen en lammeren die rustig door grazen. Proberen een plek te vinden om te overnachten, valt niet mee. We kijken in Shieldaig bij Loch Torridon, hier is een piepkleine vissershaven, en eigenlijk gek, je kunt nergens verse vis kopen. We maken een stop langs het Loch en naast ons staat opeens een blauw/witte VW-camperbus met achterop de tekst: Just Married. Verder door de highlands, met het woeste onherbergzame karakter, bereiken National Reserve Beinn Eighe, een complex bergmassief wat bestaat uit basale kwartsiet, die geeft de toppen een kenmerkende lichte kleur. Deze omgeving is populair bij wandelaars en klimmers, jammer nu van het weer… Bij de haven van Gairloch die we bereiken via de A 832 strekken we eindelijk de benen want het is droog. Later rijden we door Poolewe, een Schot in schotse rok trek onverschillig een kinderwagen achter zich aan, in de berm verderop staat een eenzaam koepeltentje in de berm. Tegen half zeven parkeren we de camper in Dundonnell bij hotel The Broomberg aan de zuidkant van Little Loch Broom en aan de voet van An Teallach, dit gebied staat bekend als de “Great Wilderness”, of we dat al niet gemerkt hebben. De oevers van het Loch is onderhevig aan getij en bestaat uit veel kleine stukjes land, een lappendeken als het eb is. De schapen grazen rondom de camper, storen zich niet aan ons, we drinken een toepasselijk donker biertje Black Cuillin en eten haggis met gekruide aardappletjes uit de oven (pan). De natuur trakteert ons op een prachtige sunset, de zon lijkt in het meer te zakken. Een boer wandelt met zijn hond over de lappendeken, het is eb en nog later bij een lekkere Aberlour whisky wordt het langzaam donker.

Dag 10, zondag 24 mei

Dundonnell

Vanmorgen is het zwaar bewolkt en droog. Door de wildernis verder, dat is genieten , zo mooi. Watervalletjes voeden rusteloze riviertjes en die worden op hun beurt kolkende massa’s, de onverstoorbare schapen  volmaken het landschap. Volgen de A 835 naar Ullapull,  we strekken de benen verkennen als eerste de vissershaven, hier kan je ook mee met een seascape om zeehonden te spotte op oa Horse Island en Tanera Beg en Mor. We boffen want de Junior Pipe Band Van Ullapool District is aan het oefenen en marcheert door de straten. Het karakteristieke geluid van de doedelzak klinkt hard en snerpend, wij houden ervan. Een markt met 6 kramen, leuke winkeltjes, heel gemoedelijk alles. We eten als lunch Fish and Chips van de marktkraam, op het kartonnen doosje staat: “Real Food”, en in kleine letters: “do the right thing, BIN your rubbish”.  En dat doen we, de Fish and Chips gaat het de vuilnisbak in, het is te smerig voor woorden, wat een vette bende! Jammer genoeg gaat het gieten, we vluchte de camper in en het ziet er niet naar uit dat het snel zal opknappen het weer. We rijden van Ullapull aan de westkust naar Tain aan de oostkust, door County of Sutherland, the Highlands, veel groen, riviertjes, regen, gele brem, kastelen en en soms wat er van over is: ruïnes, rijden door Dornoch op zoek naar een overnight stay, moeilijk iets te vinden, maar Dornoch is een leuk plaatsje en het is droog, dus hup die camper uit! Verder over de A 9 over Dornoch Firth Bridge, meer een dijk in het water dan een brug en komen in Tain, zetten de camper bij het golfterrein en hebben uitzicht op Dornoch Firth Loch, hier ook eb en vloed.

Wandelen en krijgen als traktatie een mooie regenboog te zien.  Een ijzeren hang/loopbrug uit 1902: de Alexandra Bridge gemaakt door Rose Street Gieterij in Inverness, het is een voetgangersbrug heeft een spanwijdte van ± 50 meter, het houten dek wordt ondersteund door kabels en hier en daar versierd met ijzeren kruisbloemen. De brug is gespannen over de rivier de Tain en geeft toegang tot het golfterrein. ’s Avonds even last van crossende auto’s, sorry jongens morgen zijn we weer weg en hebben jullie weer de ruimte. Verder een rustige nacht.

Dag 11, maandag 25 mei

Dornoch Firth Loch

Vertrekken halverwege de ochtend uit Dornoch, af en toe schijnt de zon, heerlijk. Belanden nu in het district van de beroemde malt whisky distillerys, je kan

de wereldbekende Malt Whisky route volgen door Speyside via zeven werkende stokerijen waaronder ook een fascinerende kuiperij waar de whiskyvaten gemaakt worden en een historische distilleerderij. Van Benromach tot Dallas Dhu, je maakt een stap in het verleden van het whiskystoken; van Glen Moray tot Strathisla, het thuis en hart van de Chivas Regal; van de Glen Grant stokerij tot de Speyside kuiperij waar je de echte kuipers met een verbazingwekkende handigheid aan het werk kan zien; van Glenfiddich tot The Glenlivet en de Cardhu distilleerderijen: de Malt Whisky Trail leidt je door het prachtige Speyside landschap. Het is werkelijk een wonderschoon gebied, langs uitgestrekte meren, we gaan  richting Inverness, over de monding van rivier de Ness en de bridge.  Inverness wordt beschouwd als de hoofdstad van de Schotse Hooglanden, hier strekken we de benen en verkennen het station, het centrum, het neogotisch stadhuis uit 1872 met kleine torentjes, 19e eeuws Castle prominent aanwezig op de heuvel is nu een rechtbank, Saint Andrew’s Cathedral, de voetbrug over de Ness, veel te zien dus. In een kledingwinkel bewonderen we de hoeveelheid Tartans, een geruite wollen stof waar de Schotse kilt van gemaakt  wordt. Oorspronkelijk  hoorde elke ruit bij een bepaalde streek, nu herken je er de Clans mee. Vroeger waren sommige ruiten alleen voorbestemd voor bepaalde Clanleden, een zichzelf respecterende Schot draagt nu uitsluitend de tartan van zijn eigen clan. Na de lunch trekken we verder, voorbij RAF trainings centre in Kinloss. Het is de Glendfiddich distillery die wij bezoeken, krijgen een  informatieve rondleiding, die onderbroken wordt door een heus brandalarm, wat gelukkig vals blijkt. Indrukwekkend al die koperen ketels en wat een heerlijke lucht! We doorlopen het hele proces tot en met de tasting, niet verkeerd! Kopen in de shop een Balvenie + glazen, die fles maken we wel soldaat. Door naar Aberlour en  Piet vraagt aan agenten waar we hier ergens kunnen overnachten, ze weten het niet. We zoeken nog wat verder in dit gebied The Seyside Way waar je natuurlijk op the king of fish: de Atlantische zalm kunt vissen. In Aberlour parkeren we de camper bij de graveyard en de rivier Spey.  Wandelen een heel eind aan de overkant langs de rivier Spey, we komen daar via een gietijzeren hang/voetbrug, The Fleming bridge. De rivier, nu rustig, kan na hevige regenval behoorlijk buiten zijn oevers treden. Aberlour heeft een oud stantionnetje, niet meer in gebruik en we vergeten de distillery van de stad te bezoeken, een andere keer dan maar., dan kunne we ook The Mash Tun Whisky Bar bezoeken aan het eind van de straat. Mooie plek om te overnachten, hebben telefonisch contact met het thuisfront en proeven de whisky, wat een leven.

Dag 12, dinsdag 26 mei

Aberlour

We breken halverwege de dag op en besluiten een trip door de Highlands te gaan maken, dus terug naar Inverness. Het is een droge donkere dag, maar de omgeving is adembenemend. Proberen het kasteel te vinden waar de opnames plaats vonden van de tv-serie Monarch of the Glenn, daar zijn we echt fan van! We vinden het niet, moet ergens aan het Loch Laggan liggen, rijden het loch bijna rond, maar helaar … ws te goed verborgen en niet te zien vanaf de weg.  In het zuidwesten van het loch zien we de Laggan dam uit 1934, 213 meter lang en 52 meter hoog, het is onderdeel van het Lochaber waterpowerplant . Het water gaat door een tunnel (Lochaber) naar de energiefabriek (powerplant) in Fort Williams. Bekijken het watergeweld en kunnen elkaar door de herrie niet verstaan. Komen langs een Commando Memorial. Het is ondertussen behoorlijk nevelig en nat geworden, we belanden in Fort Augustus in het zuidwesten van het Loch. Door Fort Augustus loopt het Caledonisch kanaal met een aantal sluizen, en net nu worden een aantal boten geschut, mooi gezicht. Tegen half zes vervolgen we onze trip, zien het Urquhart Castle, gedeeltelijk museum/ruïne. Tot slot zetten we de camper op de parking van het Inverness Sport Centre. Niemand kijkt raar op dat wij hier staan, geen probleem, nog steeds nat buiten.

Dag 13, woensdag 27 mei

Inverness

Rijden door Inverness en de ochtend is zonnig. Bij Loch Ness filmen we het meer en hopen dat we een glimp van Nessie zien, geen kans op, want er spelen een stel honden in het water en die jagen het monster vast weg! De weg langs het meer is behoorlijk smal en vereist stuurmanskunst om elkaar te passeren, voor Piet lastig omdat zijn stuur eigenlijk aan de “verkeerde”kant zit, maar ik heb een goede chauffeur, dus alles gaat goed. We maken een prachtige trip door Glen Coe een vallei in de Schotse Hooglanden, deze vallei is in de ijstijd door een gletsjer uitgesleten. Na de lunch toch even regen, voor de stof zullen we maar zeggen. Sneeuw op de bergen bij Loch Leven, alweer een meer, en eilandjes, het heet hier dan ook Isles of Glen Coe, rijden door het gelijknamige dorpje, veel B&B’s en het is start/eindpunt van veel wandelroutes bv de An Torr door een prachtig bos of naar the Signal Rock, waar volgens de legende het signaal werd gegeven om het Glencoe Massacre (bloedbad) te beginnen. Er komt een hoop water van de bergen, mooie ruige omgeving. ’s Winters wordt hier het skicentrum en de stoeltjeslift gebruikt. Het weer wisselt, het deert ons niet, tijdens deze rit staat de camrecorder te snorren op het dashboard, we willen niets missen. In Crianlarich overnachten we tegenover het politiebureau bij het viaduct aan een inham in de weg. Rustig plekje aan de A 82. Jongens voetballen en wij genieten van een wandeling. Piet trimt zijn snor en baard achter de camper.

Dag 14, donderdag 28 mei

Crianlarich

Donkere ochtend, we vervolgen onze weg via de A 82, door Loch Lomond National Park en rijden door Oban. Volgen de oevers van het meer en kijken gelijk uit naar een leuke overnachtingsplek aan het water als het even kan… vinden niets. Het dorpje Kilmartin even ten zuiden van Oban is bekend om de archeologische vondsten die dateren uit verschillende tijden: brons- ijzertijd en middeleeuwen. 150 prehistorische monumenten zijn te bewonderen. In het weiland is een prehistorische cirkel van 5 rechtopstaande stenen, en er grazen echte rode Schotse Hooglanders, die zijn hier echt op hun plaats. We komen weer bij een meer Loch Fyne, dit meer is bekend om zijn oester- en haringvisserij, ze worden gevangen met drijfnetten. Het dorp Inveraray bij Loch Fyne is een populair gebied om te sportduiken en vissen. Dolfijnen, zeehonden en otters leven in het meer. Inveraray is een leuk plaatsje met natuurlijk het vissershaventje en een openluchtmuseum. We belanden in Balloch op de campsite “Lomond Wood Holiday Park” voor £ 18,= per nacht. We hebben een plek, niet heel geweldig, maar het is voor één nacht en we verversen het water in de tank en legen de overige tanken.